GameHorizon.gr

Observer Review – Πάρτε Τα Χάπια Σας

Καλησπέρα παιδιά! Κοιτάτε με αισιοδοξία το μέλλον και την τεχνολογία που έρχεται με αυτό; Βλέπετε περήφανοι και ευτυχισμένοι τις δυνατότητές σας για το λαμπρό αύριο; Καλωσορίσατε στο Observer! Εδώ οι ελπίδες και τα όνειρα πεθαίνουν. Οι άνθρωποι έχουν σπάσει ήδη μέσα τους, αφήνοντας ένα κενό σώμα που ενδίδει στις απολαύσεις της σάρκας και ένα μυαλό που προσπαθεί να εξαπατήσει τον εαυτό του και να αποδράσει από την πραγματικότητα της ύλης στην πραγματικότητα των ψηφίων. Το μόνο που σας μένει είναι μια οκνηρή, θλιβερή αλήθεια που κανένας δε θέλει να αντικρίσει, μια αλήθεια όπου η μόνη λογική λύση είναι η αυτοκτονία… Don’t forget to have fuuun!

Observer (33)

Δείτε την αισθητική του παιχνιδιού. Ερείπια καλυμμένα με ολογράμματα.

Όπως καταλάβατε, αν πρέπει να περιγράψουμε με μία λέξη το Observer, αυτή θα ήταν «θλιβερό». Αν μπορούσαμε να έχουμε δύο λέξεις, αυτές θα ήταν «γ@μησε τα». Θα έλεγα οτι το παιχνίδι είναι σαν να μας προτείνει να πάρουμε αντικαταθλιπτικά, αλλά ΟΝΤΩΣ μας λέει να πάρουμε αντικαταθλιπτικά. Πρόκειται για μία μοναδική εμπειρία που θα σας χαλάσει τη διάθεση, αλλά και θα σας κάνει να τρομάξετε με το πόσο κοντινή φαίνεται πλέον η δυστοπία που μας δείχνει.

Observer (26)

Story

Βρισκόμαστε στο 2080. Η ανθρωπότητα έχει μόλις περάσει από τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο ενάντια της Κίνας, καθώς και από μία τρομερή ασθένεια ονόματι nanophage. Το nanophage επηρεάζει μόνο τους «βελτιωμένους» ανθρώπους, που πλέον είναι το 90% του πληθυσμού, κάνοντας τα ρομποτικά εμφυτεύματα τους να βλέπουν το ανθρώπινο σώμα τους σαν μικρόβιο και εξωλοθρεύοντάς το εκ των έσω. Η ασθένεια ήταν απόλυτα θανατηφόρα και μη αναστρέψιμη. Η μόνη νικήτρια από αυτές τις καταστροφές ήταν η εταιρία Chiron.

Observer (22)

Το συνονθύλευμα διαμερισμάτων όπου παίζεται το παιχνίδι.

Η Chiron χώρισε την κοινωνία σε κλάσεις, από A μέχρι D ανάλογα με το εισόδημά των πολιτών, ενώ ενώθηκε στην ουσία με την κυβέρνηση, αποκτώντας τεράστια δύναμη. Οι πολίτες D κατηγορίας ζουν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, μόνο που πλέον η τεχνολογία Virtual Reality είναι ευρέως διαδεδομένη και εξαιρετικά φθηνή, με την τεχνολογία Augmented Reality να ακολουθεί. Αυτό σημαίνει οτι οι πολίτες που ζουν πρακτικά σε ένα σκουπιδότοπο μπορούν να κοροϊδέψουν τους εαυτούς τους οτι ζουν σε ένα παλάτι, με τη βοήθεια λίγων ολογραμμάτων και μερικών γυαλιών, με αποτέλεσμα ο λαός να μην εξεγείρεται συχνά.

Observer (28)

To Observer φαίνεται να λατρεύει τις οθόνες με στόματα και μάτια.

