GameHorizon.gr

All Walls Must Fall Review – Καλύτερα Να Μείνουν Όρθιοι

Είναι το 2089… Βρισκόμαστε σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου ο ψυχρός πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ, αν και πλέον φαίνεται να κλείνει επιτέλους η αυλαία. Ξαφνικά μια βόμβα θα εκραγεί στο Βερολίνο, οδηγώντας στο θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων, με άγνωστους υπεύθυνους, καθώς και οι δύο πλευρές αρνούνται ανάμιξη. Ευτυχώς η Αμερική και η Ρωσία έχουν ανακαλύψει και οι δύο μηχανές του χρόνου, με την Αμερική να στέλνει στο παρελθόν τον πρωταγωνιστή μας, τον αρκουδιάρη… Καιιι εδώ πρέπει να σε σταματήσω All Walls Must Fall. Όταν μου υποσχέθηκες για πρωταγωνιστή έναν δίμετρο καραφλό μουσάτο γορίλα, είχα την εντύπωση οτι μιλάμε για Γερμανό biker, το είδος που περνάει τον ελεύθερο χρόνο του πίνοντας μπύρα, φορώντας γυαλιά ηλίου τη νύχτα, ακούγοντας Ramstein και δέρνοντας Εβραίους σε σκοτεινά σοκάκια, όχι έναν καλόκαρδο ξυλοκόπο που ξεκάθαρα το γυαλίζει το πόμολο.

Gameplay

Anyway, το προσπερνάμε αυτό, η ουσία του All Walls Must Fall (ο τίτλος αναφέρεται στο Τείχος του Βερολίνου ftr), είναι ένα turn-based gameplay που συνδυάζει resource management με στρατηγικές αποφάσεις. Ο παίκτης έχει time points στη διάθεσή του, τα οποία ξοδεύει και κερδίζει στη διάρκεια της κάθε αποστολής, με δυνατότητες όπως να γυρνά πίσω το χρόνο, να παγώνει το χρόνο και άλλα. Το All Walls Must Fall είναι αρκετά ανοιχτό στο πώς θα το προσεγγίσετε, επιτρέποντάς σας να αποφύγετε το συντριπτικό αριθμό συγκρούσεων με μερικές πετυχημένες επιλογές διαλόγου, τις οποίες μπορείτε πάντα να αλλάξετε με ένα μικρό κόστος στα time points σας… Στην αρχή του παιχνιδιού.

All Walls Must Fall (2)

Δείτε την προηγούμενη επιλογή διαλόγου…

Δυστυχώς η ιδέα να τη γλιτώνετε μόνο με dialogues δουλεύει μόνο αρχικά στο παιχνίδι, με το All Walls Must Fall να σας πετάει αντίπαλους agents πολύ σύντομα, οι οποίοι ξέρουν ποιος είστε και δεν έχουν καν την επιλογή διαλόγου. Και το χειρότερο είναι οτι αν τους πυροβολήσετε, κάνετε εχθρικούς όλους τους κανονικούς henchmen από γύρω, με τους οποίους μπορούσατε να έχετε διάλογο. Το αποτέλεσμα είναι οτι τα 3000 upgrade point που επενδύσατε στα dialogue upgrades είναι εντελώς άχρηστα (και trust me, είναι μεγάλο ποσό), παρόλο που αρχικά το παιχνίδι σας έστρεφε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Το combat του game είναι απλό, turn-based, όπου επιλέγετε μία κίνηση ανά γύρω, με τους allied npces σας (πχ hacked drones) να κινούνται αυτόματα, ώστε να μπορέσουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια να μπουν μπροστά στη σφαίρα που μόλις ρίξατε ώστε αυτή να μη φτάσει ποτέ το στόχο της. Όπως και πριν με τους διαλόγους, το All Walls Must Fall φαίνεται αρχικά να πήγαινε σαν ένα πολύ πιο ανοιχτό cyberpunk RPG, πριν αποφασίσει να σας “αναγκάζει” σε μάχες κάθε τρεις και λίγο, οπότε μία άλλη από τις πρώτες αγορές μου ήταν το pheromon gun, το οποίο μία φορά ανά mission (με upgrade το κάνετε παραπάνω αργότερα) μπορεί να μετατρέψει έναν κοντινό αντίπαλο σε σύμμαχο. Δυστυχώς η καλύτερη τακτική είναι να τραβήξετε εσείς πρώτος πιστόλι από απόσταση χιλιομέτρου και να αρχίσετε να πυροβολείτε αδιακρίτως, οπότε η πιθανότητα να φτάσει κοντά σας ένας npc είναι εντελώς απίθανη.

