GameHorizon.gr

Stalker Series – Written & Video Review

«Ααα! Comrade! Έχουμε να σε δούμε από το Metro πίσω στα πάτρια εδάφη της Ρωσίας! Ξαναγύρισες για άλλη μία δόση ραδιενέργειας; Έλα εδώ! Το Stalker θα σε καλύψει! Κι αν όχι, θα στείλουμε μερικά εκατομμύρια από τα αδέρφια μας στους server του DOT~»

Ω, ναι, η Ρωσία είναι επίσημα από τα χειρότερα μέρη για να μείνει κανείς. Κρύο, πείνα, φτώχεια, εκρήξεις ραδιενέργειας κάθε τρεις και λίγο, τάσεις κομμουνισμού, περισσότεροι bandits απ’όλα τα Βαλκάνια μαζεμένα… Και που να δείτε πώς είναι και στα video games. Τα Stalker είναι μια σειρά παιχνιδιών released από την THQ (τη σοβαρή, όχι τη Nordic), σε αυτό το σκληρό περιβάλλον, αποτελώντας τα πρώτα FPS παιχνίδια μετά το Far Cry που τοποθετούνται σε ένα μεγάλο open-world αντί για κλειστοφοβικές πίστες. Κατά πολλούς, τα Stalker είναι η απόλυτη survival εμπειρία, κοντράροντας χαλαρά τα Fallout της Bethesda και φέρνοντας το δείκτη δυσκολίας στα ύψη.

Stalker Series (43)

Welcome to the Zone.

Story

Σίγουρα έχετε δει φωτογραφίες από τις στοιχειωμένες πλέον περιοχές γύρω από το Chernobyl, οι οποίες εγκαταλείφθηκαν από τους πάντες. Αυτός είναι ο κόσμος του Stalker, πολλαπλασιασμένος Χ100. Όταν έγινε η έκρηξη του Chernobyl ελευθερώθηκε παντού ραδιενέργεια, δημιουργώντας την Zone, ένα θανατηφόρο οικοσύστημα το οποίο φαίνεται να επεκτείνεται αργά αλλά σταθερά πέρα από τα αρχικά του όρια. Εκεί οι νόμοι της φυσικής χάνουν την ισχύ τους, η πανίδα έχει μεταλλαχθεί σε σαρκοβόρα τέρατα και καταιγίδες ραδιενέργειας μαστίζουν τη γη. Οι επιστήμονες βλέπουν τη Zone σαν ένα φαινόμενο που χρήζει μελέτη. Ο στρατός τη βλέπει σαν απειλή για ολόκληρο τον πλανήτη. Οι stalkers τη βλέπουν σαν χρυσωρυχείο.

 

 

Stalker Series (3)

Θα φάτε καλά εδώ.

Το gameplay/video review μου των Stalker Series. Τα βρισίδια ξεκινάνε απ’το 40λεπτο και μετά:

Η ραδιενέργεια της Zone έχει δημιουργήσει πολλά νέα φαινόμενα, ανάμεσα σε αυτά και τα artifacts, αντικείμενα που έχουν αποκτήσει μοναδικές ιδιότητες. Κάποια θεραπεύουν, άλλα προστατεύουν από τη θερμότητα, άλλα μπορεί να κατευθύνουν το χρήστη. Το μοναδικό κοινό χαρακτηριστικό τους είναι οτι ο κόσμος έξω από τη Zone είναι πρόθυμος να πληρώσει αδρά για αυτά τα θαυματουργά αντικείμενα, και εδώ είναι που μπαίνουν οι Stalker, επίδοξοι κυνηγοί artifacts και εξερευνητές της Zone, οι οποίοι μπορεί να είναι από πρώην στρατιωτικοί μέχρι λυκειόπαιδα που είπαν να πιάσουν την καλή.

Stalker Series (36)

Θα σας κοπεί το αίμα εδώ.

