GameHorizon.gr

Lust for Darkness Review – Καμια Προσπαθεια Ομως…

Αναμένοντας ~με καμία ανυπομονησία~ το sequel του που θα βγει φέτος, το Lust from Beyond, επανεπισκεπτόμαστε το Lust for Darkness, ένα erotic horror adventure, από την Movie Games S.A., οι οποίοι μας είχαν παραδώσει επίσης το ξέφρενο Project Remedium, για όσους το θυμούνται. Το Lust for Darkness είχε βγει σε bundle μαζί με το Agony, οπότε υποθέτουμε οτι κάποιος εκεί έξω πίστευε οτι είχε έρθει ο καιρός για την άνοδο των erotic horror adventures, ένας καιρός που “τέλειωσε” σχεδόν άμεσα με την κυκλοφορία του Lust for Darkness.

Lust for Darkness (4)

Μην ψαρώνετε από τις μάσκες.

-Ε εντάξει ρε Σταύρο, τι περίμενες από ένα τσοντοπαίχνιδο;
-Ναι, συγνώμη που το House Party (στο οποίο ακόμα κάνουν τακτικά updates btw) με έχει μάθει να έχω γελοίες προσδοκίες, αλλά σε υπεράσπιση μου, στην ουσία το bundle με το Agony με έστειλε εδώ. Το House Party έχει interwhining questlines ffs, ξέρετε από πότε έχουμε να δούμε πραγματικά interwining questlines?! Από το Arcanum του 2001! Ακόμα και η Bioware έχει μόλις ψευδοεπιλογές στα games της αντί για πραγματικές επιλογές, πόσο μάλλον interwining γ@μημένα questlines! Και αυτό το υπερπερίπλοκο σύστημα επιπέδου NASA που απαιτεί ώρες επί ωρών προγραμματισμού και άριστη, επαγγελματική και φιλοσοφική σχεδίαση έχει εφαρμοστεί πρώτη φορά από το 2001 για να επιλέξουμε πώς και σε ποιόν θα χρησιμοποιήσουμε το παριζάκι που βρήκαμε στο ψυγείο!

Τέλος πάντων, ας μην πλέκω πάλι το εγκώμιο του House Party, γυρνάμε στο Lust for Darkness και από τους αναστεναγμούς της ολοκλήρωσης στους αναστεναγμούς της αποκλήρωσης.

Από το αρχικό stealth section. Τελικά παρατήσανε το mechanic.

Story

Ξυπνάτε ως μια άγνωστη γυναίκα, σε κάποιο σκοτεινό μπουντρούμι, πιθανώς ναρκωμένη, αν και παίζει τα visions που βλέπετε να προέρχονται από τη χρήση μαγείας, δεν είναι ξεκάθαρο. Ακολουθώντας τις οδηγίες που βρίσκετε αφημένες δίπλα σας, βρίσκετε το κλειδί για το κελί σας και αρχίζετε να εξερευνάτε το υπόγειο, ενώ έχετε διαρκώς την αίσθηση οτι κάτι σας παρακολουθεί. Ανεβαίνοντας τις σκάλες, βρίσκετε τον εαυτό σας σε μια βίλα πολυτελείας βικτοριανής εποχής. Στο δρόμο σας για την κρεβατοκάμαρα, απλωμένα γύρω σας κοίτωνται ολοένα και περισσότερα “διεγερτικά βοηθήματα”, τα οποία αντικαθίστανται σιγά σιγά από μηχανήματα bondage. Με το που φτάνετε στο κρεβάτι, το οποίο είναι στρωμένο με ροδοπέταλα, αρωματικά κεριά και dildos, πλησιάζει από πίσω σας ένα τερατόμορφο ον, που αποτελεί μίξη ανθρώπου και γίδας.

