GameHorizon.gr

Metro Last Light Review

-Καλωσήρθες στο Metro Last Light comrade. Κάθισε και απόλαυσε την εμπειρία! Σου υποσχόμαστε χορτάτα, γερά stealth sections εναντίον ανθρώπινων αντιπάλων και χορτάτο, γερό χτύπημα του κεφαλιού στο γραφείο σε όλα τα υπόλοιπα!

Metro Last Light Review

Pretty much κάθε μη-stealth session.

Story

Το Metro: Last Light είναι η μεταφορά του μυθιστορήματος Metro 2034 (και τα δύο sequel του αντίστοιχού τους Metro 2033). Σε μια Ρωσία μετά-παγκοσμίου-πολέμου, η επιφάνεια έχει μολυνθεί και ο αέρας είναι δηλητηριώδης για την ανθρωπότητα. Οι μόνοι που σώθηκαν ήταν όσοι βρίσκονταν στα βαθιά μετρό της Μόσχας. Με τα χρόνια η ραδιενέργεια μετάλλαξε τα ζώα που επιβίωσαν, κάνοντάς τα τερατόμορφα (γιατί πάντα αυτό κάνει η ραδιενέργεια), ενώ κλεισμένοι στο σκοτάδι του μετρό και χωρίς το φως του ήλιου, οι άνθρωποι στράφηκαν σε υπερβολικά πολιτεύματα. Από εκεί αναδείχθηκαν οι Νεοναζί, οι Κομμουνιστές και οι Rangers.

Στο τέλος του πρώτου παιχνιδιού ο παίκτης, Artyom, ένας ranger, είχε αμολήσει πυρηνικές κεφαλές στη φυλή εξωγήινων «Dark Ones», οι οποίοι κυριαρχούσαν την επιφάνεια, εξαφανίζοντας όλη τη φυλή τους. Αυτά τα μαθαίνουμε από το Last Light και όχι από το 2033, καθώς παρόλο που το είχα τερματίσει στο xbox δεν είχα καταλάβει γρι από την ιστορία ή το τί γίνονταν. Στο Last Light τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα σε αυτόν τον τομέα, με τον παίκτη να καταλαβαίνει από την αρχή μέχρι το τέλος ποιος είναι και τι ακριβώς κάνει.

Metro Last Light Review

Θα χρειαστεί να βεβηλώσετε πολλά πτώματα αν θέλετε να επιβιώσετε.

Ξεκινώντας λοιπόν με τα γεγονότα του Last Light, μήνες έχουν περάσει από τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού και ο Artyom μετανιώνει πικρά την εξόντωση των Dark Ones, καθώς τελικά δεν ήταν και τόσο κακοί (θα μπορούσαμε να διαφωνήσουμε οτι προσπάθησαν να μας κόψουν στα δύο και να φάνε τα απομεινάρια μας, αλλά από την άλλη έχουμε κομμουνιστές και νεοναζί Ρώσους να εκπροσωπούν την ανθρωπότητα, οπότε ισχύει οτι «συγκριτικά» δεν ήταν και τόσο κακοί). Με μια νέα vault να έχει ανοίξει από κάποιους ουδέτερους εξερευνητές, τόνοι προμηθειών έχουν ανακαλυφθεί ανέγγιχτοι. Φαγητό, πυρομαχικά και άλλα πολύτιμα είδη επιβίωσης.

Είναι ξεκάθαρο οτι όποια faction πάρει τον έλεγχο αυτής της vault θα αποκτήσει και τον έλεγχο του Metro, οπότε όλοι ετοιμάζονται για πόλεμο. Ταυτόχρονα ο Artyom παίρνει μια ξεχωριστή αποστολή, καθώς ένας μικρός Dark One έχει ανακαλυφθεί και επιβιώσει τον αφανισμό της φυλής του (και παραδόξως δε σας το κρατάει κακία). Οι Rangers ζητάνε από τον Artyom να τον βρει και να τον φέρει πίσω, καθώς η μελέτη των ιδιοτήτων του μπορεί να καθορίσει τη μοίρα του πολέμου.

Metro Last Light Review

Κάπου ενδιάμεσα πετάξτε και την obligatory γκόμενα sniper η οποία είναι αρχικά θυμωμένη μαζί σας για κάποιο λόγο αλλά τελικά δένεται με τη μουγκαμάρα σας, επειδή το να κάνεις μια γκόμενα «σκληρή απ’έξω αλλά μαλακή από μέσα» είναι μια τεχνική που οι Ιάπωνες δε βαρέθηκαν μετά από ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ anime, οπότε προφανώς πρέπει να δουλεύει(…). Η αλήθεια είναι οτι το relationship του Artyom με την Anna-Maria είναι απίστευτα forced και προκαλεί κακή εντύπωση, αντίθετα με τη φιλία σας με τον Dark One, στην οποία χτίζετε. Το ίδιο ισχύει και για τη φιλία σας με το Ρώσο κομμουνιστή-παλικαράκι (δεν spoilάρουμε), η οποία όντως σας προκαλεί… Αντιδράσεις.