Αν έχετε συνηθίσει να είστε ο νέος επαναστάτης που θα ανατρέψει το «σπασμένο» σύστημα και θα σώσει τον κόσμο σε δυστοπικά παιχνίδια, λυπόμαστε. Είστε ο Danniel, είναι ένας 60άρης μίζερος αστυνομικός, ο οποίος μένει στο Σώμα χάρη στα άπειρα εμφυτεύματά του. Μπορεί να μην είναι άβουλο πιόνι του συστήματος, αλλά παραμένει ένας ακόμα τροχός της μηχανής. Όταν ο γιος σας σας παίρνει τηλέφωνο μετά από σχεδόν μια δεκαετία και σας ζητάει να συναντηθείτε επειγόντως, το μόνο που βρίσκετε είναι ένα ακέφαλο πτώμα το οποίο ίσως να είναι, ίσως να μην είναι δικό του. Από εκεί ξεκινάει η έρευνά σας στο θλιβερό συνονθύλευμα διαμερισμάτων όπου λαμβάνει χώρα το παιχνίδι.

Το γράψιμο του Observer είναι άριστο.

Observer (29)

Η διαρκής σύνδεση σε μία ψεύτικη πραγματικότητα, η έλλειψη επαφής με πραγματικούς ανθρώπους και η ύπαρξη AI που είναι κατασκευασμένες ειδικά για να ευχαριστούν τους ιδιοκτήτες τους, έχουν οδηγήσει σε μία τρομακτική απομόνωση, που με τη σειρά της έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτες ψυχικές βλάβες στους κατοίκους. Κάθε είδους ανωμαλία λαμβάνει χώρα χωρίς αστυνόμευση, με βιαστές, δολοφόνους, παιδόφιλους και κάθε λογής φρικιό να κανονίζουν τις δουλειές τους μέσω Internet. Ακόμα κι όσοι δεν έχουν γίνει σκλάβοι των σαρκικών επιθυμιών τους πάσχουν από κάποιου είδους ψυχολογικό πρόβλημα.

Observer (18)

Οι ένοικοι δεν είναι καθόλου ψυχολογικά σταθεροί.

Η κατάσταση είναι τόσο φρικτή, που ακόμα και οι AIς που τους υπηρετούν βρίσκονται στα όρια κατάθλιψης. με μερικές να προσπαθούν να βραχυκυκλώσουν τα ίδια τους τα συστήματα για να γλιτώσουν την παράνοια.. Θα ορκιζόμουν οτι συνάντησα σχεδόν ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΣ γνωστής ψυχικής ασθένειας που υπάρχει στο Observer, με εξαίρεση την ψυχοπάθεια (για τα 5 άτομα που έχουν διαβάσει ψυχολογία, σκεφτείτε γιατί δεν την έβαλαν και χειροκροτείστε μαζί μου για το πανέξυπνο writing του παιχνιδιού).

Διαβάστε επίσης: Conarium Review

Observer (25)

Το παιχνίδι απαιτεί γερά στομάχια.

H δουλειά σας σαν Danniel, είναι να είστε ένας «Observer», ένα ειδικό unit της αστυνομίας, με τη δυνατότητα να συνδέει τον εαυτό του στα εγκεφαλικά chip υπόπτων, ανακρίνοντάς τους παίρνοντας κατευθείαν αναμνήσεις από τον εγκέφαλό τους. Αν έχετε δει πώς άλλα παιχνίδια παρουσιάζουν τις αναμνήσεις (συνήθως με δύο ημιδιάφανους ανθρώπους να μιλάνε και να πετάνε exposition), ε καμία σχέση. Το Observer μας δείχνει την πιο ρεαλιστική απεικόνιση που έχω δει για το πώς θα ήταν να εξερευνάτε όντως το μυαλό κάποιου άλλου: Χαοτικό, φρικιαστικό και αρρωστημένο.

Observer (31)

Το ρεσιτάλ παίρνουν οι ανακρίσεις σε πτώματα, των οποίων τα chip δουλεύουν ακόμα. Καθώς ο εγκέφαλός τους έχει αρχίσει ήδη να κρυώνει, οι αναμνήσεις είναι εξίσου παγερές, με το σκοτάδι να καλύπτει τα πάντα. Πολύ συχνά έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν ο Danniel ήταν ήδη νεκρός και βρίσκονταν στην κόλαση, καθώς η εμπειρία εντός και εκτός αναμνήσεων ισοδυναμούσε με εφιάλτη χωρίς crescendo. Εδώ θα δώσω και το πιο θλιβερό spoiler: Λυπάμαι, ούτε εφιάλτης είναι ούτε στην κόλαση βρίσκεται.

