GameHorizon.gr

Enderal: Forgotten Stories Review – Some Stories are Best Left Forgotten…

Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε για Skyrim mods; Φανταστικά σπαθιά, πανίσχυροι δαίμονες ακόλουθοι, αρμάδες δράκων, θρυλικές μονομαχίες, στριγκάκια, gimp suits, λάδια, catgirls, λατέξ, σφήνες, πάμπερς, μαστίγια, μάσκες οξυγόνου, κολάρα, ζαρτιέρες, συναινετικά ασυναίνετος σοδομισμός, sex dungeons, ζώνες αγνότητας, κλύσματα, dildos, vacuum beds, κιλοτάκια, δονητές, κιλοτάκια με δονητές, σφιγκτήρες, προεκτάσεις ντουζιέρας, χειροπέδες, φίμωτρα, αφροδισιακά, anal beads, σύριγγες χωρίς βελόνες, και για τους προχωρημένους: Πιπερόριζες. Το Enderal: Forgotten Stories, είναι κάτι παραπάνω από το μέσο mod όμως.

 

Αντίθετα με τα περισσότερα mods, τα οποία γίνονται από fans των Elder Scrolls (και διεστραμμένους φετιχιστές), το Enderal: Forgotten Stories έχει επαγγελματικές ομάδες προγραμματιστών και voice actors από πίσω, κάνοντας την παραγωγή του ίσως πιο ακριβή από του Skyrim αν αφαιρέσουμε τα engine development κόστη. Σχεδόν κάθε asset του αρχικού TES: Skyrim έχει πάει στον κάδο, και το Enderal μας προσφέρει ένα νέο κόσμο για να εξερευνήσουμε, να πολεμήσουμε, να αγαπήσουμε και να κρασάρουμε το game.

Enderal Forgotten Stories (37)

Story

Επειδή πρόκειται να ακολουθήσει λεκτική δολοφονία στην περιγραφή του main story, να ξεκαθαρίσω από τώρα οτι τα side quests του Enderal: Forgotten Stories μου άρεσαν. Σε ένα κόσμο όπου οι νεκροί σηκώνονται από τη γη και η δαιμονική ασθένεια Red Madness οδηγεί τους ανθρώπους σε παράλογες συμπεριφορές, οι ιστορίες των κατοίκων και η πολιτική της γης βρύθουν ενδιαφέροντος. Τόσο πολύ μάλιστα, που σε κάποια φάση έφτασα να απορώ αν τα side quests τα είχαν γράψει εντελώς διαφορετικά άτομα από το main story (spoilers: They were, τα γράψανε οι προγραμματιστές, δηλαδή οι τύποι που ξέρουν να γράφουν κώδικα αντί για τους επαγγελματίες writers), αλλά θα μιλήσουμε για αυτό αργότερα.

Τα τρία μεγαλύτερα side quest-lines του παιχνιδιού είναι: Η ιστορία της τσιγγάνουλας Esme (Καφετζής seal of approval για top tier waifu) η οποία ψάχνει την πρώην της και νυν μέλος μιας σατανικής cult, η ιστορία της μαφιόζικης οργάνωσης Rhalata και της εκδίκησης του δολοφόνου Tharael για τα εγκλήματα του/της guild master της, και η ιστορία της ξένης (Angelina Jolie-style Γαλλίδα παρακαλώ) διπλωμάτισσας Dijaam (Καφετζής seal of approval για top tier waifu) και των συναναστροφών της με την trading guild του Enderal. Οι σχέσεις που θα χτίσετε και με τους τρεις είναι από τα highlights του Enderal: Forgotten Stories. Ο τρόπος που τους πετυχαίνετε στις ταβέρνες, ή να καβγαδίζουν με άλλους NPC, ή ακόμα και να τριγυρνάνε μεθυσμένοι στους δρόμους το βράδυ, είναι τόσο ρεαλιστικός και “fluid” που δίνουν στον κόσμο ένα καταπληκτικό feel, θυμίζοντας ελαφρώς Witcher. Τώρα, θέλω να κρατήσετε στην άκρη του μυαλού σας μια πληροφορία, για να μπορέσετε να κάνετε μια σύγκριση αργότερα: Την πρώτη φορά που συναντάτε τη Dijaam, είναι μόνο με τα εσώρουχα σε ένα private bath house για τους πλούσιους, και σας λέει με αυτοπεποίθηση πόσο γουστάρει το πνεύμα του εμπορίου, που της επιτρέπει να ζει με οτι ανέσεις γουστάρει εφόσον τις έχει κερδίσει. Again, κρατήστε το για αργότερα.

Enderal Forgotten Stories (30)

Η πρώτη φορά που συναντάτε την Dijaam. Οι προοπτικές είναι καλές.

Εδώ να δώσουμε και ένα ακόμα στραβού δίκαιο στο παιχνίδι: Το Enderal έχει την πανέξυπνη ιδέα να σας αναγκάζει να περιμένετε 2-3 in-game μέρες ανάμεσα στα quest του κάθε quest-line. Αυτό σημαίνει οτι αντι να παίρνετε τα quest μονοκοπανιά και μετά να ξεχνάτε τους NPCs, θα έχετε τις καθημερινές σας περιπέτειες και μετά θα τους ξανασυναντάτε, κάνοντάς τους πολύ πιο memorable απ’οτι οποιαδήποτε κυράτσα του Dawnguard ή follower του Skyrim.