All Walls Must Fall (4)

Το killcam σύντομα θα γίνει μαρτύριο.

Στο πόσο χαοτικό είναι το combat μπορούμε να προσθέσουμε 1)Teleporting enemies. 2)Τοίχους που σπάνε. Τώρα οι τοίχοι που σπάνε μπορεί να ακούγεται καλό σαν ιδέα, το θέμα είναι οτι το παιχνίδι έτσι κι αλλιώς κάνει τους τοίχους αόρατους όταν περνάτε το mouse από πάνω τους για να σας δείξει τι υπάρχει στο επόμενο δωμάτιο, αν το έχετε εξερευνήσει, που σημαίνει οτι μέσα στον πανικό Pixel που γίνεται (δείτε τα screenshot και θα καταλάβετε) δε θα έχετε ιδέα αν ο τοίχος βρίσκεται όντως εκεί ή αν πρακτικά έχετε ζωγραφίσει ένα μεγάλο κόκκινο “Χ” στο καραφλό κεφάλι σας.

Οι αποστολές γίνονται προοδευτικά όλο και πιο άδικες, εξαιτίας της διάρκειάς τους. Κάθε λίγη ώρα, αντίπαλοι agents θα κάνουν teleport, αλλά δε θα σας κυνηγήσουν. Αντίθετα, θα κάτσουν στρατηγικά στις εξόδους του εκάστοτε κτηρίου, περιμένοντας αφού τελειώσετε την αποστολή σας να βγείτε. Το οτι μπορείτε να τους δείτε δε βοηθά καθόλου, καθώς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΩΤΑΤΟ ΟΡΙΟ στο πόσοι agent θα εμφανιστούν τελικά. Όταν στα μεγαλύτερα difficulty λοιπόν το παιχνίδι σας ζητά να πιάσετε ψηλή κουβεντούλα με ΕΞΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ BARMAN τοποθετημένους στα 4 σημεία του ορίζοντα, όταν επιτέλους τελειώσετε την αποστολή και είναι ώρα να επιστρέψετε στο αμάξι σας για να φύγετε, θα σας περιμένει ένας μικρός στρατός 30 ατόμων περίπου, που όλοι θα σας πυροβολούν ταυτόχρονα. Θυμήθηκα να πω οτι δεν υπάρχει health regeneration μέσα στις missions;

All Walls Must Fall (1)

Άντε βγάλε άκρη εκεί μέσα.

Technical

Κακά τα ψέματα, τα mechanic του All Walls Must Fall μπορεί να ακούγονται άδικα, αλλά σε αντάλλαγμα έχετε και εσείς γελοίες δυνάμεις (ή τουλάχιστον μπορείτε να τις ξεκλειδώσετε. Τώρα το αν διαλέξατε τις “χρήσιμεςδυνάμεις μέχρι να φτάσετε στο very hard difficulty όπου το παιχνίδι ρίχνει ζάρια για να δει αν μπορείτε να συνεχίσετε είναι άλλη ιστορία.). Το θέμα είναι οτι το όλο ζήτημα επιβαρύνεται ΠΟΛΥ από την οπτική παρουσίαση του παιχνιδιού. Για κάποιο λόγο όλες οι missions που έκανα λάμβαναν χώρα σε ένα από τα δεκάδες διαφορετικά night clubs του Βερολίνου, στα οποία βρισκόντουσαν μόνο άντρες κι όλας (αυτά που λέγαμε πριν για πόμολα). Το design είναι εντυπωσιακό στην πρώτη mission, αλλά κουράζει ΠΟΛΥ γρήγορα, και δεν προβλέπεται να αλλάξει σύντομα δεδομένου οτι το main collectible του παιχνιδιού είναι τα διαφορετικά κοκτέιλ αλκοόλ που φτιάχνει ο κάθε barman.