Observer (6)

Και μιας και έδωσα ήδη ένα spoiler, ας δώσω και ένα άλλο: Ξανά λυπάμαι, δεν υπάρχει κάποια μακιαβελική ιδιοφυΐα που οργάνωσε τα πάντα. Η Chiron απλά εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση στην οποία έτυχε να βρεθεί. Δεν έχουμε κανέναν να κατηγορήσουμε και κανέναν μεγάλο κακό που θα νικήσουμε και θα διορθωθούν τα πάντα. Οι άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι στη θηριωδία που δημιούργησαν μόνοι τους και μέσα στην οποία σαπίζουν, ψυχή τε και σώματι.

Gameplay

Το Observer είναι ένα first person adventure game, με στοιχεία stealth να εμφανίζονται προς το τέλος. Όσοι έχουν παίξει τα Arkham games μπορεί να θυμηθούν τη χρήση διαφορετικών ειδών όρασης, για να εντοπίσουν διάφορα στοιχεία σε τόπους εγκλήματος. Το ίδιο mechanic ισχύει και στο Observer, το οποίο απαιτεί τη συλλογή στοιχείων χρησιμοποιώντας το techno-vision (εντοπίζει όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές στο χώρο), bio-vision (εντοπίζει όλα τα σημάδια ζωντανών οργανισμών) και της κανονικής όρασής σας.

Observer (16)

Αυτό βέβαια είναι και από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του τίτλου, καθώς συνηθισμένοι από τις extra οράσεις σας να σας δείχνουν αυτόματα τα αντίστοιχα hotspots των δωματίων στα οποία εξειδικεύονται, θα τα βρίσκετε μπαστούνια όταν θα πρέπει να βρείτε κωδικούς, οι οποίοι είναι συνήθως γραμμένοι σε κάποιο κομμάτι χαρτί ή πάνω σε ένα βιβλίο, τα οποία προσπεράσατε καθώς δεν εμφανίζονταν στα vision σας. Καθώς δε θα έχετε ιδέα σε πιο από τα δωμάτια που προσπεράσατε μπορεί να βρίσκονται οι κωδικοί, η μόνη λύση θα είναι συνήθως το Google, το οποίο μου φάνηκε απαραίτητο σε τουλάχιστον τρεις περιστάσεις στο παιχνίδι.

Observer (13)

Πέρα από την εξιχνίαση φόνων, μεγάλο ρόλο παίζουν οι συζητήσεις με τους κατοίκους (η μία πιο ανησυχητική από την άλλη. Σε όλο το παιχνίδι δεν πέτυχα ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ κάτοικο που είτε δεν ήταν ψυχασθενής ο ίδιος, είτε θύμα κακοποίησης ενός ψυχασθενούς.), στις οποίες έχετε πολλαπλές επιλογές για το πώς θα εξελιχθούν οι διάλογοι. Δε νομίζω οτι χρειάζεται να το πω, αλλά το ζουμί του Observer βρίσκεται στην ανεπανάληπτη ατμόσφαιρά του, η οποία θα στοιχειώνει το κάθε βήμα σας στον κόσμο του.

Διαβάστε επίσης: Pamela Review

Observer (23)

Και πιστέψτε το ή όχι, η κυρία από εδώ είναι από τις πιο ελαφριές περιπτώσεις.

Εκτός από το main mission σας (ο φόνος (;) του γιου σας), έχετε 4-5 side missions τις οποίες μπορείτε να ολοκληρώσετε, συνήθως με ένα με δύο δυνατά endings για την κάθε μία. Η αγαπημένη μου ήταν αυτή που έπρεπε να επιλέξω τι θα κάνω με μια επιχείρηση εμπορίου οργάνων. Θα ορκιζόμουν οτι πρόκειται για ένα απαραίτητο κακό μέχρι το τέλος, οπότε και μαθαίνετε πώς βρίσκει τα όργανα με τα οποία σώζονται ζωές επί πληρωμή (είναι πολύ χειρότερο από αυτό που φανταστήκατε μόλις τώρα).