Άλλα side-quests που θα σας μείνουν για το καλό writing περιλαμβάνουν: Την ιστορία της ζωγράφου-ερημίτη, το μυστήριο του δολοφονημένου ζευγαριού στο Duneville, και το ανθρωποκυνηγητό για το γιο της αλχημίστριας στην Ark (ειδικά το τελευταίο παίζει να είναι και το καλύτερο quest σε όλο το Enderal). Μαζί με τα από πάνω προσθέστε πολλά journals, random bosses και εγωίσταρους NPC που κάνουν το Enderal: Forgotten Stories ένα ζωντανό, σκοτεινό και θλιβερό κόσμο. Εκεί που θέλω να μείνετε, είναι οτι όσον αφορά τα sidequest του, το Enderal παραδίδει, και παραδίδει γερά. Και αυτό, γιατί τα side quest τα γράψανε τελείως διαφορετικά άτομα από τους μπετόβλακες που έγραψαν το main story.

Enderal Forgotten Stories (73)

Σιγά σιγά θα μάθετε τη φριχτή αλήθεια για τον παρελθόν του χαρακτήρα σας, για το οποίο… Δε φέρατε απολύτως καμία ευθύνη.

Ακολουθούν spoilers:

-Για πες μου λοιπόν Enderal, ποια είναι η ιστορία σου; Τι συμβαίνει στον κόσμο σου;
-Λοιπόν Σταύρο, το Enderal είναι μια ήπειρος που μαστίζεται από πόλεμο και σκοτεινές πολιτικές.
-Μχμ…
-Οι νεκροί σηκώνονται μυστηριωδώς από τους τάφους τους, επιτιθέμενοι στους ζωντανούς, και η σκοτεινή ασθένεια Red Madness προκαλεί παράλογες παραισθήσεις στους ανθρώπους, που φέρνουν το χάος και την καταστροφή.
-Αχάάά…;
-Πίσω από όλα αυτά Σταύρο, κρύβονται οι High Ones, μία ομάδα άυλων χειραγωγών στις σκιές, οι οποίοι κινούν τα νήματα από τις σκιές…
-Ω, ακούγεται ενδιαφέρον.
-Εσύ Σταύρο, είσαι ο Prophet. Έχεις τα οράματα και τις ηγετικές ικανότητες, για να οδηγήσεις την ανθρωπότητα, σαν ¨Ποιημένας” θα έλεγε κανείς, στην άμυνα απέναντι στους High Ones, και αυτούς που τους προσκυνάνε σαν θεούς.
-Για συνέχισε.
-Στην πραγματικότητα όμως… Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Ο κόσμος έχει καταστραφεί πολλές φορές στο παρελθόν Σταύρο. Χιλιάδες πολιτισμοί, πριν το δικό σου, αφανίστηκαν από τους High Ones!
-Wow…
-Ακριβώς Σταύρο. Ο κόσμος κινείται σε κύκλους. Η ιστορία είναι καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται, ξανά και ξανά. Καμία από τις πράξεις σου δεν ξεφεύγει από τα σχέδια των High Ones.
-Σκοτεινό…
-Η ανθρωπότητα αναπτύσσεται, πολιτισμοί ορθώνονται, πόλεμοι ξεσπάνε, γίνονται προσπάθειες αντίστασης… Η ανθρωπότητα ετοιμάζει το όπλο “The Beacon”, τα σχέδια του οποίου πήρε από αρχαιότερους πολιτισμούς, σαν μια τελευταία ελπίδα για να πολεμήσει τους High Ones.
-….
-Όμως τα πάντα είναι κομμάτι του κύκλου, ακόμα και το Beacon, το οποίο πάντα αποτυγχάνει. Και αυτό διότι αυτή είναι η ουσία των High Ones… Είναι το σύνολο των αναμνήσεων ενός πολιτισμού. Έτσι αναπαράγωνται. Αυτό είναι το νόημα του κύκλου! Να δημιουργήσουν νέα αδέρφια τους, πριν αφήσουν τη ζωή να ξαναρχίσει, ώστε να έρθουν αργότερα, σαν “Θεριστές” θα έλεγε κανείς, για να μαζέψουν τη σοδειά τους.
-Ωωω Θεέ μου…
Αλλά ίσως αυτή τη φορά τα πράγματα να είναι διαφορετικά. Εσύ Σταύρο, σαν Prophet, θα πολεμήσεις, για να σταματήσεις τους Reapers και να σώσεις τον κόσμο.
-Υπόσχομαι να κάνω~ Περίμενε, τι ήταν αυτό το τελευταίο;
-“Θα πολεμήσεις, για να σταματήσεις τους High Ones και να σώ~”
-Όχι, δεν είπες High Ones, είπες… OH MY GOD! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ MASS EFFECT!
-Εμ… “βήξιμο” Δεν έχω ιδέα για τι μιλάς…
-ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΙΔΕΑ?! Τα πάντα είναι ξεδιάντροπη αντιγραφή! Από την επιρροή των Reapers στους ζωντανούς οργανισμούς, στο όπλο που φτιάχνει η ανθρωπότητα και το νόημα του κύκλου! Δεν γράψατε ιστορία! Πατήσατε Control-V!
-Ίσως να σου φαίνεται έτσι Σταύρο, αλλά σαν Commander Prophet~… Ah… Shit.

Τώρα είμαι σίγουρος οτι όσοι δεν έχουν παίξει Enderal και Mass Effect ταυτόχρονα θα πουν “Α, ο Καφετζής τα φουσκώνει για να του βγει το αστείο.” Όχι. Νο τζοκς, ντεντ σίριους. Χωρίς καμία απολύτως υπερβολή, ένιωθα οτι το Main Story προσβάλλει τη νοημοσύνη μου. Από τη στιγμή που κατάλαβα οτι πρόκειται για το story του Mass Effect (το οποίο ήταν από την πρώτη στιγμή που αναφέρθηκαν οι High Ones, στην αρχή προς μέση της ιστορίας), πρόβλεπα χωρίς καμία απόκλιση όλα τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν.

Για μία εξίσου ανώριμη αλλά απείρως απολαυστικότερη εμπειρία με το Enderal: Forgotten Stories, διαβάστε το Agony Unrated review μας!

Αισθητικά είναι υπέροχο, κακά τα ψέματα.