Gameplay

Το gameplay του Metro χωρίζεται σε τρία κομμάτια. Το πρώτο είναι τα stealth sections, όταν πολεμάτε ανθρώπινους αντιπάλους. Είναι επίσης το κομμάτι του παιχνιδιού που με διαφορά θα απολαύσετε περισσότερο. Άμα θέλετε βέβαια μπορείτε να το παίξετε rambo και να ορμίσετε guns blazing, αλλά τη στιγμή που κάποιος θα σημάνει alarm θα σας ορμήσουν οι τεθωρακισμένοι αντίπαλοι με τα minigun, οι οποίοι θα σας ξεκάνουν σε χρόνο μηδέν (εκτός κι αν παίζετε στο easy ή κάτι τέτοιο οπότε έχετε μια ευκαιρία).

Metro Last Light Review

Τι είναι χειρότερο; Ένας σκορπιός ή μια αράχνη; Both of course!

Η αλήθεια είναι οτι θα το εκτιμούσα αν το παιχνίδι μας έδινε κάποια εργαλεία για να βοηθήσει με το stealth, πχ να πετάμε κάποια κονσέρβα ή κάτι τέτοιο για να τραβήξουμε την προσοχή των φρουρών, ala Thief και Dishonored, αλλά και πάλι δουλεύει μια χαρά. Θεωρητικά μπορείτε να τελειώσετε όλο το παιχνίδι χωρίς να σκοτώσετε κανέναν, αλλά τη ζωή πρέπει να την απολαμβάνουμε. Το μόνο stealth section που πραγματικά με εκνεύρισε ήταν όταν πρέπει να περάσετε από το σταθμό παραγωγής τραίνων των Κουμουνιστών, όπου μπήκα πολλές φορές στον πειρασμό να κάνω delete το game, καθώς δεν ήταν καθόλου ξεκάθαρο πού έπρεπε να πάω, καθώς και τι θεωρούνταν «αρκετό» φως για να με εντοπίσουν.

Βέβαια δε γίνεται να με εκνευρίζει μόνο ένα σημείο σε ολόκληρο το παιχνίδι, οπότε πάμε στο δεύτερο κομμάτι του Metro Gameplay: Όλα τα monster encounters. Σε αυτά θα συμπεριλάβω και ένα section στο τέλος, όπου σας στήνουν ενέδρα human opponents και δεν έχετε το πλεονέκτημα του stealth. Ένα απ’τα βασικά προβλήματα που συνάντησα στο Metro είναι οτι τόσο οι humans όσο και τα τέρατα (στα οποία δεν μπορείτε να κάνετε stealth kill), θέλουν ΠΑΡΑ πολλές σφαίρες για να πέσουν σε ανοιχτή μάχη.

Metro Last Light Review

Ooooh yeaaaah! Page views!

Σε ένα game όπως το Fallout ή το Call of Duty αυτό δε θα ήταν πρόβλημα, αλλά στο Metro Last Light, όπου τις σφαίρες τις μαζεύουμε μία μία ανά είκοσι λεπτά gameplay, δεν μας παίρνει καθόλου να είμαστε σπάταλοι. Το θέμα είναι οτι όταν πολεμάτε ένα άγριο yeti της επιφάνειας, ένα δευτερόλεπτο στο οποίο δεν το πυροβολάτε μπορεί να αποβεί μοιραίο. Κατέληξα πολλές φορές να πετάω το χειριστήριο και να φωνάζω κάτι στο στυλ: «Ε ΜΑ ΠΟΣΟ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΟ Γ@ΜΗΔΙ?!»

Η επιφάνεια θα ήταν πιο εύκολη αν έκανα stealth γύρω από τα τέρατα αντί να τα πολεμήσω, κάτι το οποία πέτυχα μερικές φορές. Στη συντριπτική πλειοψηφία όμως (και ο λόγος που θα μισήσετε τα section με τους βάλτους), σας έχουν μείνει 30 δεύτερα καθαρού αέρα της μάσκας πριν αρχίσετε να πνίγεστε, δε βλέπετε πουθενά ανταλλακτικά filters και το giant mole μπροστά σας αποφάσισε εκείνη την ώρα να σταματήσει το patrol του για να ξύσει τα @ρχίδια του. Το θέμα με το οξυγόνο είναι πραγματικά κρίμα, καθώς ο κόσμος της επιφάνειας έχει ένα υπέροχο Stalker feel πάνω του, που στις σπάνιες περιπτώσεις που είχα όντως την άνεση να το προσέξω, απόλαυσα με την καρδιά μου.

