GameHorizon.gr

Neo Cab Review – Ανθοδεσμη Αριστερης Προπαγανδας

Το μήνυμα “αφήστε την πολιτική έξω από τα video games” είναι κάτι που ακούμε χρόνια τώρα. Κάτι που κατάλαβα μόλις πρόσφατα όμως, είναι οτι είναι ένα μήνυμα βασισμένο στην πρακτικότητα, και όχι σε κάποια ιδεολογία ουδετερότητας. Οι πολιτικές πεποιθήσεις μιας παράταξης είναι αρκετά ενδιαφέρον θέμα να εξερευνήσει κανείς, ακόμα κι αν διαφωνούμε ~τελείως~ μαζί τους. Το πρόβλημα είναι οτι στην υλοποίησή τους, τα πράγματα σπάνια πάνε καλά. Το κλασικό σενάριο είναι οτι το ο συγγραφέας του κύριου story είναι αριστερός, οι προγραμματιστές είναι δεξιοί, οι διαχειριστές των φόρουμ και του PR είναι πάλι αριστεροί, το κοινό είναι συνήθως δεξιό και το τμήμα μάρκετινγκ είναι σε μια γωνία και κλαίει πιπιλίζοντας τον αντίχειρα. Το Neo Cab δεν το άκουσε αυτό.

Το μενού απ’όπου διαλέγετε ποιον πελάτη θα πάρετε, καθώς και οργανώνετε τα ταξίδια προς τα πρατήρια βενζίνης και ξενοδοχεία, καθώς και τα διάφορα night clubs του Los Ojos.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι συνήθως ένα βδέλυγμα σαν το Enderal: Forgotten Stories που είχαμε κάνει review τις προάλλες, όπου το παιχνίδι έχει κρίση ταυτότητας. Αυτές οι εσωτερικές διαμάχες συμβαίνουν ακόμα και στις μεγαλύτερες εταιρίες, όπως η Bioware με τα Mass Effect και Dragon’s Age, αν και σπάνια είναι τόσο εμφανές. Ακριβώς για να αποφύγουν το χάος, οι μεγαλοεταιρίες προσπαθούν να το παίξουν όσο πιο ασφαλές γίνεται, με τους AAA τίτλους να είναι όσο πιο πολιτικά απρόσωποι μπορούν. Είναι στα Indie λοιπόν, που μπορούμε να απολαύσουμε χωρίς φίλτρα της πολιτική προπαγάνδα που πετάνε στα μούτρα μας οι developers, με όλο το πεντανόστιμο degeneracy που έρχεται με αυτήν, δίνοντας ζωή σε αριστουργήματα ανωριμότητας σαν το House Party και το Haydee.

Neo Cab (9)

Το κλασικό σενάριο που θα βλέπετε: Η Lina μπροστά στο τιμόνι, και ο πελάτης σας από πίσω, με τον οποίο θα πιάνετε κουβέντα, η οποία είναι κομμάτι του service σας σαν Neo Cab (αν έχετε μια μικρή υποψία οτι οι developers δεν έχουν μπει σε ταξί ποτέ στη ζωή τους, είναι καθαρά ιδέα σας).

Το Neo Cab ανήκει στην μικρή ~πολύ μικρή~ λίστα καθαρά αριστερών games που έχω παίξει και όντως εκτίμησα, όντας ένας συνδυασμός Telltales adventure game με Noir μυστήριο, βάζοντας για κερασάκι μια αισθητική cyberpunk. (for the record, τα υπόλοιπα καθαρά αριστερά games που δε θεωρώ σκουπίδια είναι το “Mirror’s Edge” και τα visual novel “Analogue: A Hate Story” και το sequel του “Hate Plus“, όλα τα υπόλοιπα τα’χω για τα μπάζα). Το δυστύχημα με το Neo Cab είναι οτι πρόκειται για απολαυστικό game “παρά” τα αριστερά μηνύματά του, και όχι “χάρη” σε αυτά.