Lust for Darkness (23)

Μήνες αργότερα, ο Jonathan Moon έχει αρχίσει να χάνει τις ελπίδες οτι θα ξαναβρει την αρραβωνιαστικιά του, τριγυρίζοντας στο άδειο σπίτι του, όταν ξαφνικά λαμβάνει ένα γράμμα από την ίδια που του λέει να ψάξει να τη βρει σε μια απομονωμένη έπαυλη, στην εξοχή, και να μην πει τίποτα σε κανέναν, γιατί η ζωή της βρίσκεται σε κίνδυνο. Φτάνοντας στην έπαυλη (να ξεκαθαρίσω: Έχουμε modern setting μέχρι τώρα.) αρχίζετε να βλέπετε παλιά Isotta-Fraschini με τις δεκάδες, παρκαρισμένα έξω από μια έπαυλη βικτοριανής εποχής, με καλεσμένους να φοράνε μάσκες και φρουρούς-buttlers να περιπολούν το χώρο. Με λίγο sneaking, καταφέρνετε να βρείτε ένα κοστούμι και μια πρόσκληση, οπότε και μπαίνετε στη βίλα προσποιούμενος τον καλεσμένο.

Η αρχική περιήγηση της πρωταγωνίστριας στην κρεβατοκάμαρα… Πολύ λιγότερο sexy απ’οτι φαντάζεστε, και αυτό πριν ξεκινήσει καν να ανοίγει το στόμα της για να ακούτε το τελείως άστοχο voice acting.

Μέσα, ένα πάρτι “υψηλής κοινωνίας” λαμβάνει χώρα, με τους καλεσμένους να μιλάνε ενθουσιασμένοι για κάποια τελετή-όργιο που θα ακολουθήσει. Εδώ είναι που ο Jonathan δείχνει το ρόλο του ως detective σε στιλ noir, από λαβκραφτιανή ιστορία. Ενώ εξερευνάτε, παραφυσικά φαινόμενα αρχίζουν να συμβαίνουν γύρω σας, με την engine να δείχνει τις (ελαφρώς περιορισμένες) δυνατότητές της, παραμορφώνοντας τους χώρους με πλοκάμια και τις εμφανίσεις αγαλμάτων σε πιο τερατόμορφες εκδόσεις τους. Ταυτόχρονα, βλέπετε επιτέλους από μακριά την αγαπημένη σας, η οποία εξαφανίζεται πριν προλάβετε να τη φτάσετε.

“Στα αριστερά σας μια φωλιά xenomorph. Σας παρακαλούμε πείτε μας οτι αυτό θέλατε να δείτε.”

Τα καμπανάκια που σηματοδοτούν την έναρξη της τελετής/οργίου ακούγονται, και όταν γυρνάτε στο αρχικό χολ, μόνο τα ρούχα των καλεσμένων έχουν μείνει στο πάτωμα. Προχωράτε πιο μέσα στη mansion, με τον Jonathan να ζαλίζεται όλο και περισσότερο, μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου. Οι καλεσμένοι είναι απασχολημένοι με το να κάνουν μωράκια σε μια σκηνή που θυμίζει “Eyes Wide Shut” (εκείνη την ταινία που έχετε δει να εξυμνούν κριτικοί και προσποιείστε οτι έχετε δει), με τους καλεσμένους να ενδίδουν τελείως στα ζωώδη ένστικτά τους, αλλά όλα υπό την κάλυψη μασκών καρναβαλιού, που αφαιρούν μια “ανθρωπιά” από το σκηνικό.

Από το τελικό, άθλιο, chase του παιχνιδιού.

Ως κομμάτι του οργίου, το θέατρο της βίλας εκτελεί κάποιου είδους τελετή, όπου μια ανίερη λίμνη προκαλεί πονοκέφαλο στον Jonathan, που λιποθυμά, ξυπνώντας αργότερα για να δει τους καλεσμένους που ήταν στο θέατρο “παλουκωμένους” με λιγότερο ερωτικούς τρόπους από πριν, σε σκηνή που βγήκε κατευθείαν από slasher των 80s (τη σκηνή στο τέλος που η παρθένα με τα μεγάλα βυζιά είναι η τελευταία επιζήσαντας και τρέχει πάνω κάτω στην κατασκήνωση, ανακαλύπτοντας τα πτώματα των φίλων της ενώ την κυνηγάει ο μανιακός με τη μασέτα). Εδώ είναι η πρώτη στιγμή που κάτι δε θα σας κάθεται καλά με το Lust for Darkness, αν και ακόμα δεν έχετε καταλάβει ακριβώς τι.