Όπως αναφέραμε πριν, θα καταλήξετε νεκροί πολλές φορές επειδή δεν ξέρατε που υπάρχει κάλυψη, αλλά το πραγματικό κερασάκι στην ομοφυλοφιλική τούρτα είναι το απελπιστικά αργό scrolling της οθόνης, σε συνδυασμό με την έλλειψη σοβαρού zoom-out. Σε αυτό προσθέστε την killcam στο τέλος κάθε μάχης, που, again, είναι εντυπωσιακή την πρώτη φορά αλλά καταντά εκνευριστική από τη δεύτερη κι όλας, ειδικά όταν η εν λόγω killcam εμφανίζεται ακόμα και για ένα μόνο kill ανά instance (και θα υπάρξουν ανά μέσο όρο 10^20 instances).

Η μουσική clubbing επίσης σύντομα καταντά κουραστική, δείχνοντας ακόμα πιο έντονα την έλλειψη ποικιλίας σε τοποθεσίες που επισκέπτεστε, ενώ δεν υπάρχει voice-acting ούτε για δείγμα.

All Walls Must Fall (3)

Περιμένουν να βγω… Και θα πολλαπλασιάζονται μέχρι να το κάνω.

Final Verdict

Ok, έχουμε και λέμε: Ο πρωταγωνιστής ξεκάθαρα το τρίβει το πιπέρι σε καρτουνίστικο βαθμό, το gameplay είναι εντυπωσιακό στην πρώτη αποστολή και επαναλαμβανόμενα εκνευριστικό από τη δεύτερη, το combat είναι κάπως ευχάριστο αλλά γεμάτο με τεχνικές ατασθαλίες που σας οδηγούν να κάνετε abuse τις αδυναμίες τις AI ενώ ταυτόχρονα νιώθετε οτι σας κλέβει, και χειρότερα απ’όλα, 5 ώρες αφού το αρχίσατε, το παιχνίδι θα στρίψει κέρμα για να αποφασίσει αν το build σας είναι viable για να συνεχίσετε ή αν θα πρέπει να κάνετε delete to save σας και να ξαναξεκινήσετε από την αρχή. Ή, έχω καλύτερη ιδέα, κάντε delete όλο το game εξ’αρχής.

Το Gamehorizon δίνει ένα παγερό thumbs down.

Μείνετε συντονισμένοι με το GameHorizon.gr για όλα τα νέα του Gaming, Anime, Gaming Gear αλλά και PnP. Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο και να κάνετε Like για να υποστηρίξετε την ομάδα μας.

Gaming | eSports | Previews| Reviews | Anime | Events | Technology .

4.3

Ατμόσφαιρα

4.0/10

Πλοκή

7.5/10

Γραφικά/Μουσική

2.5/10

Gameplay

3.0/10

Θετικά

  • Εξαιρετικές πρώτες εντυπώσεις.
  • Στο mid-game το combat είναι απολαυστικό.
  • Time-travelling scenario twists.

Αρνητικά

  • Παίζει να χρειαστεί να κάνετε restart στις 5 ώρες.
  • "Ha! Gaaaay!" σε βαθμό pride parade.
  • Απίστευτα επαναλμβανόμενο.
  • Ο οπτικός τομέας δυσκολεύει το gameplay.
  • Έλλειψη randomization.

Facebook Comments

Πληροφορίες παιχνιδιού
Genre Turn-Based Strategy, RPG,
Platforms PC,
Αρ. παικτών Single Player
Εταιρία Ανάπτυξης inbetweengames
Εκδότης inbetweengames
Διάθεση Steam
Ημ. Διάθεσης 23 Φεβρουαρίου 2018

Απαιτήσεις παιχνιδιού
Λειτ. Σύστημα 64-bit Windows 7 or later
Επεξεργαστής Quad-core Intel or AMD processor 2.5 GHz or faster
Μνήμη 8 GB RAM
Κάρτα Γραφικών DX11 compatible video card
Χωρητικότητα 2 GB available space

Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.