Πώς το έλεγες τότε Paul; Emotional infantilism?

Story

Είμαστε η Lina, μια οδηγός της εταιρίας Neo Cab, που παρά το όνομα φέρνει πολύ πιο κοντά σε Uber παρά σε ταξί (και θα έχετε την ελαφρά υποψία οτι οι developers δεν έχουν μπει ποτέ σε κανονικό ταξί). Σε μια σύντομη εισαγωγή καθώς ταξιδεύουμε μέσα από την έρημο, μαθαίνουμε οτι η Lina έχει δεχτεί μια πρόσκληση για συγκατοίκηση από τη Savy, την πρώην κολλητή φίλη της/ex/συγκάτοικο, με την οποία χωρίσανε πριν από ένα χρόνο. Η Savy πλέον μένει στη γειτονική πόλη Los Ojos, όπου και η Lina ταξιδεύει. Τα οικονομικά μας δεν είναι καλά, και η ζωή μας μέχρι τώρα είναι μοναχική οπότε δεν έχουμε κάτι να χάσουμε. Με τα μηνύματα της Savy να αφήνουν ξεκάθαρες υπόνοιες οτι έχει όρεξη για ψαλιδάκια, η Lina είναι έτοιμη για μια νέα αρχή.

Μετά από κάθε Neo Cab ride, ο πελάτης σας θα σας δίνει βαθμολογία από 1 εώς 5 αστεράκια, η οποία είναι ασύνδετη με την πληρωμή.

Στη διαδρομή παίρνουμε και τον πρώτο πελάτη μας, με τον οποία μαθαίνουμε τα βασικά mechanics του παιχνιδιού, καθώς και το setting του κόσμου. Η μεγαλύτερη πηγή βασάνων για τη Lina, είναι η διαβολική εταιρία Capra, για την οποία παλιά δούλευε. Η Capra είναι ένα mix της Google με την Apple, προσπαθώντας να εισβάλλει σε κάθε τομέα της ζωής. Το μεγαλύτερο κομμάτι της επιγχείρησής τους (αν και είναι μέσα κυριολεκτικά στα πάντα, από στέγαση και ξενοδοχεία μέχρι κινητά και gadgets), είναι τα αυτοδηγούμενα αμάξια, τα οποία έχουν σχεδόν εξ’ολοκλήρου αντικαταστήσει τους ανθρώπινους οδηγούς. Με ένα πρόσφατο ατύχημα όπου ένας άντρας οδηγός έπεσε πάνω σε μια γνωστή pop idol/μπαλαρίνα και άλλα 14 άτομα (το οποίο ίσως ήταν, ίσως και δεν ήταν, στημένο), σκοτώνοντάς τους, υπάρχουν φήμες για το ανερχόμενο “Sophie’s Law“, έναν νόμο που θα απαγορέψει τελείως τους ανθρώπινους οδηγούς, δίνοντας στην Capra πλήρης κυριαρχία στους δρόμους και τη μετακίνηση πέραν των αστικών (και θα αφήσει τη Lina χωρίς δουλειά).

Ένα άλλο από τα αγαπημένα μου κομμάτια: Μπορείτε να βοηθήσετε το ζευγάρι να μείνει μαζί, ή να φλερτάρετε με τον τύπο και να τσαντίσετε την date του τόσο που θα φύγει… Άάάλλα δεν σας βάζει αυτή τα ratings οπότε bitch, take the highway. (PS: από ένα σημείο και μετά απλώς θα δεχτείτε οτι ΟΛΟΙ οι “συμπαθητικοί” χαρακτήρες στο παιχνίδι είναι χίπστερς σε διάφορους βαθμούς.