Τα Stalker games είναι τριλογία, με χρονική σειρά κυκλοφορίας: 1)Shadow of Chernobyl 2)Clear Sky 3)Call of Pripyat. Lorewise το Call of Pripyat είναι το πρώτο, με τις ομάδες που κυριαρχούν στη Zone στα άλλα δύο απλώς να παλεύουν για επιβίωση. Το κάθε Stalker ακολουθεί δικό του κεντρικό σενάριο, αλλά η σειρά είναι από αυτές που περισσότερη σημασία έχει το setting από το plot. Οι χαρακτήρες που συναντάτε είναι μια παραλλαγή μεθυσμένου Ρώσου, αλήτη Ρώσου ή στρατιωτικού Ρώσου, και όλοι σύντομα θα θολώσουν στη μνήμη σας στο κλασσικό στερεότυπο ενός τύπου με στρατιωτική στολή με μάσκα οξυγόνου.

Stalker Series (30)

Η ομορφιά του τοπίου στα Stalker βασίζεται στο τεράστιο μέγεθος των χαρτών και τα φανταστικά weather effects.

Διαβάστε επίσης: Darkwood Review

Αυτό που θα σας μείνει όμως, είναι εγγυημένα το περιβάλλον και η αισθητική του. Τεράστιες πρασινοπές πεδιάδες κάτω από γκρίζο ουρανό, όπως θα ήταν πριν από καταιγίδα, ένα κλίμα όπου ξέρετε οτι όλοι είναι έτοιμοι να τραβήξουν πιστόλι και να πυροβολήσουν όλους όσους δεν ανήκουν στην ομάδα τους. Every man for himself. Τα στοιχειωμένα περιβάλλοντα του Chernobyl, τα εγκατελειμμένα αλλά όχι κατεστραμμένα κτήρια, τα αλυχτά των άγριων σκυλιών, οι μοναχικές φιγούρες που περπατάνε μία στο τόσο ψάχνοντας την τύχη τους, αυτή είναι η ουσία των Stalker. Παρά τα ξεχωριστά plot τους, το κεντρικό νόημα είναι ίδιο: Ένας συνδυασμός μελαγχολικής εξερεύνησης, μια κουλτούρας που πλέον έχει χαθεί με ένα συνεχόμενο ματαιόδοξο κυνήγι θησαυρού που θα κοστίσει σε πολλούς τη ζωή τους.

Stalker Series (23)

Μαντέψτε πού βρίσκεται το artifact.

Gameplay

FPS έχετε παίξει όλοι στη ζωή σας, είτε αυτά είναι Call of Duty είτε Battlefield. Αυτό που λίγοι όμως έχετε βιώσει ως εμπειρία, είναι ο συνδυασμός του FPS genre με open world (εκτός από Far Cry, αλλά η φιλοσοφία των Stalker είναι πολύ διαφορετική και από αυτό). Τα Stalker θυμίζουν περισσότερο Oblivion ή Skyrim, στα οποία κάποιος έχει πετάξει όπλα, survival elements, sandbox elements και horror. Από τη στιγμή που θα ολοκληρώσετε τα αρχικά 1-2 quest σε κάθε παιχνίδι, είστε έτοιμοι να πάτε όπου θέλετε, με το story να είναι επιλεκτικό και τη ραδιενέργεια άφθονη.

Stalker Series (10)

Η εξερεύνηση κτηρίων το βράδυ είναι απόλαυση.

Η Zone είναι γεμάτη με μέρη να εξερευνήσετε, από anomalies στα οποία βρίσκονται σκόρπια artifacts, μέχρι lairs τεράτων και μεταλλαγμένων, όπου οι προμήθειες είναι όσο μπόλικος είναι κι ο κίνδυνος. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών θα είναι χωρίς κάποιο αντίστοιχο quest να σας καθοδηγεί, και για την ακρίβεια μπορεί να είναι μέχρι και χωρίς rewards, απλώς ένα άδειο κτήριο που έτυχε να βρίσκεται σε ένα σημείο. Τα Stalker έχουν 3-4 sidemissions και ένα main story mission ανά μερικά χιλιόμετρα, και όλα τα υπόλοιπα είναι στην ουσία dungeon στα οποία ο adventurer-stalker σας τραβιέται σαν τη μύγα στο γάλα.