Περνώντας από τη λίμνη/portal θα βρεθείτε σε μια dimension/κόλαση, η οποία μοιάζει να βγήκε κατευθείαν από το Agony. Διασχίζετε κακήν κακώς κάποιους διαδρόμους μέσα από την dimension/κόλαση ξεφεύγοντας από κάπως succubi/κάπως αγάλματα αντιπάλους, περνάτε από ένα ακόμα portal και ξαναβρίσκεστε στη mansion, η οποία πλέον έχει λιγότερους καλεσμένους, και δείγματα οτι κάτι τρομερό είχε συμβεί, θυμίζοντας όλο και λιγότερο “Eyes Wide Shut” και όλο και περισσότερο “Amnesia”.

Για αυτό που ήθελε το Lust for Darkness να είναι (που είναι θλιβερό από μόνο του), διαβάστε το Agony Unrated Review μας.

Εξερευνάτε λίγο ακόμα τη mansion, και βρίσκετε ένα ακόμα portal για την hell dimension, η οποία όμως αυτή τη φορά είναι πολύ περισσότερο μπλε από κόκκινη, με μεγαλύτερη έμφαση στο theme του νερού και τον γλοιωδών, βιομηχανικών διαδρόμων, και πλέον το Lust for Darkness θυμίζει “Alien” στην αισθητική του. Ναι, πιστεύω οτι πιάσατε το πρόβλημα του Lust for Darkness. “Είμαστε erotic horror, άρα ας πετάξουμε οτι theme έχει να κάνει με erotic horror μέσα και ας τα κολλήσουμε με σελοτέιπ.” Και αυτή η συνειδητοποίηση ήταν που με οδήγησε σε μία άλλη: Οι developers δεν τη “βρίσκανε” με αυτό που φτιάχνανε. Πείτε οτι θέλετε για το Agony και τη διακριτικότητα και ευαισθησία ταύρου σε υαλοπωλείο που είχε, αλλά μέσα στο πρώτο μισάωρο δεν είχατε καμία αμφιβολία οτι κάποιος στο development team απλώς γούσταρε την ιδέα των succubus με… Συγκεκριμένα αναπαραγωγικά συστήματα στο κεφάλι τους. Και αυτό το (degenerate) πάθος το νιώθατε, και έδινε στο Agony το χαρακτήρα του, μοναδικό σε αυτό.

Ίσως αν βλέπαμε κάτι οτιδήποτε κοντά σε αυτό in-game, το παιχνίδι να είχε λίγο ενδιαφέρον. Αντίθετα, οι succubi είναι απλά chasing monsters, χωρίς προσωπικότητα.

-Τι θες να πεις Σταύρο;
-Εννοώ οτι τα γούστα σου είναι το πιθανότερο φυσιολογικά και “βαρετά”, Lust for Darkness. Δεν έχεις αυτή τη διαστροφή στον εγκέφαλο που χρειάζεται για να φτιάξεις erotic horror, οπότε απλώς κλέβεις από αλλού οτι set pieces μπορείς να αρπάξεις.
-Ε και που είναι το κακό;
-Το Eyes Wide Shut βασίζει τον τρόμο του στην ιδέα του πειρασμού, το πώς η επιθυμία μας για σεξ μπορεί να διαλύσει άλλες όψεις της ζωής μας όπως η οικογένεια, και το πώς πρέπει, αν ενδίδουμε σε αυτές τις πτυχές του εαυτού μας, να φοράμε κυριολεκτικές και μεταφορικές μάσκες για να κρύβουμε ποιοι είμαστε πραγματικά. Ο τρόμος προέρχεται από τις ανθρώπινες επιλογές, από το πώς ακροπατούμε ανάμεσα σε δύο κόσμους και πόσο επικίνδυνο θα είναι αν γλιστρήσουμε.
-Ok, και πού είναι το πρόβλημα;
-Το πρόβλημα είναι οτι πάνω σε αυτά τα υψηλά concept που αφορούν κοινωνικό τρόμο, δε γίνεται να μου πετάς τον Jason να σφάζει ηλίθιες ξανθιές, ούτε τον Giger και τα rape monsters του που βασίζονται στον τρόμο του αγνώστου και την ψυχρότητα του σύμπαντος.
-…Μπορώ να το φτιάξω αν βάλω μέσα και μια προσωπική βεντέτα με cucking ενάντια σε ένα σάτυρο;
-Αγόρι μου είσαι ηλίθιος; ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΝΕ. Ffs… Αν ήξερες τι είναι το “Morbus Gravis” δεν έχω καμία αμφιβολία οτι θα πέταγες και Druuna μέσα.
-Α! Σ’αρέσει αυτό; Tentacle zombies με time travel; Αν θες μπορώ να το χωρέσω μέσα. Αρέσει στον κόσμο αυτό το πράγμα, έτσι; Έτσι;

Lust for Darkness (7)

Η διάσημη σκηνή οργίου που θύμιζε το Eyes Wide Shut… Σκέτη απογοήτευση, βέβαια.