Ο πελάτης μας, ο Liam, είναι ένας από τους πολλούς NPCs με δικό τους storyline, το οποίο μπορούμε να ακολουθήσουμε αν δεχόμαστε συνεχόμενα τα requests τους και τους κρατήσουμε χαρούμενους μέσα από τους διαλόγους, κάτι πιο δύσκολο απ’οτι φαντάζεστε. Δεδομένου οτι το παιχνίδι κρατάει μια βδομάδα και κάθε βράδυ μπορείτε να πάρετε μόλις τρεις πελάτες που πρέπει να μοιραστούν το χρόνο σας και με το main story, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να δείτε πάνω από το 1/3 των πιθανών NPCs εις πέρας με τις ιστορίες τους σε ένα playthrough. Φτάνοντας στην πόλη και αφού αφήσουμε το Liam, βρίσκουμε επιτέλους τη Savy. Η επανένωση του πρώην ζευγαριού είναι σχεδόν δακρύβρεχτη, με τη Lina να ζητάει συγνώμη για το ξέσπασμά της και τη Savy να της λέει χαρούμενη οτι είναι “περασμένα ξεχασμένα”.

Κάπως έτσι φαίνονται οι επιλογές μας στο διάλογο. Θα προσέξετε το Feelgrid στο χέρι μου και γύρω από το λαιμό της καριο~ της αγαπημένης μας Savy.

Πριν πάμε στο σπίτι της Savy για να ξεκινήσουμε τη συγκατοίκηση, η Savy μας ζητάει να κάνουμε μια στάση πρώτα, για μια μικρό μπλέξιμο που έχει με τη δουλειά. Η Lina είναι κουρασμένη από το ταξίδι, αλλά συμφωνεί, για χάρη της φίλης της. Αυτό που την πειράζει είναι όταν αποκαλύπτεται οτι η δουλειά είναι για την διαβολική Capra, η οποία της είχε κοστίσει την προηγούμενη δουλειά της και απειλεί την τωρινή. Αφήνοντας τη Savy, κάνουμε άλλο ένα Neo Cab service, συναντώντας κι άλλους από τους παλαβούς κατοίκους του Los Ojos. Με τη Lina πλέον πραγματικά εξουθενωμένη παίρνουμε τη Savy, έτοιμοι να πάμε στο σπίτι της. Τότε είναι που η Savy μας ζητά να κάνουμε μια τελευταία στάση σε ένα club, για να βρει το αγόρι της.

Neo Cab (17)

Μωρή πόρνη, από τι να ξεκινήσουμε; Από την παραβίαση ιδιωτικότητας; Τη χειραγώγηση; Οτι μου υποσχέθηκες ψαλιδάκι και τελικά με έκανες ΔΙΠΛΟ cucking; Το παιχνίδι βασικά με άφησε έκπληκτο με το πόσο πρόθυμο ήταν να γυρίσουμε τελικά πάλι στην εν λόγω βρώμα. (παίξτε το game και θα δείτε οτι ο θυμός είναι απόλυτα δικαιολογημένος προς τη Savy). Για την ακρίβεια ήταν ανησυχιτικό το οτι η μόνη επιλογή να την απορρίψουμε είναι σαν μικρό bad ending από visual novel και όχι σαν το μεγάλο φινάλε που θα έπρεπε από την αρχή να είναι. Σχεδόν αμφισβητείτε τον τρόπο σκέψης των developers.

Σχεδόν έξω φρενών η Lina (που καταλαβαίνει σιγά σιγά οτι το ψαλιδάκι είναι εκτός προγράμματος) φεύγει για άλλη μια γύρα Neo Cab… Και αυτή είναι και η τελευταία φορά που βλέπουμε τη Savy, η οποία εξαφανίζεται τελείως, χωρίς καν να μας έχει δείξει πρώτα που είναι το σπίτι της για να έχουμε κάπου να μείνουμε. Το μόνο που μας έχει μείνει από αυτήν είναι το δώρο που μας έκανε όταν την πρωτοπήραμε, ένα βραχιόλι “Feelgrid“, το οποίο αλλάζει χρώματα ανάλογα με τα συναισθήματα του κατόχου του, εξωτερικεύοντας τι σκέφτονται, κάτι που σύμφωνα με τη Savy η Lina χρειάζονταν, γιατί δεν ξέρει να ελέγχει τον εαυτό της (οι περισσότεροι από τους “κανονικούς” αριστερούς πολίτες φοράνε τέτοια Feelgrids, σε διάφορες μορφές. Από κάτι τέτοια είναι που καταλαβαίνετε οτι παίζετε ένα παιχνίδι από πραγματικούς αριστερούς writers και όχι από δεξιές εταιρίες που θέλουν να φτιάξουν μια αριστερή εικόνα για λόγους marketing: Το writing κλωτσάει τον εαυτό του στο στομάχι, και δεν το καταλαβαίνει καν.)