Stalker Series (2)

Οι mutants είναι λογιών λογιών, αν και πολλοί έχουν δυνάμεις τηλεκίνησης.

Η Zone αποικείται από μπόλικους NPC, οι οποίοι μπορεί να ανήκουν στο military, στη Duty, στη Freedom, να είναι Stalkers, bandits ή mercenaries. Με εξαίρεση το military, με τις πράξεις σας μπορείτε να ενταχθείτε σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω παρατάξεις (ακόμα και στους bandits!) κερδίζοντας ασφαλή πρόσβαση σε αντίστοιχες περιοχές. Η σημαντικότητα των σχέσεών σας με τους npc αλλάζει ανάλογα με το Stalker, με το πρώτο να δίνει την έμφασή του εντελώς στην ανταλλαγή σφαιρών, ενώ στο τρίτο το ανθρώπινο στοιχείο είναι πολύ σπάνιο.

Stalker Series (27)

Στη διάρκεια των emissions τα εφέ είναι φοβερά.

Γενικά ενώ το setting είναι σχεδόν απαράλλαχτο, το focus του κάθε Stalker, καθώς και ο τρόπος που οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν τη Zone, διαφέρει ριζικά. Στο πρώτο, Shadow of Chernobyl, ο κόσμος έχει συνηθίσει πλέον την ιδέα της Zone, τα artifact εξάγονται με τις εκατοντάδες στον έξω κόσμο, και στην ουσία αυτό που παλιά θεωρούνταν φυσική καταστροφή που όλοι ήθελαν να αποφύγουν, πλέον είναι χρυσωρυχείο του οποίου κάθε παράταξη θέλει να έχει ιδιοκτησία. Το Shadow of Chernobyl εστιάζει περισσότερο λοιπόν στις μάχες με τους άλλους NPC, ειδικά τους bandits, οι οποίοι είναι κυριολεκτικά στις χιλιάδες, και το military, που είναι μεν λίγοι σε αριθμό αλλά υπερέχουν συντριπτικά στην ποιότητα εξοπλισμού.

Stalker Series (39)

Οι Stalkers έχουν την περίεργη τάση να τρέχουν ΠΡΟΣ τον κίνδυνο ψάχνοντας artifacts.

Το Call of Pripyat αντίθετα, prequel των άλλων δύο, δίνει την έμφαση στην ίδια τη μάχη με τη Zone και τα περίεργα φαινόμενά της. Οι παρατάξεις έχουν μεν αρχίσει να σχηματίζονται αλλά είναι ακόμα αρκετά ψαρωμένες, ενώ η Zone είναι ο άγνωστος παράγοντας Χ, με τα artifacts να είναι λίγα αλλά υπερπολύτιμα στους vendors (στο Shadow of Chernobyl τα πιο συνηθισμένα artifact κυριολεκτικά κόστιζαν όσο δύο κονσέρβες, αν και βέβαια τα βρίσκατε πολύ πιο εύκολα). Και ο μεσάζοντας, το Clear Sky, έχει βάλει σκοπό να σας προκαλέσει τάσεις ανθρωποκτονίας από την εισαγωγή και μόνο. Ενώ στα άλλα δύο εξερευνάτε τη Zone, η οποία είναι ένα φυσικό φαινόμενο, στο Clear Sky θα ορκίζεστε οτι η ίδια η Zone έχει βάλει σκοπό να σας ξεκάνει.

Stalker Series (22)

F@ck you mutated Mother Nature.