Needless to say, το σενάριο είναι all over the place, οι κανόνες του κόσμου πάνε κι έρχονται, και μέσα σε μία ώρα έχετε χάσει οποιοδήποτε ενδιαφέρον για τον Jonathan και τη γυναίκα του, η τη βεντέτα που αποφάσισε το παιχνίδι οτι έχει ο Jonathan με τον αρχιculitst της βίλας. Συνοψίζοντας το, το Lust for Darkness είναι ένα απαίσιο κολάζ από: “Eyes Wide Shut“, “Shadow over Innsmouth“, “Alien“, “Amnesia: The Dark Descend“, “Friday the 13th“, “Saw“, “Hellraiser“, “Agony” και καρτούν κακούς των 90s.

Gameplay

Το Lust for Darkness παίζει ως ένα (τελείως) linear first-person adventure, όπου πηγαίνετε από waypoint A σε waypoint B, με απλοϊκά puzzles ή chase scenes να γεμίζουν το ενδιάμεσο. Βέβαια αυτή η εστίαση στα puzzle και τα chases είναι σχεδόν αντίθετη από αυτή που θα δείτε στα πρώτα 10 λεπτά του παιχνιδιού: Stealth και εύρεση αντικειμένων και κωδικών. Το πιθανότερο είναι οτι αυτό συνδέεται με το ποια mechanic ήταν πιο δύσκολο να προγραμματιστούν (το Agony είχε κάνει το ίδιο πράγμα με το stealth), αλλά θα έχετε τη δυσάρεστη υποψία οτι, όπως με το story, οι developers απλώς αποφάσισαν οτι το πιο απλό σύστημα των chases ήταν πιο δημοφιλές και χωρίς κανένα δισταγμό απλώς άλλαξαν απόφαση.

Για την απόλυτη ανώριμη εμπειρία, παίξτε το καταπληκτικό House Party.

Lust for Darkness (3)

Και για άλλη μια φορά: Μην ψαρώνετε.

Να ξεκαθαρίσουμε οτι δεν έχετε καμία απολύτως επιλογή ως προς το πώς προχωράει η ιστορία, ή ακόμα και για τις τοποθεσίες που επισκέπτεστε (στην ουσία το Lust for Darkness δουλεύει με σύστημα “πίστες” που πηγαίνετε από την #1 στη #2). Και αφού όπως είπαμε το σενάριο δεν έχει δικό του χαρακτήρα για να σας μείνει στη μνήμη και ούτε κάποιες αξιομνημόνευτες σκηνές, το παιχνίδι καταλήγει μια πληκτική και αδιάφορη εμπειρία.

“Και στα δεξιά σας HP Lovecraft με μια δόση συμβολισμού επιπέδου πρώτης γυμνασίου. Σας παρακαλώ πείτε μας οτι αυτό θέλετε.”

-…Οπότε πες μου, Lust for Darkness, έχεις οτιδήποτε original;
-Έχω ένα 3D viewing option για αντικείμενα, ώστε να τα βλέπεις από κάθε όψη τους, στριφογυρνώντας τα και με zoom (που ίσως να πήραμε από το “Until Dawn”).
-…Χρησιμεύει με οποιοδήποτε τρόπο;
-Μπορείς να στριφογυρνάς τις σφήνες και τα dildo που έχουμε αφήσει σε κάθε δεύτερο τραπέζι, συρτάρι, κρεβάτι και βασικά οποιοδήποτε έπιπλο. Έτσι δε δείχνουμε οτι είμαστε kinky και περίεργοι; Ε; Σε παρακαλώ πες μου οτι έτσι δουλεύει.
-I hate you.

Το παιχνίδι προσπαθεί να βάλει επίσης collectibles εδώ κι εκεί (συνήθως δονητές ή κάτι παρόμοιο), με το οποίο μπορείτε να ξεκλειδώσετε 3 cutscenes στα extras, τα οποία διηγούνται το backstory του παιχνιδιού, αλλά αυτό θα έπρεπε να το βλέπαμε in-game. Από αυτά επίσης γίνεται φανερό οτι το παιχνίδι πήρε επιρροές και από το Hellraiser Bloodlines. Ακριβώς, το χειρότερο απ’όλα τα Hellraiser.