Metro Last Light Review

Τα boss fights είναι με διαφορά το χειρότερο κομμάτι των monster encounters, καθώς τα άτομα που τα σχεδίασαν ήταν πραγματικά πολύ σαδιστές. Πρακτικά, όλα τα boss που θα συναντήσετε έχουν μόνο ένα weak spot στο οποίο πρέπει να σκάστε damage, αλλά το παιχνίδι δεν κάνει τίποτα για να σας δείξει πού να βαρέσετε ή οτι τα υπόλοιπα σημεία ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ DAMAGE. Οι headshots σας θα κάνουν κανονικά τα πλήρη ηχητικά effect, αίμα θα πεταχτεί παντού και το τέρας θα βγάλει ένα βογκητό πόνου, αλλά λυπόμαστε, έπρεπε να χτυπήσεις την πλάτη του άμα ήθελες να σκάσεις damage. Δικό σου το λάθος αν δεν ΜΥΡΙΣΕΣ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΣΟΥ για να το μαντέψεις αυτό.

Αυτό θα το νιώσετε ιδιαίτερα στο τελευταίο boss battle, το tank του Red Army, το οποίο έχει ένα ξεκάθαρο αδύναμο σημείο το οποίο λάμπει κόκκινο. Για να γίνει όμως όντως αδύναμο σημείο το ΜΟΝΟ ορατό αδύναμο σημείο, πρέπει πρώτα να πυροβολήσετε τις ρόδες. BLOODY. F@CKING. HELL. OFCOURSE! How did I not notice?! (Και η πλάκα είναι οτι έχετε 4-5 npcs γύρω σας οι οποίοι δε δεούνται ποτέ να σας δώσουν συμβουλές.) Γενικά το Metro Last Light, παρά το linear χαρακτήρα του, έχει την εκνευριστική τάση να μη σας εξηγεί καθόλου πώς να κάνετε αυτό που θέλετε να κάνετε.

Metro Last Light Review

Η επιφάνεια θα σας βγάλει την πίστη.

Το τελευταίο κομμάτι του Last Light, είναι τα sight-seeing tours. Είναι τα κομμάτια που δεν πυροβολάτε, και έχουν σκοπό να προωθήσουν την ιστορία, δίνοντας ταυτόχρονα ένα πιστευτό χαρακτήρα στο παιχνίδι, οτι η ανθρωπότητα όντως ζει εκεί κάτω. Γύρω σας θα δείτε ψαράδες να μιλάνε σε ταβέρνες, μητέρες να μαλώνουν τα παιδιά τους, βετεράνους να γίνονται τύφλα στο μεθύσι και πόρνες να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Το παράδοξο ήταν οτι ένιωθα συνεχώς σαν να ήμουν σε τραινάκι στη Disneyland. Μπορεί να έλεγχα εγώ την κίνηση του χαρακτήρα μου, αλλά το που θα πήγαινα ήταν μονόδρομος, και πέρα από το περιστασιακό κατάστημα με σφαίρες δεν υπήρχε κανένας λόγος να σταματήσω, οπότε προχωρούσα σχεδόν αυτόματα, ακριβώς σαν ένα train-tour.

Πριν τελειώσω με το gameplay, να δώσω επίσημα μπάτσες στους developers για τα ακόλουθα: 1)Υπάρχουν καταστήματα που πουλάνε όπλα, (λες και παίζει ρόλο τι όπλο κουβαλάς από τη στιγμή που όταν σε εντοπίσουν το δάχτυλο πάει αυτόματα στο restart), αλλά κανένα κατάστημα δεν πούλαγε φίλτρα αέρα τα οποία όντως χρειαζόμουν, παρόλο που φαίνονταν στο εμπόρευμα. 2)Το σημείο μετά το ambush encounter προς το τέλος του παιχνιδιού, όπου πρέπει να κυνηγήσετε τη νέμεσή σας 1v1 είναι μα κάποιο τρόπο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ από αυτό που προηγήθηκε. 3)Οι αντίπαλοι αντέχουν ΠΑΡΑ, ΠΑΡΑ πολύ ξύλο, σε βαθμό αδικίας. 4)Το τέλος του παιχνιδιού παραήταν forced. 5)Όχι ένα, αλλά ΤΡΙΑ swamp sections. Που να πεθάνει οτι αγαπάτε.

Metro Last Light Review

Οι κύριοι από εδώ είναι bandits. Κανονικά θα έπρεπε να με γεμίζουν μολύβι, αλλά απ’οτι φαίνεται οι developers είχαν άλλα σχέδια.