Observer (27)

Πριν αρχίσουν να πέφτουν τα νόμπελ για το παιχνίδι, να τονίσω οτι υπήρχαν 2 σημεία (κομμάτια των «ανακρίσεων»), στα οποία έπρεπε να μυρίσω τα νύχια μου για να βρω που πρέπει να πάω, κατά τα οποία θα έδινα χαλαρά μπουνιά στους developers (το λιβάδι και το δάσος), καθώς και τα δύο σας παρουσίαζαν μια τεράστια ανοιχτή περιοχή, στην οποία έπρεπε να ακολουθήσετε ένα συγκεκριμένο μονοπάτι που μόνο εμφανές δεν ήταν. Για να σας γλιτώσω πολύ εκνευρισμό, στο λιβάδι πρέπει να κάθεστε ακίνητος και δε θα σας σκανάρουν, στο δάσος πρέπει να τρέξετε ΠΡΟΣ το τέρας (και το κτήριο από πίσω του), το οποίο είναι πιο αργό απ’οτι κανονικά. Βέβαια μιλάμε για δύο σύντομα encounters σε ένα παιχνίδι μεγάλης διάρκειας, οπότε συγχωρούνται in retrospect.

Observer (1)

Technical

Ω, τα γραφικά! Αισθητικά το Observer μου θύμιζε πολύ τα εγκατελειμμένα κτήρια του Half-Life 2, αλλά με τη μιζέρια γυρισμένη στο 11. Λαβύρινθοι από απελπιστικά στενά διαμερίσματα, στοιβαγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, με σκουπίδια και προ πολλού κατεστραμμένους τοίχους να καλύπτονται από φανταχτερά ολογράμματα και διαφημίσεις που υπόσχονται ένα χαρούμενο αύριο. Εδώ να αναφέρουμε οτι το παιχνίδι ήταν όντως κάπως βαρύ, με ελαφριά frame drops σε κάποιες φάσεις.

Observer (30)

Ο ήχος από την άλλη εντυπωσιάζει ιδιαίτερα, με το voice acting όλων εκτός από του ίδιου του Danniel να κυμαίνεται σε φανταστικά επίπεδα. Κατανοώ οτι το studio θέλησε να πάρει ένα γέρο ηθοποιό για να κάνει τη φωνή του ηλικιωμένου πρωταγωνιστή, αλλά ο Danniel με έχανε μία στο τόσο με τον άστοχο τόνο του voice acting του. Συχνά είχα την εντύπωση οτι ο ηθοποιός βαριόταν να κάνει και άλλο take στις ατάκες του και έλεγε τις προτάσεις με ένα αδιάφορο στιλάκι «άντε να τελειώνουμε».

Observer (5)

Οι ανακρίσεις σας θα είναι σαν να παίρνετε ναρκωτικά.

Η μουσική του Observer ήταν συνεχής στο background, αλλά ποτέ δεν την πρόσεξα, που όπως ξέρουμε είναι καλό σημάδι σε τέτοια παιχνίδια. Τέλος να αναφέρουμε οτι το παιχνίδι δεν κάνει για άτομα με ευαίσθητη όραση, καθώς σε κάποιες φάσεις του νιώθετε λες και θα πάθετε κρίση επιληψείας από τις συνεχόμενες έντονες αλλαγές χρωμάτων.

Observer (8)

Δεν είναι λίγες οι φορές που θα πείτε «Θεέ και Κύριε».

Final Verdict

Οι περισσότερες δυστοπίες που βλέπουμε σε παιχνίδια φαντάζουν πολύ μακρινές. Απολαμβάνουμε να κινούμαστε στους βρώμικους δρόμους του Sigil γιατί είναι μια άγνωστη κουλτούρα που ποτέ δε θα βλέπαμε αλλιώς. Απολαμβάνουμε το ταξίδι μας στη Wasteland γιατί έχουμε ευκαιρίες για δράση και εξερεύνηση που ποτέ δε θα είχαμε στους κανονικούς δρόμους μιας χώρας. Οι εμπειρίες αυτές είναι σπουδαίες γιατί πρόκειται για κάτι το μακρινό σε μας, κάτι το οποίο αλλιώς ποτέ δε θα ζούσαμε. Δυστυχώς δεν είναι καθόλου έτσι η περίπτωση του Observer.