Η «καθημερινότητά» σας θα είναι να ξεκινάτε στη βάση (όπου και θα έχετε βγάλει τη νύχτα καθώς τα βράδια στη Zone είναι πολύ επικίνδυνα), θα διαλέγετε την περιοχή του χάρτη που θέλετε να εξερευνήσετε για τη μέρα σας και ξεκινάτε το expedition, κουβαλώντας όσο λιγότερα resources μπορείτε, ώστε να lootάρετε τα πάντα. Προσωπικά το συνηθισμένο μου είναι 2-3 first aid kits, καμια 10αριά bandages και 2-3 anti-radiation drugs, μαζί με basic equipment μου (γύρω στα 20 κιλά). Είναι σχεδόν εγγυημένο οτι θα γίνετε side-tracked στην πορεία (είτε από κάποιο artifact είτε από bandits ή κάτι παρόμοιο), αλλά το θέμα είναι στο τέλος της μέρας, σαν σωστός adventu~, Stalker, να επιστρέψετε στη βάση με γεμάτο inventory και ένα χαμόγελο στο στόμα.

Stalker Series (15)

Διαβάστε επίσης: Conan Exiles Review

Αυτό θα επαναλαμβάνεται μέχρι να εξερευνήσετε ολόκληρο το χάρτη, οπότε θα αλλάξετε map για να πάτε στον επόμενο, με το επίπεδο δυσκολίας να αυξάνεται σταδιακά. Βέβαια από ένα σημείο και μετά οι human enemies βρίσκονται εκεί απλώς για να πεθάνουν (δεδομένου οτι παίζετε στα φυσιολογικά difficulties), αλλά τα Stalker πάντα θα βγάζουν κάποιο dungeon με υψηλή ραδιενέργεια ή κάποιον θανατηφόρο mutant για να σας κρατάνε σε αγωνία. Όπως και να’χει, το ταξίδι σας στη Zone θα είναι απολαυστικό, αν καταφέρετε να το επιβιώσετε.

Stalker Series (26)

Έχω πέσει περισσότερες φορές απ’οτι θα’θελα να παραδεχτώ σε αυτό το tunnel.

Για να το κλείσω, καθώς το gameplay δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο από μόνο του αν εξαιρέσεις τον open-world και unforgiving χαρακτήρα του, θέλω να προσέξετε το πόσο… Φυσικό, μοιάζει το οικοσύστημα της Zone. Στα περισσότερα παιχνίδια αν ο παίκτης τύχει να περπατάει πάνω από μισό λεπτό χωρίς να υπάρχει κάτι για να δει ή να εξερευνήσει, οι developers θα παθαίνανε amock. Το Stalker αντίθετα, εν μέρη λόγω της sandbox φύσης του, δε φοβάται να μας αμολήσει σε έναν κόσμο όπου μπορεί απλώς να τριγυρνάμε θαυμάζοντας το τοπίο για κανένα 10λεπτο, οπότε και η συνάντησή μας τελικά με τα εκτρώματα της Zone ίσα ίσα κερδίζει σε σημαντικότητα.

Stalker Series (20)

 

Αντίστοιχα αυτά που στο Skyrim ή το Oblivion θα ήταν dungeons τα οποία μας θυμίζουν οτι βρισκόμαστε σε video game, στα Stalker νιώθουν περισσότερο σαν ερημωμένοι τόποι στους οποίους απλώς έτυχε να κάτσουν οι bandits για ένα βράδυ, όπως δηλαδή θα γίνονταν και κανονικά. Οι bloodsuckers δεν κοιμούνται στα υπόγεια του μαγαζιού τη μέρα επειδή πιστεύουν οτι εκεί θα δώσουν μεγαλύτερο challenge στον παίκτη. Κοιμούνται εκεί επειδή έτυχε να βρουν ένα σκοτεινό μέρος για να περάσουν τις ώρες που η ορατότητα είναι υψηλή ώστε να κυνηγήσουν τη νύχτα ανενόχλητοι (ps: όντως το κάνουν, σε μια φάση που τους είχα δει να βγαίνουν με τις δεκάδες μου είχαν παγώσει το αίμα). Η Zone είναι ένα ζωντανό, ψυχρό οικοσύστημα, του οποίου γίνεστε μέρος πολύ καλύτερα απ’οτι στα περισσότερα FPS ή RPG.