Όσο πιο στερεοτυπικά “δεξιοί” οι πελάτες σας, τόσο και (εντελώς συμπτωματικά βέβαια) πιο εκνευριστικοί θα είναι.

Gameplay

Εδώ είναι που ξεκινάει το κύριο “ζουμί” του τίτλου: Η Lina πρέπει να χρησιμοποιήσει τη θέση της σαν Neo Cab driver για να ψαρέψει πληροφορίες από τους κατοίκους για το που βρίσκεται η Savy (η οποία φαίνεται να βρίσκεται σε κίνδυνο), αλλά και ταυτόχρονα να βγάζει αρκετά ώστε να μπορεί να αντέξει τη διαμονή της στο ακριβό Los Ojos (το οποίο είναι πολύ διασκεδαστικό γιατί τα πιο φθηνά πρατήρια βενζίνης αλλά και ξενοδοχεία που θα βρείτε, ανήκουν όλα στην Capra, και η Lina μιζεριάζει κάθε φορά που τα χρησιμοποιεί). Ταυτόχρονα η αστυνομία καταζητά τη Savy για μια ποικιλία εγκλημάτων, και υπάρχουν ξεκάθαρες υπόννοιες οτι είναι πουλημένη στη διαβολική εταιρία.

Neo Cab (7)

Το οτι οι υπηρεσίες της Capra είναι στο 1/5 της τιμής των χιπστεράδικων εναλλακτικών με κάνει να υποψιάζομαι οτι το παιχνίδι έχει αυτογνωσία, αλλά δε βάζω και το χέρι μου στη φωτιά.

Ανάμεσα στο κυνήγι για τη Savy, την προσπάθεια για 5/5 star ratings από το service σας και την ανάγκη να βγάλετε τα προς τω ζην, βάλτε και την ανάγκη της Lina να κρατάει τα συναισθήματά της ισορροπημένα. Αν για παράδειγμα η Lina είναι τσαντισμένη (που θα είναι εμφανές πχ από το Feelgrid σε χρώμα κόκκινου), τότε πολλές επιλογές διαλόγου απενεργοποιούνται, και η Lina απαντάει κοφτά, ζημιώνοντας τη σχέση της με τους πελάτες/πηγές πληροφοριών της. Στην ουσία όσο απαντάτε ψυχρά, το stress σας κατεβαίνει, επιτρέποντάς σας να χειριστείτε άλλους διαλόγους αργότερα πιο ομαλά, όπου βρίσκεται και το μεγαλύτερο κομμάτι management του τίτλου. Εξαιτίας της συναισθηματικής ανωριμότητας της Lina είναι αδύνατο να τα έχετε καλά με όλους, ακόμα και λέγοντας ψέματα, με τη χαρακτήρα μου να έχει συχνά πυκνά ξεσπάσματα τη χειρότερη δυνατή στιγμή.

Neo Cab (16)

Ο χιπστεράς “γιατρός” είναι από τα κομμάτια που η ιδέα της ηθικής αποκτά πολιτική ταυτότητα. Λειτουργεί επίσης και σαν ψυχοθεραπευτής επί πληρωμή, ώστε, αν έχετε τα εξωφρενικά ποσά, να αλλάξετε τεχνητά την ψυχολογική κατάσταση της Lina.