Καιιι μια δόση HR Giger βέβαια.

Καιιι μια δόση HR Giger βέβαια. Αρέσει αυτό στον κόσμο, έτσι;

Technical

Πιστέψτε το ή όχι, αυτές οι σφήνες πρέπει να έχουν πολλές ραβδώσεις, γιατί το παιχνίδι σέρνεται στα υψηλά γραφικά, παρόλο που δεν είναι τίποτε εντυπωσιακό για να κοιτάτε (το art direction είναι σε επίπεδα Agony, όπου δεν υπάρχει depth of field και έχετε ένα μικρό lag, και δεν καταλαβαίνετε κατευθείαν τι από αυτά που κοιτάτε είναι μπροστά σας και τι μακριά. Αναγκάστηκα να τρέξω το Lust for Darkness σε medium settings, αλλά επειδή (τα ήδη άσχημα) γραφικά του δε βλέπονται στο medium, αναγκαζόμουν να το γυρνάω στα ultra για να βγάζω τα screenshots που να βλέπονται, και μετά ξανά πίσω στα medium. Η διαδικασία πραγματικά με κούρασε, ειδικά στην hell dimension, όπου συνειδητοποιούσα με έναν αναστεναγμό οτι τα ultra γραφικά δεν το έκαναν να μοιάζει λιγότερο με το περιεχόμενο της λεκάνης σας μετά από μεξικάνικο.

Εννοείται οτι controller δεν προτείνεται ούτε για αστείο, ενώ σε μια-δυο φορές έφαγα crashes, σε εντελώς τυχαία σημεία χωρίς λόγο και αιτία. Αυτό που κρατάτε είναι οτι το συνονθύλευμα είναι απαίσιο, οπτικά αλλά και ακουστικά, με το voice acting των extras να μην έχει κανένα χρώμα και της τύπισσας που κυνηγάτε να είναι τελείως άστοχο.

Final Verdict

Άθλιο και ελεεινό. Το Lust for Darkness δε θα ικανοποιήσει κανέναν, και θα απογοητεύσει τους πάντες, πόσο μάλλον fans των erotic horror. Από συνοχή στην ιστορία, σε ενδιαφέρον στο gameplay και πρακτικότητα στα τεχνικά του, το παιχνίδι υστερεί σε όλα. Πάνω απ’όλα όμως, νιώθετε διαρκώς οτι οι δημιουργοί δεν έχουν καμία απολύτως αγάπη για αυτό που δημιούργησαν, ακολουθώντας απλώς trends.

Το Gamehorizon δίνει thumbs down, ας βάλει τη Lusst’ghaa στον…

0.00
2

Story

1.0/10

Graphics

4.0/10

Sound

1.5/10

Gameplay

1.5/10

Θετικά

  • ...Δεν έχω τίποτα.

Αρνητικά

  • Το setting δεν έχει δικό του χαρακτήρα.
  • Οπτικά είναι άσχημο.
  • Το voice acting είναι θλιβερό.
  • Το story αποτελεί κολλάζ. Με logo.
  • Αδικαιολόγητα βαρύ χωρίς λόγο.
  • Εγκατελειμένα mechanics.
  • Ανωριμότητα που κάνει το Agony να cringάρει.
  • Οι δημιουργοί του δεν το αγάπησαν.

Facebook Comments

Πληροφορίες παιχνιδιού
Genre Horror, Adventure, Erotic Horror,
Platforms PC
Αρ. παικτών Single Player
Εταιρία Ανάπτυξης Movie Games Lunarium
Εκδότης Movie Games S.A., PlayWay S.A.
Διάθεση Steam
Ημ. Διάθεσης 12 Ιουνίου 2018

Απαιτήσεις παιχνιδιού
Λειτ. Σύστημα Windows 7 / 8 /10
Επεξεργαστής Intel Core i5-8400, AMD Ryzen 5 1600
Μνήμη 16 GB RAM
Κάρτα Γραφικών Radeon RX 580 or Nvidia GeForce GTX 1060 6GB
Χωρητικότητα 15 GB available space

Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.