Observer (9)

 

Η ζοφερή αλήθεια του Observer είναι ανησυχητικά κοντά στο δικό μας κόσμο. Φανταστείτε όλοι οι χρήστες του 4chan να μη χρειάζονταν να κρύβουν πια τα γούστα τους και τα προβλήματά τους, αλλά να μπορούσαν ελεύθερα, από την ασφάλεια του δωματίου τους να ενδίδουν στις ανωμαλίες τους. Ακριβώς, πρώτα γελάτε με την ιδέα των χοντρών σπυριάρηδων να προσπαθούν να το παίξουν «μάγκες», μετά σκέφτεστε οτι το Dark Web ήδη είναι μια έκδοση αυτού και σας κόβονται τα γέλια. Εδώ με το Pokemon Go βγήκαν άνθρωποι που δεν είχαμε ξαναδεί από τα υπόγειά τους, πόσο μάλλον όταν καθιερωθούν πιο «ασφαλείς» οδοί στο διαδίκτυο.

Φυσικά και το Observer αξίζει τα λεφτά του.

Observer (2)

Πώς το περιγράφεις αυτό;

Ήδη πολλοί από εμάς χρησιμοποιούν τα παιχνίδια ή τα κοινωνικά δίκτυα για να ξεφύγουν από τις δικές τους μίζερες ζωές και να ζήσουν τις ζωές άλλων, τι θα γίνει όταν το VR τελειοποιηθεί και η ψηφιακή ζωή αρχίσει να γίνεται εθιστική; Τι θα αρχίσει να βγαίνει προς τα έξω όταν η απομόνωση από πραγματικές επαφές αρχίσει να γίνεται μόνιμη; Το Observer είναι προφητικό σχεδόν με το περιεχόμενο του, σε κάτι που θυμίζει περισσότερο προειδοποίηση παρά παιχνίδι.

Δώστε τα λεφτά για να το αγοράσετε. Δε θα το διασκεδάσετε, αλλά θα σας κάνει να σκεφτείτε. Πανέξυπνο writing, κοινωνικοί σχολιασμοί που παραηχούν πραγματικοί για ένα video game και μια ψυχεδελική, σουρεαλιστική και νατουραλιστική εμπειρία που θα προτιμούσατε να ξεχάσετε. Το Gamehorizon δίνει χωρίς κανένα δισταγμό το thumbs up του.

Μείνετε συντονισμένοι με το GameHorizon.gr για όλα τα νέα του Gaming, Anime, Gaming Gear αλλά και PnP. Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο και να κάνετε Like για να υποστηρίξετε την ομάδα μας.

Gaming | eSports | Previews| Reviews | Anime | Events | Technology .

Observer

Observer
84

Atmosphere

10/10

    Sound

    6/10

      Gameplay

      8/10

        Graphics

        9/10

          Story

          10/10

            Θετικά

            • Απίστευτη ατμόσφαιρα.
            • Καταθλιπτικό μέχρι τέρμα.
            • Καλό horror, με λίγα jumpscares.
            • Σχεδιασμός maps απόλαυση.
            • Σύστημα arkham gameplay.
            • Τα stealth section στο τέλος.

            Αρνητικά

            • Το προτελευταίο twist είναι λίγο χαζό.
            • 1-2 σημεία μύρισε τα νύχια σου.
            • Το voice acting του Danniel.

            Πληροφορίες παιχνιδιού
            Genre Adventure, Horror, Stealth, First-Person,
            Platforms PC,
            Αρ. παικτών Single Player
            Εταιρία Ανάπτυξης Bloober Team SA
            Εκδότης Aspyr
            Διάθεση Steam
            Ημ. Διάθεσης 15 Aug, 2017

            Απαιτήσεις παιχνιδιού
            Λειτ. Σύστημα Windows 7
            Επεξεργαστής Ιntel Core i3 (3.4 GHz) / AMD A8-7600 (3.1 GHz)
            Μνήμη 8 GB RAM
            Κάρτα Γραφικών NVIDIA GeForce 660 / AMD R9 270
            Χωρητικότητα 10 GB available space

            Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.