Βέβαια αν απλώς είχαμε Mass Effect σε Medieval Fantasy, θα ήταν καλό. Η Bioware έχει δείξει ξανά και ξανά τις ικανότητές της στο writing. Δυστυχώς είναι μόνο το βασικό plot που το Enderal: Forgotten Stories κλέβει. Οι τεχνικές συγγραφής για το πώς παραδίδεται σωστά το εν λόγω plot τους διέφυγαν δυστυχώς, και ως αποτέλεσμα το main questline του Enderal βρωμάει τεμπελιά από χιλιόμετρα. Πχ. Ενώ γνωρίζουμε τον Jespar, -τον rogue, bad boy mercenary που κάνει τα πάντα για τα λεφτά μόνο αλλά κατά βάθος είναι καλό παιδί- από την αρχή του παιχνιδιού, σε κάποια στιγμή του main story μου εξομολογείται: “Το μόνο που μετανιώνω, είναι οτι έχω καιρό να ακούσω νέα από την αδερφή μου. Όχι, δεν παίζει κάποιο ρόλο, απλώς το ανέφερα.” Το αμέσως επόμενο quest ήταν να ερευνήσουμε ένα μυστηριώδη δολοφόνο προκειμένου να μαζέψουμε κάτι shards/crystals whatever που κάνουν corrupt τον κόσμο. Σας διαβεβαιώ οτι η τραγική μουσική που έπαιζε το παιχνίδι της “φριχτής αποκάλυψης” δε μείωσε την ένταση με την οποία η παλάμη μου έσφιγγε το πρόσωπό μου.

Enderal Forgotten Stories (85)

Α, και δε συνέβη μία φορά αυτό. Συνολικά ΕΞΙ φορές μέτρησα στο story άκουσα ένα χαρακτήρα να λέει “Σε εντελώς άσχετα νέα, μόλις θυμήθηκα αυτό το τραγικό πρόσωπο από το παρελθόν μου, το οποίο αναφέρω αυτήν ακριβώς τη στιγμή εντελώς τυχαία. Τέσπα, τώρα που τα είπαμε, πάμε να κάνουμε εκείνο το εντελώς άσχετο quest. Ohmygod! Τι σύμπτωση! Δε θα το πιστέψεις Commander Prophet!” Ξέρετε πώς στο Mass Effect η Liara μας έλεγε πχ στην αρχή της ιστορίας οτι έχει προβλήματα με την ψυχρή αλλά καλόκαρδη μαμά της και περίπου 50 ώρες και μια εξερεύνηση ενός γαλαξία αργότερα συναντούσαμε τη μαμά της και η σκληρή πραγματικότητα μας χτύπαγε γερά; Ε, καμία σχέση.

Enderal Forgotten Stories (98)

“Raaaagiiiing booooltoooo!” (α ρε άτιμο FT, πάντα στην καρδιά μου θα σ’έχω…)

Ακόμα και τις φορές που το παιχνίδι δεν έκανε το χειρότερο foreshadowing που έχουν δει ποτέ αυτά τα δύο μάτια, η ιστορία παρέμενε σε γενικές γραμμές υπερβολικά προβλέψιμη. Σε κάποια φάση ο παίκτης επισκέπτεται ένα χωριό όπου οι πάντες είναι χαρούμενοι, με σκοπό να δεθεί με ένα παιδί που πιστεύουμε οτι έχει κάποιο corrupted shard που… Κάτι κάνει. Όπως και να’χει, το οτι στα πρώτα 30 δεύτερα από τη μιάμιση ώρα που ήμουν στο κωλοχώρι (crashes included) πρόβλεψα οτι τα πάντα είναι ένα illusion, είναι κακό σημάδι. Το οτι τελικά όχι μόνο είχα δίκιο, αλλά το plot το είχαν πάρει, πάλι copy-paste, από ένα επεισόδιο του Justice League (το two-parter “Legends”), είναι χειρότερο.

Enderal Forgotten Stories (44)

Τύποι που προσκυνάνε τη Night Mother/Grey Lady.

Να τονίσω οτι στη διάρκεια του main quest του Enderal: Forgotten Stories, έχουμε δύο potential love interests, την Calia και τον Jasper, με τους οποίους περνάμε εκνευριστικά πολύ χρόνο. Καθώς το παιχνίδι τελειώνει αυτόματα με το που τελειώσουμε το main quest, η πιθανότητα να μην έχουμε παίξει όλα τα άλλα quest πρώτα, αφήνοντας το main story για το τέλος, είναι μικρή. Αυτό δυστυχώς σημαίνει οτι καταλήγουμε να κάνουμε άμεση σύγκριση των Calia και Jasper, που γράφτηκαν από SJW writers, με την Esme και την Dijaam, που γράφτηκαν από δεξιούς writers… Ναι, μπορείτε να φανταστείτε πώς καταλήγει αυτό.

Η συμπαθέστατη τσιγγανούλα Esme, από τα side-quest.

Ακόμα και με πολιτικά ζητήματα aside, το γράψιμο των romance τους κυριαρχείται από μια ανωριμότητα που κάνει τα δικά μου reviews να μοιάζουν με έργα υψηλής τέχνης. Θα κριντζάρετε, άσχημα. Μιλώντας για πολιτικά ζητήματα, θυμήθηκα να πω οτι το main φιλοσοφικό ζήτημα του Enderal: Forgotten Sotries είναι οτι δεν υπάρχει θεός; Όχι οτι εγώ είμαι πολύ θρήσκος τύπος, αλλά βρήκα την εμμονή του main quest με αυτό το concept και το πως η θρησκεία είναι κακή, ελαφρώς ύποπτη.

