GameHorizon.gr

Frostpunk Review – Χιόνια στο… Παντού Βασικά

Πάντα όταν γίνεται αποκάλυψη είναι η ζέστη που μας καταστρέφει ε; Η μόλυνση του περιβάλλοντος και οι ατομικές βόμβες που πέσαν στον τρίτο παγκόσμιο με την Κίνα ή τη Ρωσία έχουν προκαλέσει ένα ανυπόφορο κύμα ζέστης, που έχει στερέψει τις πηγές πόσιμου νερού, και ο πλανήτης έχει μετατραπεί σε μία έρημο με παντελή έλλειψη υγρασίας, όπου ένας από τους μεγαλύτερους φόβους είναι η αφυδάτωση. Ε λοιπόν θα χαρείτε να μάθετε οτι στο Frostpunk δεν υπάρχει περίπτωση να αντιμετωπίσετε ποτέ έλλειψη νερού!~

Είναι όλα τα άλλα που θα σας σκοτώσουν.

Frostpunk (2)

Story

Κάπου στα μέσα της βιομηχανικής επανάστασης, η θερμοκρασία του πλανήτη άρχισε να κατεβαίνει επικίνδυνα, με τη γη να απομακρύνεται από την ήλιο! Τα γέλια και οι χαρές των παιδιών σύντομα μετατράπηκαν σε θρήνους, καθώς οι πόλεις εγκαταλείφθηκαν, με τον παίκτη να χειρίζεται μια ομάδα επιζησάντων από το Λονδίνο. Έχοντας ταξιδέψει στο κέντρο μια κοιλάδας όπου παλιά βρίσκονταν ένα εργοστάσιο, οι επιζήσαντες πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη θερμότητα που παράγεται από τον αντιδραστήρα για να επιβιώσουν και να ξαναχτίσουν μια πόλη, με τον αντιδραστήρα για κέντρο.

Το setting και η τεχνολογία του Frostpunk αντιστοιχούν σε steampunk, που βλέπουμε σε άλλα games, ιξού και το όνομα. Ως κυβερνήτης της πόλης, δουλειά σας είναι να φροντίσετε πρώτον να μην ψοφήσουν από το κρύο οι κάτοικοι, και δεύτερον να υπάρχει οργάνωση, αλλά και ελπίδα για το μέλλον, καθώς ξαναφτιάχνετε την κοινωνία από την αρχή, με τους scouts σας σιγά σιγά να εξερευνούν το μεταμορφωμένο τοπίο (όχι οτι η ιστορία προχωράει πραγματικά, δεν υπάρχει αντίστοιχο “φως στο τούνελ”).

 

Μου φαίνεται περίεργο οτι το Frostpunk αυτοπαρουσιάζεται σαν “survival” game. Θέλω να πω, μπορεί στη θεωρία να προσπαθείτε να επιβιώσετε, αλλά στην ουσία είναι απλώς ένα δύσκολο management game, ή αλλιώς ένα πολύ απαιτητικό strategy. Όταν ακούω “survival” το μυαλό μου πηγαίνει κυρίως σε settings όπου ελέγχουμε μόνο ένα χαρακτήρα, και όχι μια ολόκληρη κοινότητα που βλέπουμε από ψηλά. Υποθέτω οτι αυτό έγινε επειδή ο περισσότερος κόσμος ξινίζει (δικαιολογημένα) τα μούτρα του όταν ακούει για management game, φέρνοντας στο μυαλό του κάποιο Tycoon, αλλά και πάλι η περιγραφή είναι άκυρη.

Διαβάστε επίσης: Stalker Series Review

Frostpunk (3)

“Ω, μπου χου. Τι έγινε; Βαρεθήκατε τα μεταμοσχευμένα πνευμόνια σας;”

Gameplay

Όπως είπαμε ήδη, for all intents and purposes, το Frostpunk παίζει σαν strategy game, με μόνη διαφορά οτι δεν έχετε κάποιο αντίπαλο πολιτισμό για να κατατροπώσετε. Το παιχνίδι χωρίζεται σε 5 campaigns (με την πέμπτη να μην έχει βγει ακόμα), όπου για να ξεκλειδώσετε την κάθε μία πρέπει να έχετε επιβιώσει για 20 μέρες στην προηγούμενη. Στις 10 ώρες που ασχολήθηκα με τον τίτλο απέτυχα 5 φορές να φτάσω στις 20 μέρες στην πρώτη campaign. Οι πρώτες 4 αποτυχίες μου ήταν λόγω του δύσκολου resource management, ενώ η πέμπτη και τελική αποτυχία μου, στις 16 μέρες, ήταν επειδή το παιχνίδι άρχισε κάποια κουλά, αλλά αυτό για αργότερα.