Αυτό είναι και το καλύτερο, και το χειρότερο κομμάτι του τίτλου. Από τη μία έχουμε τους SJW συγγραφείς να δίνουν στον avatar τους τη συναισθηματική ωριμότητα ενός 8χρονου, που είναι τραγελαφικό από μόνο του δεδομένου οτι θέλουν να ταυτιζόμαστε με αυτή τη χαρακτήρα. Από την άλλη είναι ένα έξυπνο σύστημα management, με τη σωστή δόση χάους και τύχης για να σας κρατάει το ενδιαφέρον. Επίσης, ακριβώς επειδή η Lina είναι κινούμενη βόμβα, είναι 100% δυνατό να τα κάνετε χαλάστρα σε κάποιο service… Το οποίο σημαίνει οτι το παιχνίδι είναι προγραμματισμένο να σας δίνει εναλλαγές για το πώς να προχωρήσετε. Οι storylines των πελατών σας μπλέκονται πολύ δημιουργικά, είναι γεμάτες twists και turns, και γενικά θσ σας έχουν κολλημένους στην οθόνη.

Αν σας άρεσε το Neo Cab, διαβάστε επίσης το review μας για το Stygian: Reign of the Old Ones.

“πιάνει το πάνω μέρος της μύτης και κλείνει τα μάτια αφήνοντας ένα μουγκρητό πόνου”

Σαν απλά παραδείγματα θα αναφέρω (SPOILERS, αν θέλετε να παίξετε μη διαβάσετε αυτήν την παράγραφο): 1)Έναν emo gothας τύπος που είναι αρχηγός μιας cult που πιστεύει οτι υπάρχει ένας θεός/τέρας κάτω από τη Los Ojos (που ίσως υπάρχει, ίσως και όχι), ο οποίος τελικά καταλήγει να εκτελεί χρέη κανονικού ιερέα/ψυχολόγου αν τον ωθήσετε προς τα εκεί, κάνοντας παρέα σε μια καρκινοπαθή cultist του που είναι στα τελευταία της. 2)Δύο τύπους που ίσως είναι gay (ίσως και όχι), οι οποίοι είναι πεπεισμένοι οτι είστε ρομπότ, και σας κάνουν κάτι αντίστοιχο του Turing Test για να αποδείξουν οτι είστε μεταμφιεσμένη terminator. Αργότερα θα συναντήσετε μόνο του τον ένα από τους δύο, ο οποίος θα αποκαλύψει οτι έχει περάσει τα 60, και σας ζητάει σαν service να το γκαζώσετε σε έναν άδειο δρόμο για να πεταχτεί από ένα κινούμενο αμάξι, επειδή ποτέ δεν είχε κάνει κάτι παράτολμο ως νέος. 3)Έναν αγενή χοντρό μεθύστακα ο οποίος θα ξεράσει στο αμάξι σας, μετά θα κάνει την πάπια και θα πρέπει να διαλέξετε αν θα τον πετάξετε έξω ή θα κάνετε κι εσείς την πάπια στο όνομα του υψηλού rating, με κόστος τα νεύρα σας. Αργότερα τον ξανασυναντάτε μαζί με έναν άλλο πελάτη, ο οποίος συνειδητοποιείτε οτι στο προηγούμενό σας service σας δούλευε ψιλό γαζί για να πετύχει καλύτερες τιμές, ο οποίος τώρα κάνει scamming το μεθύστακα, όπως είχε κάνει και σας. 4)Ένας “γιατρός” ο οποίος τελικά ανακαλύπτετε οτι όχι μόνο δεν έχει άδεια, αλλά και όλες οι γνώσεις του προέρχονται από Youtube vids… Καιιι εκτελεί με βάση αυτά χρέη χιπστερά/εναλλακτικού γιατρού.

Από τα καλύτερα events που συνάντησα στο playthrough μου.