Τέσπα, μερικούς αζήτητους αμφιφυλοφιλικούς διαλόγους με τον Jasper αργότερα (ω ναι, δεν μπορείτε να τους αποφύγετε), το παιχνίδι πλησιάζει προς το τέλος του. Οι NPC που είχατε στρατολογήσει σας ακολουθούν σε προσωπικά τους quest ο καθένας δύο μέρες πριν τη σύνταξη, και εντελώς ‘πρόβλεπτα στο τέλος έχετε μείνει μόνο με 2 NPC + τα romance σας. Το Beacon κοντεύει να ολοκληρωθεί, και πηγαίνετε στην τελική suicide mission, στην καρδιά της κεντρικής πρωτεύουσας/hub του Enderal, της Ark (read: Citadel) για να πάρετε το τελευταίο κομμάτι του, την ώρα που μαίνεται πόλεμος γύρω σας. Πάνω που νομίζετε οτι αποτύχατε λόγω μιας προδοσίας που θα ορκιζόμουν οτι είχε 0 buildup ή οποιοδήποτε αντίκτυπο, ο αρχηγός σας αποφασίζει να θέσει το beacon σε self-destruct mode, με σκοπό να χαθεί μόνο η ήπειρος του Enderal, παίρνοντας όμως μαζί τους High Ones. Εδώ όμως είναι που μαθαίνουμε πόσο θλιβερό λάθος κάνει αυτός ο θρήσκος άνθρωπος (check) που ταυτόχρονα είναι τυφλωμένος από την τιμή του σαν άνδρας, σε “τοξικό βαθμό” θα έλεγε κανείς (check) και ο οποίος δεν είχε υπακούσει τις συμβουλές της κυρίας-commander του (check): Στην πραγματικότητα, είναι η έκρηξη του Beacon που δημιουργεί το νέο High One σε κάθε κύκλο! Όλα ήταν κομμάτι του σχεδίου!

“ohmygod, like, τι αναπάντεχη προδοσία!~”

-Και τότε είναι Σταύρο, που μαθαίνεις την αλήθεια, όταν είναι πλέον αργά για να αλλάξεις την τραγωδία… Οι High Ones, είναι στην πραγματικότητα ανίσχυροι. Δεν μπορούν να καταστρέψουν τον κόσμο… Αυτό είναι το νόημα της ιστορίας.
-Ω, Θεέ μου… Θες να πεις…
-Σκέψου το, από την αρχή, οι High Ones δεν έκαναν τίποτα. Είναι μόνο ο εγωισμός αυτών που θέλουν να αναδειχθούν ήρωες και σωτήρες, που τους μετατρέπει σε υποχείρια των High Ones, φέρνοντας κάθε φορά τον κύκλο στο τέλος του.
-Μένω άφωνος Enderal.
-Ακριβώς Σταύρο. Γιατί το πραγματικό κακό εκεί έξω, δεν είναι άσαρκα πνεύματα, αλλά εμείς οι ίδιοι, που φέρνουμε την καταστροφή μας.
-Enderal, πραγματικά με~… Περίμενε, τη Red Madness ποιοι την προκαλούν;
-…Οι High Ones.
-…Και τα zombie; Ποιοι ανασταίνουν τους νεκρούς;
-…Oι High Ones.
-Ε ΤΟΤΕ ΤΙ Π@ΠΑΡΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΤΑΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΜΑΣ?!
-Εμ…
-Αλλά φυσικά, τι λέω; Προφανώς και δε βγάζει νόημα και δεν κολλάει με όλα τα υπόλοιπα το καθυστερημένο ηθικό σας δίδαγμα! Αυτό είναι το μόνο κομμάτι που γράψατε μόνοι σας και δεν κλέψατε από το Mass Effect!

Enderal Forgotten Stories (68)

Υπομονή Σταύρο, τελειώνει το μαρτύριο… Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ξανανοίξεις το παιχνίδι που κράσαρε στην αλλαγή cutscene (48 φορές συνολικά στο playthrough μου παρακαλώ, τα κατέγραφε το log), και να δεις τα end credits ώστε να ξέρεις σε ποιον να πετάξεις πέτρες. Anyway, οπότε ο “τοξικόςcommander μας έχει πάει να μετατρέψει το beacon σε βόμβα που χωρίς να το γνωρίσει θα δημιουργήσει τον High One, και εμείς τηλεμεταφερόμαστε στο πρώτο σημείο της ιστορίας που όντως δεν είναι κομμάτι του κύκλου που επαναλαμβάνεται με κάθε πολιτισμό: Στη συνάντηση με το Black Guardian (εδώ να σημειώσουμε οτι η θρυλική θεότητα/ύπαρξη “Black Guardian” αναφέρθηκε πρώτη φορά σε όλο το game από τον commander μας 5 λεπτά πριν αρχίσει η suicide mission σε μια φράση του στυλ “Btw, έχεις ακούσει για τον Black Guardian; Παραμύθια, δεν υπάρχει. Όπως και να’χει, πάμε να κάνουμε την αποστολή μας. Τι εννοείς γιατί το ανέφερα; Απλώς για να σου πω οτι δεν υπάρχει.“).

Enderal Forgotten Stories (86)

Από τα πιο σπαστικά σημεία του main story. Και έχει πολλά σπαστικά σημεία το main story.

Ο Black Guardian είναι μια μισοτελειωμένη μηχανή στην οποία είχε μεταφέρει την ψυχή του ένας προηγούμενος survivor των Cycles, με σκοπό να κινείται σαν terminator πάνω κάτω στον πλανήτη και να μην επιτρέψει στους Reapers να αρχίσουν το έργο τους ξανά. Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το μηχάνημα στον κύκλο του, οπότε είναι παγωμένος στο χρόνο, κολλημένος αιώνια μέσα στη μηχανή και ανήμπορος να κάνει οτιδήποτε. Σε αυτή τη φάση ο Black Guardian σας αναφέρει οτι ξαφνικά δε γερνάτε από το χρόνο για κάποιους bullsh!t λόγους που το σενάριο αποφάσισε το τελευταίο πεντάλεπτο, οπότε αν ξεφύγετε από την έκρηξη που θα φτιάξει τον High One κρυμμένος στη θρυλική ιπτάμενη πόλη που εξερευνήσατε νωρίτερα μετά από 5 λεπτά που κάποιος είχε αναφέρει οτι υπάρχουν κάτι μύθοι για μια ιπτάμενη πόλη αλλά δεν υπάρχει και είναι μόνο παραμύθια, θα μπορέσετε, ως αθάνατος, να τριγυρνάτε στο Enderal, οδηγώντας την ανθρωπότητα ξανά, σε ότι κατεύθυνση επιλέξετε εσείς αυτή τη φορά.