Ένα γρήγορο roster των resources:

Coal: Χωρίς το κάρβουνο δε δουλεύει ο κεντρικός αντιδραστήρας που παράγει τη θερμότητα, και χωρίς αυτόν δεν έχετε πόλη. Αν ο αντιδραστήρας παραμείνει κλειστός για πάνω από 2 ώρες, οι πολίτες σας αρχίζουν να πεθαίνουν και το discontent να ανεβαίνει επικίνδυνα.

Wood: Το ξύλο είναι η πιο βασική πρώτη ύλη, μετά το coal, για να επιβιώσετε. Χάρη στο ξύλο χτίζετε τα πιο βασικά κτήρια, ξεκλειδώνετε αναβαθμίσεις (χωρίς τις οποίες απλώς θα αφανιστείτε) κτλπ.

Steel: Συμπληρωματικό του ξύλου για να ξεκλειδώνετε αναβαθμίσεις και να κάνετε τα πιο περίπλοκα κτήρια. Αντίθετα με τα προηγούμενα δύο, δεν χρειάζεστε σταθερή γραμμή παραγωγής, και να ξεμείνετε για λίγο δεν έγινε και τίποτα.

Raw food: Μέχρι να ξεκλειδώσετε τα θερμοκήπια θα σας βγάλει την πίστη, στέλνοντας κυνηγούς κάθε βράδυ για να φέρουν πίσω κρέας. Αμέσως μετά το Coal, το raw food απαιτεί σταθερή γραμμή παραγωγής.

Processed food: Πρακτικά έχει την ίδια ακριβώς χρήση με το raw food, με τη διαφορά οτι με αντίστοιχα μαγειρεία, ένα raw food μπορεί να μετατραπεί σε δύο processed food.

Steam cores: Ξεκινάτε με ένα, και ανακαλύπτετε περισσότερα χάρη στους scouts στην πορεία. Τα Steam cores χρησιμοποιούνται για να φτιάξετε τα κτήρια που παράγουν resources από μόνα τους, χωρίς να τα μαζεύουν από το περιβάλλον, όπως θερμοκήπια και άλλα.

Ανθρώπινο δυναμικό: Δεν είναι επίσημη πρώτη ύλη, αλλά το να έχετε αρκετούς υγιείς εργάτες για να κάνουν όλες τις δουλειές είναι απαραίτητο, ενώ το νούμερο δεν ανεβαίνει από φυσικού, αλλά κατεβαίνει με τον καιρό. Μπορείτε να ανακαλύψετε νέους επιζήσαντες.

Frostpunk (9)

Η τελική έκδοση της πόλης μου, πριν φάω το final game over και παραιτηθώ.

Πέρα από τα βασικά resources, υπάρχουν επίσης δύο μπάρες, το discontent και το hope. Το discontent, δηλαδή πόσο εκνευρισμένοι είναι οι πολίτες, πρέπει να κρατιέται σε όσο πιο χαμηλά επίπεδα γίνεται, ενώ το hope σε όσο πιο ψηλά. Το πρόβλημα είναι οτι ενώ το discontent βγάζει νόημα στο πόσο γρήγορα αυξομειώνεται, με βάση τις αποφάσεις σας, το Hope στο Frostpunk είναι περισσότερο μια αόριστη ιδέα για το αν έχει νόημα η ύπαρξή μας και λοιπές μπούρδες, και ανεβοκατεβαίνει πολύ πιο αργά (και δυστυχώς όχι δραστικά) σε σχέση με το discontent.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μπορείτε να δείτε στο Frostpunk, είναι το Book of Laws και το Research tree. Το research tree είναι ακριβώς αυτό που φαντάζεστε, ξεκλειδώνοντάς σας νέα κτήρια και αναβαθμίσεις, τα οποία είναι απαραίτητα καθώς τα έτοιμα resources του περιβάλλοντος θα αρχίσουν να στερεύουν. Το book of laws δουλεύει κάπως παρόμοια, ξεκλειδώνοντάς σας νέες δυνατότητες, αλλά στην πορεία θυσιάζοντας hope συνήθως.

Frostpunk (7)

Δεν ξέρω για σας, αλλά όταν εγώ ακούω να ανοίγει “house of pleasure” στη γειτονιά μου, το hope ανεβαίνει… Σημαίνει οτι γλιτώνω 2 ώρες δρόμο με το λεωφορείο για Αθήνα.