Technical

Είμαι σε love-hate relationship με τα γραφικά του Metro Last Light. Καταρχήν, το παιχνίδι είναι απίστευτα βαρύ, οπότε αν δεν έχετε κάποιο booster εγκατεστημένο (εγώ χρειάστηκα must το Razer Cortex για να παίξω max graphs) το παιχνίδι θα σας σέρνεται. Το θέμα βρίσκεται στα efe φωτισμού. Από τη μία είναι πανέμορφα, από την άλλη τα lens flares Θα σας τυφλώσουν άπειρες φορές. Βρίσκεστε σε απόλυτο σκοτάδι και ξαφνικά γυρνάει προς το μέρος σας ένας στρατιώτης με αναμμένο φακό στο κεφάλι του. Μόλις χάσατε την όρασή σας, λυπάμαι.

Ο ήχος είναι σε ok, επίπεδα, τίποτα τραγικό, τίποτα φοβερό. Οι προφορές των npc θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερες, αλλά τις «πόλεις» τις επισκέπτεστε σε διάρκεια-σφηνάκι, οπότε δεν προλαβαίνουν να αφήσουν κακή εντύπωση. Το πραγματικό πρόβλημα του Last Light βρίσκεται στα bugs του. Υπήρξαν ΠΟΛΛΕΣ φορές που αναγκάστηκα να κάνω restart ολόκληρη mission επειδή ένας αντίπαλος δεν αποφάσισε ποτέ να εμφανιστεί, ή επειδή ο βαρκάρης που έρχονταν να με σώσει από τα ανθρωποφάγα yeti αποφάσισε να κάνει ένα τσιγάρο στο δρόμο.

Metro Last Light Review

Οι ναζί είναι λίγο @ρχιδάκια, what a surprise.

Εδώ να αναφέρω πως το παιχνίδι το έπαιξα σε very hard δυσκολία, με τo «ranger» setting on. Αυτό σημαίνει οτι δεν είχα καθόλου UI, οπότε μόλις στις τελευταίες αποστολές ανακάλυψα οτι πέρα από μαχαιράκια κουβάλαγα και χειροβομβίδες και νάρκες.

Final Verdict

Στην τελική άξιζε το Metro Last Light? Είναι δύσκολο, αλλά θα πω όχι. Το παιχνίδι έχει όντως κάποια ωραία στοιχεία, όπως το υπέροχο stealth εναντίον ανθρώπων και τα καλά γραφικά. Από την άλλη όμως, τα bugs παραήταν συχνά, διέκοπταν το flow και δοκίμαζαν την υπομονή μου, ενώ οποιοδήποτε combat δεν είχε να κάνει με stealth ήταν για να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο.

Δείτε το gameplay video μας για το Metro Last Light:

 

Το Gamehorizon και το IGMG με βαριά καρδιά και πολύ λύπη δεν προτείνουν για αγορά.

Μείνετε συντονισμένοι με το GameHorizon.gr για όλα τα νέα του Gaming, Anime, Gaming Gear αλλά και PnP. Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο και να κάνετε Like για να υποστηρίξετε την ομάδα μας.

Gaming | eSports | Previews| Reviews | Anime | Events | Technology .

Metro Last Light Review

7.5

Ιστορία

6/10

    Ατμόσφαιρα

    9/10

      Γραφικά

      9/10

        Gameplay

        7/10

          Θετικά

          • Πολύ απολαυστικό stealth.
          • Υπέροχα γραφικά.
          • Καταλαβαίνετε όντως τι γίνεται στο story.
          • Boobies!
          • Φοβερή ατμόσφαιρα.
          • Καλογραμμένο story.

          Αρνητικά

          • Όλο το μη-stealth combat είναι μαρτύριο.
          • Game-breaking bugs.
          • 3 γ@μημένοι βάλτοι.
          • Οι αντίπαλοι αντέχουν πάρα πολύ damage.
          • Φάσεις που πρέπει να μυρίσεις τα νύχια σου.
          • Αντίπαλοι που περνάνε από μέσα σας.
          • Glitches εδώ κι εκεί που σπάνε το stealth.
          • Πολύ forced romance.
          • Πολύ linear εμπειρία.

          Πληροφορίες παιχνιδιού
          Genre Stealth, Horror, FPS,
          Platforms PC, Xbox 360,
          Αρ. παικτών Single Player
          Εταιρία Ανάπτυξης 4A Games
          Εκδότης Deep Silver
          Διάθεση Steam
          Ημ. Διάθεσης 28 August 2014

          Απαιτήσεις παιχνιδιού
          Λειτ. Σύστημα Windows 7 or 8 (64-bit only)
          Επεξεργαστής Any Quad Core or 3.0+ GHz Dual Core CPU
          Μνήμη 4 GB RAM
          Κάρτα Γραφικών DirectX 11 compliant graphics card (GeForce GTX 480 and above)
          Χωρητικότητα 10 GB available space

          Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.