Όχι Enderal, είναι πολύ αργά τώρα για να γίνεις Planescape Torment.

Again, οι Reapers μετά από αυτή τη βόμβα που θα σκάσει θα ξανάρθουν μετά από κάτι χιλιάδες χρόνια. Ειδικά στην κατάσταση που είναι εκείνη τη στιγμή ο Black Guardian, όπου θέλει μόνο μια-δυο βιδούλες και λίγο λάδωμα ακόμα για να δουλέψει πλήρως, μου φάνηκε περίεργο που το παιχνίδι δε μου έβγαζε την option να προτείνω να βοηθήσω. Όπως και να’χει, πριν φύγουμε από τον τελικό διάλογο μαζί του, ο Θεός αυτός μας ζητάει να τραβήξουμε ένα μοχλό για να τον βγάλουμε από τη μιζέρια του (PS: προφανώς δεν έχουμε επιλογή να μην το κάνουμε). Έψαξα κανά δεκάλεπτο για τυχόν εναλλακτικές, δε βρήκα τίποτα, και για κάποιο λόγο το παιχνίδι αρνιόνταν να μου δώσει επιλογή για συνεργασία μεταξύ των δύο αθάνατων πλασμάτων που ήμαστε εκείνη τη στιγμή εγώ και ο Black Guardian.

Enderal Forgotten Stories (39)

Χρησιμοποιείτε δράκους και κουβαλάτε καμια 50αρια scrolls κάθε φορά για να κάνετε travel, αλλά το να βάλουμε fast-travel option μας πείραξε.

Τραβάω και’γω λοιπόν το μοχλό και HAHAHA! Ήταν παγίδα! Ο μοχλός κάνει τις ψυχές σας να αλλάξουν θέσεις, ώστε να γίνετε εσείς ο Black Guardian και αυτός να πάρει το σώμα σας! Γιατί αυτό ήταν το λάθος σου Commander Prophet! Δεν έπρεπε να εμπιστευτείς το Θεό! (αυτό δεν το λέω εγώ btw, ο Black Guardian το λέει στα μούτρα μας την ώρα που μας ρουφάει την ψυχή… Την ώρα που οι writers ρουφάνε πουτσ~) Όπως και’χει, ξαφνικά πετάγεται το love interest μας και μας σώζει!… Με κάποιο τρόπο. Σε αυτή τη φάση η αιθέρια μορφή μας βρίσκεται σε κάποιο μέρος στο οποίο πήγε με ένα portal που δεν είχε ξαναεμφανιστεί ποτέ, οπότε το πώς η (ένσαρκη) τσοπάνα Calia κατάφερε να φτάσει στο Underground Cave του Afterlife χωρίς καμία καθοδήγηση κανείς δεν το ξέρει, αλλά παρακάτω. Το love interest μας μας σώζει, και μαζί πολεμάμε τον κακό Black Guardian και τα minion του, το σκάμε πίσω στην ιπτάμενη πόλη/πρωτεύουσα των Protheans, και ζούμε εμείς καλά και όλοι οι άλλοι καθόλου…

Enderal Forgotten Stories (76)

Από εδώ η Μαρία. Μαρία “Σου”, όπως “Σσσκάσε μωρή ηλίθια.”

Τι να πω ρε παιδιά; Οτι το plot ξέχασε οτι μόνο εμείς είμαστε αθάνατοι και όχι το love interest μας, οπότε θα πέσει πολύ incest στο μέλλον εκτός κι αν ο χαρακτήρας μας και τα παιδιά του τη βρίσκουν με πιθήκους; Οτι στο τελευταίο δίωρο κάναμε introduce και resolve plot threads τα οποία θα έπρεπε να έχουν αναφερθεί από την αρχή του παιχνιδιού αντί για 5 λεπτά πριν τη χρήση τους; Οτι για κάποιο λόγο δεν μπορούσαμε να πάρουμε τη σέξυ τσιγγανούλα ή τη Γαλλίδα Angelina Jolie για “σοβαρό” love interest στο τέλος μαζί μας και αντίθετα πήραμε τη Μαρία τη Σου από τα Άνω Γιαννιτσά (που εντελώς συμπτωματικά ψηφίζει το Κόμμα σου Λαέ); Οτι για κάποιο λόγο δεν μπορούσαμε να πιούμε μια δυο μπυρίτσες με τον Black Guardian και να κάνουμε κωλοδάχτυλα στους discount Reapers παρέα, ενώ αποφασίζουμε ποιος από τους δυο μας θα λέγεται “Grand Arch Awesome God” και ποιος “Super Kami Guru God”, με τους Νεάντερταλ να μας φέρνουν φρούτα και τις πρωτότοκες κόρες τους για θυσία; Οτι ΚΑΘΕ πρόβλημα που το Main Quest αναγνώριζε σαν σημαντικό στο τέλος προκλήθηκε από κάποιο λευκό άντρα που είχε εγωισμό ή εξαιτίας της πίστης των ανθρώπων στο Θεό; Αγνοώντας τελείως, εξωφρενικά, κάθε πρόβλημα που δεν ανήκε σε αυτές τις δύο κατηγορίες, σε σημείο που γίνονταν το θέατρο του παραλόγου; Γερμανία, ξέρω οτι εσύ και η Σουηδία έχετε κάποιες questionable νοοτροπίες τελευταία, αλλά το παρακάνατε.