Πχ, ένας από τους πρώτους, και πιο χρήσιμους νόμους που μπορείτε να ξεκλειδώσετε, είναι να αναγκάσετε και τα παιδιά να δουλέψουν. Αυτό θα σας δώσει ένα υπερπολύτιμο εργατικό δυναμικό, το οποίο θα βοηθήσει να σταθεροποιήσει τις γραμμές παραγωγής σας, αλλά σε αντάλλαγμα θα κατεβάσει το hope. Σε άλλο παράδειγμα, μπορείτε να ξεκλειδώσετε έναν νόμο που επιτρέπει να πετάτε τους νεκρούς σε ένα λάκκο στο χιόνι, μακριά από την πόλη, όπου δεν υπάρχει κίνδυνος για μόλυνση, και μάλιστα τα πτώματα παγώνουν τόσο που δεν σαπίζουν, οπότε με αργότερο νόμο που μπορείτε να ξεκλειδώσετε, μπορείτε να μεταμοσχεύετε όργανα από τα πτώματα, κρατώντας τους ανθρώπους σας υγιείς, και με ακόμα περαιτέρω νόμο, να τα χρησιμοποιείτε σαν λίπασμα για τα θερμοκήπειά σας, αυξάνοντας την παραγωγή τους…

Διαβάστε επίσης: QUBE 2 review

Ok, όσο τα γράφω ακούγεται όλο και χειρότερο, αλλά το θέμα είναι οτι δε βγάζει νόημα στο τέλος του κόσμου ο λαός να χάνει την ελπίδα του ενώ βρίσκουμε τρόπους να γεμίσουν οι αποθήκες με φαγητό και να κρατάμε το ζωογόνο αντιδραστήρα ενεργό. “Τι; Το παιδί σου δουλεύει στα ορυχεία άνθρακα και αναρωτιέσαι αν ο καλός θεούλης θα το έγκρινε αυτό; Νια, νια, νια! Χρησιμοποίησε τώρα το συκώτι που πήρα από την πεθαμένη αδερφή σου και σκάσε.”

Frostpunk (4)

Δείτε ομορφιά. Τς τς τς.

Με κάτι τέτοιες παρόμοιες βλακείες ήταν που το Frostpunk, που μέχρι εκείνο το σημείο μου είχε αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις, άρχισε να μου τα χαλάει. Πάντα είχα την εντύπωση οτι ο κόσμος αρχίζει να σκέφτεται το νόημα της ύπαρξης όταν αράζει στον καναπέ του και βλέπει τσόντες στην 48άρα Plasma TV του, όχι όταν παλεύει με το θάνατο μέρα-νύχτα. Για την ακρίβεια στο τελευταίο save μου με εξαίρεση το hope, ΟΛΕΣ οι αποθήκες μου ήταν γεμάτες, υπήρχε τάξη χάρη στους watchtowers που παρακολουθούσαν τους πιθανώς βάνδαλους πολίτες, σταθερές γραμμές παραγωγής με τα παιδιά να έχουν τις πιο εύκολες δουλειές, βοηθώντας στα θερμοκήπια, τροφοδοτούμενα περαιτέρω από τα πτώματα που μαζεύαμε, σταθερή επιστημονική πρόοδος, 2-3 πορνεία και μια αρένα μονομαχιών για να ξεδίνουν οι εργάτες και να μου κρατάνε το discontent χαμηλό, αλλά και πάλι κάποια “πονεμένη ψυχή” αποφάσισε οτι δεν έκανα καλή δουλειά στη διοίκηση της πόλης και με εξωρύσανε. Sorry, αλλά τι ακριβώς θέλουν αυτοί οι βλάκες για να νιώσουν ελπίδα για το μέλλον; Δεν είδα ποτέ τον Rick να κάνει #Walker_Lives_Matter κίνημα.

Πριν κλείσω το gameplay, να αναφέρω οτι υπάρχουν και περίοδοι “κρίσεων”, όπου μπορεί να ξεσπάσει μια χιονοθύελλα ρίχνοντας τη θερμοκρασία στους -40C’ από το φυσιολογικό -20, ή μπορεί κάποιοι να σχεδιάζουν επανάσταση. Τα καλά νέα είναι οτι μπορεί εντελώς τυχαία να έχετε λύσει τα προβλήματα που θα προέκυπταν από αυτές τις κρίσεις πριν καν εμφανιστούν, οπότε το παιχνίδι παίρνει έναν έξτρα βαθμό ρεαλισμού.

To Frostpunk θα σας βγάλει την πίστη μέχρι να το “μάθετε”.