Να ξεκαθαρίσω οτι τα από πάνω είναι απλώς παραδείγματα από μερικές δεκάδες πιθανές περιπτώσεις του Neo Cab, οι οποίες αλλάζουν ανάλογα με το πώς προχωράτε τα storylines, βασισμένοι στις αποφάσεις σας αλλά και τα καπρίτσια του Feelgrid. Το ωραίο είναι οτι όλα αυτά τα storylines μπορούν να καταλήξουν, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, να σας ξαναβάλουν στο μονοπάτι της Savy, με πορεία που δεν είναι καθόλου γραμμική.

Technical

Η τεχνική γραφικών του Neo Cab είναι σίγουρα ιδιαίτερη, στοχεύοντας σε cell-shaded γραφικά (απ’οτι κατάλαβα είναι 3D models πάνω στα οποία βάψανε 2D τα στατικά κομμάτια του προσώπου, όπως μύτη, αυτιά, μαλλιά κτλπ, και μετά βάλανε από πάνω ξεχωριστά τα 3D animated κομμάτια του προσώπου, όπως μάτια και στόμα, και μετά από πάνω shading και aftereffects φωτισμού). Αυτό που κρατάτε είναι οτι η τεχνική είναι καλαίσθητη, και δείχνει προσεγμένη σκηνοθεσία του setting. Το UI με τα χρώματα του Feelgrid κάνει τη δουλειά του ικανοποιητικά, χωρίς να σπάει το immersion, και τα menu σας είναι πρακτικά και γρήγορα.

Neo Cab OhgodwhatamIlookingat

Ναι, το καταλάβαμε, η σεξουαλικοποίηση των γυναικών είναι πολύ τοξικό πράγμα στα games και σημάδι της πατριαρχίας. Για αυτό καταστρέψατε και το μπλε μαλλί, το οποίο από μόνο του ήταν πολύ ωραία ιδέα το καημένο, και πλέον έχει γίνει σύμβολο καρκίνου, αλλά μπορείτε τουλάχιστον να πάρετε αυτό το πράγμα από μπροστά μου; Δεν νομίζω οτι το Family Guy έκανε τα lesbian jokes με σκοπό να σας δώσει blueprints.

Το character design είναι από τα πιο αδύναμα κομμάτια του τίτλου από την άλλη, με τις αριστερές επιρροές των δημιουργών να είναι φως-φανάρι. Όλοι οι χαρακτήρες είναι επίτηδες σχεδιασμένοι για να έχουν μηδενικό sex appeal, και όσο πιο “δεξιοί” είναι, τόσο πιο άσχημα είναι τα μοντέλα τους (και αχώνευτες οι προσωπικότητές τους βέβαια). Η προπαγάνδα, άμεση και έμμεση πάει σύννεφο, αλλά προς τιμήν του το Neo Cab παραμένει αρεστό (αν και παραμένει αρεστό “παρά” τα μηνύματά του, και όχι “χάρη” σε αυτά.)

Το ψευδοTuringtest για να αποκαλύψουν οι πελάτες μας οτι είμαστε terminators της Capra. Γίνεται προοδευτικά πιο γελοίο και είναι ύπεροχο. Από τα highlights του παιχνιδιού.

Εδώ να σημειώσω οτι η Lina κρατάει και ημερολόγιο (γιατί φυσικά και κρατάει ημερολόγιο), γράφοντας την άποψή της για τους πελάτες της και όσα συμβαίνουν με χιπστερικά σκίτσα από δίπλα, τα οποία μπορείτε να δείτε οποιαδήποτε στιγμή. Πρακτικά βέβαια είναι ψιλοάχρηστο, το ίδιο το μυστήριο της εξαφάνισης της Savvy δεν είναι τόσο πολύπλοκο που θα χρειαστείτε ντεντεκτιβίστικες τακτικές, αλλά για όποιον ενδιαφέρεται, είναι εκεί.