2700 λέξεις και ακόμα δεν μου έχει βγει το άχτι για το ρημάδι που έφαγε 116 ώρες από τη ζωή μου… Πάμε στο Gameplay.

Enderal Forgotten Stories (69)

Gameplay

Κατά βάση το Enderal: Forgotten Stories, χρησιμοποιεί τα mechanics του Skyrim. Πρόκειται για ένα adventure πρώτου/τρίτου προσώπου, αλλά με πολύ μεγαλύτερη έμφαση στα cutscenes. Διάλογοι με NPC, κινήσεις της κάμερας όπου ο χαρακτήρας μας κάθεται στη φωτιά, σκύβει στο μπαρ ή σηκώνεται από το έδαφος αφού είχε λιποθυμήσει κτλπ. Το combat να πω την αλήθεια το έπαιξα μόνο σαν μάγος, οπότε δεν έχω ιδέα για το πόσο καλά παίζει το παιχνίδι σαν melee fighter ή werewolf, αλλά η εμπειρία μου γενικά στις μάχες δεν ήταν καλή.

 

Ξέρετε τη φράση: “If it ain’t broke, break it.” Το Enderal κατά βάση παίρνει τα combat system του Skyrim, αλλά αντικαθιστά το σύστημα των levelup skills με τα δικά του, πρωτοποριακά συστήματα: Να διαβάζουμε skill books. Για παράδειγμα στις δύο ώρες που παίζετε παλεύοντας να ανεβείτε level έχετε χρησιμοποιήσει μόνο τόξα και healing spells; Συγχαρητήρια, μόλις πήρατε το level, κερδίζοντας 4 learning points. Ώρα να τα ξοδέψετε όλα λοιπόν σε βιβλία που διδάσκουν swordsmanship, παρόλο που δεν έχετε κρατήσει sword ποτέ στη ζωή σας και δεν είστε σίγουροι αν η μυτερή άκρη πηγαίνει σε σας ή στον αντίπαλο.

Enderal Forgotten Stories (61)

“Ου, wow, ένα σκοτεινό mansion όπου πρέπει να συναντήσουμε κάποιο μυστηριώδη αφέντη, αλλά το μόνο που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι τον butler του! Αναρωτιέμαι ποιος~” Φυσικά και είναι ο butler. Πόσο σας πήρε, δύο δεύτερα; Και ‘μένα τόσο.

Για ποιότητα συγγραφής εξίσου καλή με του Enderal: Forgotten Stories, διαβάστε το Narcosis review μας!

Το ίδιο αδιανόητο σύστημα ισχύει για τα crafting skills. Μπορεί να μην κάνετε τίποτα όλη μέρα εκτός από το να φτιάχνετε potions, αλλά ταυτόχρονα να έχετε το Alchemy Skill στο 1 και το Blacksmithing Skill στο 100. Εδώ να σημειώσουμε οτι: 1)Το Enchanting είναι overpowered as f@ck, σε σημείο που με 2 item που έφτιαξα μαζικά στα πεταχτά κατέληξα να έχω ΜΗΔΕΝ mana cost για όλα τα elementalism spell μου. 2)Το Alchemy χρησιμοποιεί το σύστημα του Oblivion, όπου συνδυάζεται τυχαία υλικά μεταξύ τους, βρίσκοντας ποια έχουν κοινές ιδιότητες, το οποίο πολύ μ’αρέσει σαν ιδέα. Παίζει να έφαγα 3-4 ώρες χαζολογώντας έτσι.

 

Την κορυφή βέβαια, την πιάνουν τα perks, όπου είδα κάποιο από το χειρότερο balancing στο gaming. Τα perks τα μαθαίνετε τηλεμεταφερόμενοι (με instant transmission τεχνική παρακαλώ) σε ένα νησί, όπου υπάρχουν stone tablets, οι οποίες δουλεύουν σαν perk trees. Ξεκινάτε από το πιο κάτω perk, και ανεβαίνετε σιγά σιγά προς τα πάνω, ξεκλειδώνοντας αλυσιδωτά σχετικά perks… Ήήή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να γίνεται, γιατί τα placement των perks συνήθως σας αναγκάζουν να πάρετε πράγματα που είναι τελείως άσχετα με το gameplay σας. Για παράδειγμα, το lockpicking perk για expert locks, βρίσκεται στο ίδιο perk tree με τα bow skills. Θα μπορούσα ίσως να ακολουθήσω τέτοια πορεία ώστε να πάρω μόνο τα lockpicking skills, αφήνοντας τα εντελώς αχρείαστα για μένα bow skills; Φυσικά και όχι! Για να φτάσετε στο εν λόγω expert lockpicking perk, θα χρειαστεί να πάρετε minimum ΟΧΤΏ διαφορετικά bow perks! (εννοείται οτι παίρνουμε μόνο 1 perk point ανά level, και το παιχνίδι θα το τερματίσετε στο level 60 περίπου).

Το τελικό mission των μαφιόζων/cultists Rhalata είναι ικανοποιητικότατο. Προφανώς, αφού δεν είναι κομμάτι του main quest line και το έγραψαν τελείως άλλα άτομα.

Ας δοκιμάσουμε μια άλλη ερώτηση: Σας παρουσιάζω το perk “Quarian Stance”, με effect: “Increase your movement and attack speed by 10%, +5% per extra rank of this perk (max 2). In exchange, you take 10% more damage from all sources.” Πολύ χρήσιμο για το mage χαρακτήρα μου, όπως και για όλους τους casters, για τους οποίους είναι ζωτικό το movement speed. Θέλω να μου πείτε σε ποιο από τα παρακάτω perk trees νομίζετε οτι βρίσκεται το Quarian Stance:
Α)Assassin Perk Tree για daggers
B)Assassin Perk Tree για bows/lockpicking
C)Berserker Perk Tree για dual-wielding one-handed weapons
D)Entropy Perk Tree για focus σε summoning minions και weapons

Η απάντηση φυσικά είναι:
E)Tank Perk Tree για Sword & Shield!