Frostpunk (1)

Από το αρχικό cinematic, δυστυχώς δεν μπορείτε να εξερευνείτε ελεύθερα.

Technical

Από τη μία, το Frostpunk είναι αναπάντεχα βαρύ και έχει σχετικά υψηλό lag στα full settings του (1920 Χ 1080, τα πάντα Ultra), που είναι οπτικά όμορφα λόγω αισθητικής, αλλά πρακτικά δεν είναι και τίποτε το ιδιαίτερο από τεχνικής άποψης. Από την άλλη έτσι κι αλλιώς είστε παγιδευμένοι στη μέση μια κοιλάδας, και υπάρχουν το πολύ 1-2 ίντσες οθόνης ακόμα για να δείτε πηγαίνοντας αριστερά ή δεξιά το ποντίκι, οπότε παραδόξως το lag δεν παίζει κανένα ρόλο στο παιχνίδι, και μπορείτε να απολαύσετε visuals που κανονικά δε θα σηκώνατε σε άλλο game.

Ηχητικά το Frostpunk είναι αρκετά απογοητευτικό καθώς, ως developer κι εγώ, ξέρω οτι όταν πέφτει χιόνι είναι η ιδανική ευκαιρία να βάλεις οτι πιο γαλήνιο έχεις από soundtrack, και αυτό θα αποτυπωθεί στο μυαλό του παίκτη, αλλά το Frostpunk εντυπωσιάζει αρνητικά με την παντελή έλλειψη μουσικής του. Μαζί με την έλλειψη μουσικής βάλτε και την έλλειψη voice-acting, πέρα από το αρχικό cinematic και 1-2 πολύ σπάνια ηχητικά εφέ, όταν ξεκινάει καινούρια βάρδια για τη δουλειά ή όταν τελειώνει μια μέρα και οι εργάτες πάνε σπίτια τους.

 

Διαβάστε επίσης: Warhammer 40k: Dawn of War 3 review

Frostpunk (5)

Για πιο λόγο μια τέτοια ανακάλυψη να κατεβάζει το hope?!

Final Verdict

Στην τελική τι θα σας μείνει από το Frostpunk; Ένα πολύ περίπλοκο αλλά ευχάριστο resource management system, όπου κρατάτε τους ανθρώπους σας ταϊσμένους και τον αντιδραστήρα ενεργό ώστε να μην παγώσετε όλοι μέχρι θανάτου, ενώ η μικρή κοινότητά που διοικείτε γίνεται σιγά σιγά η προσωπική σας αυτοκρατορία. Δυστυχώς τα πανέμορφα visuals και η αίσθηση ικανοποίησης επισκιάζονται από το θεόχαζο Hope system, που από μόνο του καταφέρνει να τραβήξει ένα κατά τ’άλλα εξαιρετικό παιχνίδι κάτω, οπότε με βαριά καρδιά δεν μπορούμε να το προτείνουμε μέχρι να υπάρξει ένα balancing patch.

Το Gamehorizon δίνει thumbs down.

Μείνετε συντονισμένοι με το GameHorizon.gr για όλα τα νέα του Gaming, Anime, Gaming Gear αλλά και PnP. Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο και να κάνετε Like για να υποστηρίξετε την ομάδα μας.

Gaming | eSports | Previews| Reviews | Anime | Events | Technology .

7.9

Ατμόσφαιρα

9.0/10

Graphics

8.5/10

Sound

6.0/10

Gameplay

8.0/10

Θετικά

  • Όμορφα γραφικά.
  • Παραδόξως ελαφρύ στο σύστημα.
  • Hardcore καταστάσεις.
  • Δικτακτορικά καθεστώτα...
  • Και εσείς είστε ο δικτάκτορας!
  • Σκληρές αποφάσεις.

Αρνητικά

  • Σχετική έλλειψη voice acting.
  • Παντελής έλλειψη μουσικής.
  • Το πανηλίθιο hope system.

Facebook Comments

Πληροφορίες παιχνιδιού
Genre Strategy, Survival
Platforms PC
Αρ. παικτών Single Player
Εταιρία Ανάπτυξης 11 bit studios
Εκδότης 11 bit studios
Διάθεση Steam
Ημ. Διάθεσης 24 Απριλίου 2018

Απαιτήσεις παιχνιδιού
Λειτ. Σύστημα Windows 7/8/10 64-bit
Επεξεργαστής 3.2 GHz Dual Core Processor
Μνήμη 4 GB RAM
Κάρτα Γραφικών GeForce GTX 660, Radeon R7 370 or equivalent with 2 GB of video RAM
Χωρητικότητα 8 GB available space

Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.