Btw δεν υπάρχει καν επιλογή σε αυτό το παιχνίδι ρόλων να συνεργαστείτε έστω και λίγο με τους κακούς μπάτσους που είναι γουρούνια και προσπαθούν απλώς να κάνουν τη δουλειά τους οι σιγχαμένοι. Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι!

Το game το τερμάτισα σε 10 ώρες, σε 2 sessions συνολικά, και φαίνεται να έχει μεγάλα περιθώρια replayability. Μην περιμένετε ποικιλία στη φόρμουλα του gameplay του, αλλά αυτό που κάνει το κάνει καλά, και δε θα ξεκολλήσετε από την οθόνη μέχρι να το τερματίσετε.

Final Verdict

Η εμπειρία σας με το Neo Cab (υποθέτοντας οτι είστε είτε ουδέτεροι είτε δεξιοί σε πολιτικές πεποιθήσεις) θα είναι η ακόλουθη: Ξεκινάτε θαυμάζοντας την αισθητική του κόσμου και χαμένοι με το UI του παιχνιδιού, μαθαίνοντας τα mechanics. Μετά τα πρώτα βήματά σας αρχίζετε να προσέχετε το main story, και συχνά πυκνά δυσκολεύεστε να κρατήσετε τα γέλια σας με το πόσο ξεδιάντροπα αριστερό είναι το writing. Συνεχίζετε το session, και σιγά σιγά καταλαβαίνετε οτι διασκεδάζετε τον κόσμο και τις παλαβομάρες των πελατών. Τελικά μπλοκάρετε ασυνείδητα την προπαγάνδα από το κεφάλι σας (η οποία ρίχνει τους ρυθμούς της ελαφρώς) και απλώς απολαμβάνετε την εμπειρία, περίεργοι για τις ιστορίες που μπορείτε να ανακαλύψετε. Καιιι μετά έρχεται το ending, όπου η Lina απόδεχεται κάποια εντελώς ανεπίτρεπτα πράγματα, το immersion σπάει τελείως καθώς φέρεται εντελώς διαφορετικά απ’ότι θα φερόσασταν εσείς σε αυτό το σενάριο, και ξαφνικά θυμάστε οτι οι αριστεροί συγγραφείς του Neo Cab κατά πάσα πιθανότητα ζουν σε άλλο πλανήτη από εσάς και μάλλον ήταν από καθαρή τύχη που το διασκεδάσατε στη μέση και όσο το διασκεδάσατε.

Το παιχνίδι παίζει πολύ με την ιδέα οτι δεν ξέραμε πραγματικά ποια είναι η Savy, παρόλο που ήμασταν τόσο κοντά της.

Από την άλλη αυτή η “μέση” είναι και το ζουμί του τίτλου, και συντριπτικά το μεγαλύτερο κομμάτι του. Οι ιστορίες είναι πολλές και δεμένες η μία με την άλλη, οι δυνατότητες άπειρες και τα noir/cyberpunk στοιχεία πλέκουν έναν σχεδόν τέλειο ιστό narrative. Όπως είπα και νωρίτερα, το Neo Cab είναι εξαιρετικό παιχνίδι “παρά” τα SJW στοιχεία του, και για αυτό και μόνο αξίζει την αγορά.

Το Gamehorizon δίνει thumbs up για την αγορά, αν και με αριστερίσκους.

Facebook Comments

Πληροφορίες παιχνιδιού
Genre Management, Adventure, RPG,
Platforms PC
Αρ. παικτών Single Player
Εταιρία Ανάπτυξης Fellow Traveller
Εκδότης Fellow Traveller
Διάθεση Steam
Ημ. Διάθεσης 3 Οκτωβρίου, 2019

Απαιτήσεις παιχνιδιού
Λειτ. Σύστημα Windows 10
Επεξεργαστής Intel Core i3 530 ή AMD FX 4100
Μνήμη 1 GB RAM
Κάρτα Γραφικών Nvidia GTX 460 ή AMD HD 5870
Χωρητικότητα 200 MB

Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.