Που να πεθάνει οτι αγαπάς, Enderal: Forgotten Stories.

Enderal Forgotten Stories (50)

Η Undercity, η πόλη κάτω από την Ark/Citadel, είναι εμπνευσμένη από τα Thief Series.

Το τελευταίο “χοντρό” παράπονο που έχω με το gameplay, είναι η ισορροπία των αντιπάλων. Καταρχήν επειδή σαν sneaky elementalist είχα ανάγκη μόνο το Sneak και το Elementalism από τα learning points που αφορούν combat, κατέληξα πάντα να μου περισσεύουν καμια 20αριά, τα οποία όλα ξόδευα σε Light Armor, αφού maxαρα τα πρώτα δύο. Αυτό σημαίνει οτι μαζί με το defensive spell που έσκαγα, είχα μία από τις καλύτερες άμυνες που θα μπορούσε να έχει κανείς στο παιχνίδι, σαν οτιδήποτε εκτός από tank. Το γεγονός οτι από το level 10 και μετά ΚΑΘΕ αντίπαλος του παιχνιδιού μου έκανε stagger (mini-stun) στο πρώτο πετυχημένο hit του ΚΑΘΕ φορά ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ, με εξοργίζει ακόμα. Ουσιαστικά έπρεπε να τελειώνω κάθε μάχη πριν με φτάσει κανένας (που σε πολλά σημεία είναι πρακτικά αδύνατο), αλλιώς ήταν υπερβολικά συχνό να τρώω stunlock κολλημένος σε μια γωνία, με κάθε νέο αντίπαλο που έρχεται να μου κάνει το δικό του charge attack για stagger, την ώρα που φόρτωνε το cooldown για charge attack του πρώτου.

Enderal Forgotten Stories (33)

Αυτό μπορεί να σας κάνει να νομίζετε οτι οι μάγοι είναι πιο εύκολοι σαν αντίπαλοι, το οποίο επίσης είναι λάθος, καθώς παρόλο που δεν μου σκάνε τα εξωφρενικά stunlocks, αυτό που όντως σκάνε είναι spells τα οποία αλλάζουν το φωτισμό του δωματίου. Spells, που συνήθως θολώνουν τα πάντα τόσο πολύ, που πραγματικά δεν έχετε ιδέα τι διάολο βαράτε αν σας πετύχουν. Είναι το κομμάτι που το παρακάνανε με τα effects. Ξέρετε πώς όταν βγαίνετε από σκοτεινά tunnel σε video game στο φως του ήλιου o χαρακτήρας σας προσωπικά τυφλώνεται και σιγά σιγά επανέρχεται η όρασή του; Θέλω να το φανταστείτε αυτό ΣΕ ΚΑΘΕ fire spell που τρώτε στη μούρη, ακόμα και αν δε σας κάνει καθόλου damage. Είναι σαν να παίζω CoD όπου κάποιος έχει άπειρες προμήθειες από flashbangs (την ώρα που πλησιάζουν melee αντιπάλοι για stunlocks εννοείται).

 

Το κερασάκι στην τούρτα παίρνουν οι Frost Spider Queens. Το όνομα πιστεύω είναι αρκετά ξεκάθαρο. Αυτό που δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο, είναι το για ποιο λόγο ένα charge attack από αυτές τις σκύλες μπορεί να με κατεβάσει από full health με όλα τα armor buffs του κόσμου στο 0, τη στιγμή που άλλοι αντίπαλοι στις ίδιες περιοχές όπως vatyrs (σάτυροι), giants, mammooths, Undead Lords κτλπ, που υποτίθεται οτι είναι ίδιοι σε δύναμη με τις Frost Spider Queens, μπορούν μετά βίας να με γδάρουν. Είμαι σχεδόν βέβαιος οτι πρόκειται για bug, αλλά πλέον έχω χάσει την υπομονή για να το επιβεβαιώσω.

Enderal Forgotten Stories (23)

Τα named bosses στα dungeons είναι αρκετά συχνά και εντυπωσιακά encounters.

Technical

Εδώ τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα (καιρός ήταν), και είναι το σημείο που το Enderal: Forgotten Stories δίνει ρέστα. Το voice acting του τίτλου είναι επαγγελματικής ποιότητας και απλώς άριστο, ίσως από τα καλύτερα voice acting που έχω ακούσει ποτέ μου στο σύνολο. Με μοναδική εξαίρεση την αρχαιολόγο Lishari (η οποία ακούγεται ύποπτα όμοια με τις τύπισσες που έκαναν το dub του Bible Black και φαίνεται να μην έχει χαμπαριάσει Χριστό από τόνο και ύφος), όλοι οι χαρακτήρες δίνουν ρεσιτάλ με τις φωνές τους, ο ένας μετά τον άλλο. Το αποκορύφωμα είναι ο leader μας από το main quest line (ο “toxic masculinity” τύπος), ο οποίος είναι απλώς απόλαυση στο άκουσμα.

Αυτή είναι η Lishari. Η Lishari παλιά έπαιζε την γιαπωνεζούλα που βιάζονταν από πλοκάμια. Μην είστε σαν τη Lishari.

Το Enderfal: Forgotten Stories βρίθει από unique voice actors, ακόμα και για τον πιο άσχετο ρόλο (πχ μια τύπισσα που απλώς πουλάει ψωμί στην Ark/Citadel που ποτέ δεν είναι κομμάτι κανενός quest). Αν υπάρχει κάποιος όμως που αξίζει τα λεφτά περισσότερο και από τους χαρακτήρες voice actors, αυτοί είναι οι τραγουδιστές/bards στις ταβέρνες. Το Dragonborn Comes είναι ίσως το μοναδικό που σας έχει μείνει από το βασικό Skyrim, ως το μόνο που ήταν απλώς “OK”αντί για εντελώς αδιάφορο. Στο Enderal: Forgotten Stories η ιστορία είναι εντελώς διαφορετική. Το “Aged Man” song, το “Wayward Wonderer”, το “Winter Sky” και πόσα άλλα είναι απλώς διαμάντια, με το καλύτερο το μαύρο διαμάντι: “The Vatyrs

Οπτικά να πούμε οτι από καθαρά τεχνικής άποψης, μην περιμένετε κάτι παραπάνω από το Skyrim. Ίδιες αναλύσεις, ίδια εφέ. Εκεί που το Enderal: Forgotten Stories κερδίζει, είναι η ποικιλία στη χρωματική παλέτα του mapping του. Αντίθετα με τις τούνδρες και τα παγόβουνα του Skyrim, στο Enderal θα επισκεφτείτε δάση a la Oblivion, ερήμους, τροπικά νησιά, τροπικές ζούγκλες, χιονισμένα μονοπάτια και ακόμα και μια ιπτάμενη πόλη. Η δημιουργικότητα στα environment designs είναι καταπληκτική, ειδικά στο main quest line, ώστε να απογοητευτείτε περισσότερο όταν οι NPC ανοίξουν το στόμα τους για να πουν την επόμενη βλακεία που ελπίζατε να μην ακούσετε (αλλά ήσασταν πλέον σίγουροι οτι θα ακούσετε).

Enderal Forgotten Stories (21)

Η έρημος του Duneville. Δυστυχώς έχει πολύ λίγο content.

Να προσθέσω οτι οι πρώτες περιοχές του Enderal, γύρω από το Riverville, είναι μαρτυρικά δύσκολες, με τους καθαρά διακοσμητικούς θάμνους και τα λουλούδια να blockάρουν την όρασή σας, αλλά όχι και αυτή των αντιπάλων σας. (on that note: οι λύκοι του Enderal μπορούν να πάνε να γ@μηθούνε, πιο σπαστικοί αντίπαλοι σε όλο το παιχνίδι, παρόλο που είναι αδύναμοι).

Δυστυχώς το παιχνίδι έκανε crash αδικαιολόγητα συχνά, ακόμα και με τα προτεινόμενα option choices από τους δημιουργούς (υπάρχει πολύς κόσμος που παραπονιέται για τα crashes). Και προφανώς, πώς θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε τα Bathesthίστικα glitches; Ειδικά σε quest που οι NPC έπρεπε να κινηθούν στο χώρο κατά τη διάρκεια των cut scenes, τα reload έπεσαν σύννεφο. Την ομιλία του Father πριν το τελικό quest της mafia-guild την άκουσα 5 φορές, μέχρι να αποφασίσει το game να δουλέψει όπως έπρεπε. Να’ναι καλά το autosave, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει περίπτωση να έφτανα στο τέλος του Enderal.

Όταν παραλίγο να ξεχάσετε οτι το Enderal παραμένει Skyrim mod.

Final Verdict

Το Enderal: Forgotten Stories, έχει πολλά να προσφέρει σαν παιχνίδι. Εξαιρετικά visuals, καταπληκτικός ηχητικός τομέας και απολαυστικά side quests μόνα τους θα το κάνανε καταπληκτικό σαν game. Δυστυχώς όλα αυτά συνοδεύονται από ένα main story το οποίο αντιγράφει το Mass Effect σε βαθμό που η Bioware θα μπορούσε να κάνει μήνυση, ενώ οι προσωπικές φιλοσοφίες και τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει αφήνουν πολύ συχνά τον παίκτη με σμιγμένα βλέφαρα. Το Enderal: Forgotten Stories είναι ίσως από τις πρώτες περιπτώσεις εδώ και καιρό όπου το Story είναι τόσο κακό που αποσπά από το gameplay.

Το Gamehorizon δίνει νευριασμένο thumbs down. Αφήστε το να πνιγεί.

0.00
5.6

Γραφικά

7.0/10

Ήχος

9.0/10

Ιστορία

1.5/10

Gameplay

5.0/10

Θετικά

  • Τα side-quests είναι πολύ καθωσπρέπει.
  • Είναι δωρεάν.
  • Top tier love interests στα side quests.
  • Το cult quest για το γιο της αλχημίστριας.
  • Εγκληματικά καλό voice acting.
  • Bard songs.
  • Πολύ καλό approach σε visual novel elements.
  • Πολλά collectibles για να βρείτε.
  • Μια διαρκής αίσθηση μιζέριας.
  • Alchemy system.

Αρνητικά

  • Plot κλεμμένο από το Mass Effect.
  • Foreshadowing που σας προσβάλλει.
  • Κακογραμμένα πολιτικά μηνύματα.
  • Εντελώς αδιάφορα main-story love interests.
  • Άθλιο σύστημα leveling-up skills.
  • Stunlocks και balance issues.
  • Crashes. Αδικαιολόγητα πολλά crashes.
  • Τα κ@λόσκυλα. (wolves)
  • Το παρακάνανε με τα light effects.
  • Σοβαρά pathfinding problems.

Facebook Comments

Πληροφορίες παιχνιδιού
Genre RPG
Platforms PC
Αρ. παικτών Single Player
Εταιρία Ανάπτυξης SureAI
Εκδότης SureAI
Διάθεση Steam
Ημ. Διάθεσης 14 Feb, 2019

Απαιτήσεις παιχνιδιού
Λειτ. Σύστημα Win 7, Win 8, Win 10
Επεξεργαστής Intel i5-2400/AMD FX-8320
Μνήμη 8 GB RAM
Κάρτα Γραφικών GeForce GTX 970
Χωρητικότητα 16 GB available space

Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.