Stalker Series (16)

Technical

Και τα τρία τα έτρεξα σε full ανάλυση με το Razer Cortex ενεργοποιημένο, και οι επιδόσεις τους ήταν ικανοποιητικότατες, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν την open-world φύση των Stalker. Αυτό που θα σας τραβήξει περισσότερο βέβαια είναι η αισθητική του κόσμου και όχι τα textures και τα shaders, με το εγκατελειμμένο Chernobyl να αποτελεί ιδανικό μέρος για κυνήγι θησαυρού (και για βίαιο θάνατο). Εγκατελειμμένα κτήρια τα οποία μπορεί να έχουν κάποιο κουτί προμήθειες ξεχασμένο μέσα τους, ή μπορεί απλώς να είναι άδεια και να σπαταλάτε το χρόνο σας, who knows? Είναι αυτή η τυχαιότητα που κάνει το Stalker τόσο μοναδικό.

Stalker Series (28)

Θα μου άρεσε αν τα Stalker έπαιρναν μερικά ακόμα ρίσκα με την sandbox φύση του (όπως υπάρχουν αγέλες άγριων σκύλων πχ μία στο τόσο, γιατί να μην υπάρχουν και αντίστοιχες ομάδες zombie που περιφέρονται τυχαία;) ενώ θα μου άρεσε αν οι συναντήσεις με τους mutants ήταν λίγο πιο συχνές (όλες οι χίμαιρες που βρίσκετε είναι καθαρά scripted ας πούμε), αλλά εδώ είναι που μπαίνουν τα mods. Μη φοβάστε μήπως τα mods προκαλέσουν bugs, τα Stalker είναι ήδη γεμάτα με δαύτα.

Stalker Series (1)

Click click boom.

Ηχητικά ο τίτλος αφήνει αρκετά επιθυμητά. Ενώ τα sound effect για τα τέρατα είναι spot-on (θα το δείτε και στο video, όταν ξεχωρίζω το ένα γρύλισμα από το άλλο), το voice acting μοιάζει να το έκανε όλο ο ίδιος άνθρωπος, με τη μουσική να περνάει απαρατήρητη (δεν είμαι καν σίγουρος αν in-game υπάρχει μουσική). Δυστυχώς τα Stalker δεν υποστηρίζουν controller παρόλο που το Shadow of Chernobyl έχει βγει για xbox original, οπότε αναγκαστικά πήγα με mouse&keyboard. Επίσης δεν υποστηρίζουν Steam overlay χωρίς να κάνετε αλχημείες, οπότε τα screenshot αυτού του review βγήκαν με το FRAPS. Κρατήστε στο μυαλό σας οτι η μετάφραση για το button mapping είναι λίγο χάλια όταν χρειαστεί να βρείτε το low crouch (το έχουν βάλει στο «walk»).

Stalker Series (7)

Όπως θα δείτε και στο video, εδώ γίνονται τα ζουμερά.

Final Verdict

Τα Stalker είναι μια εμπειρία που όμοιά της να πω την αλήθεια δε θα βρείτε πουθενά. Είναι ένας μοναδικός συνδυασμός sandbox με first person shooter και survival, ο οποίος σχεδόν άθελά του καταλήγει να είναι και πολύ αποτελεσματικός στο horror, ακριβώς επειδή είναι τόσο απρόβλεπτος.

Stalker Series (4)

Απλώς πανέμορφο.

Το ποιο από τα τρία να πάρετε είναι καθαρά δική σας επιλογή (αν δεν μπορείτε και τα τρία), καθώς το focus τους όντως αλλάζει αρκετά. Προσωπικά, αφού είχα μάθει τους κανόνες της Zone χάρη στο Shadow of Chernobyl, διασκέδασα περισσότερο το Call of Pripyat, το οποίο δίνει την έμφασή του στο sight-seeing και στην εξερεύνηση. Το Shadow of Chernobyl είχε τη φάση του, αλλά παραέπεφτε πολύ πιστολίδι για survival RPG, ενώ στο Clear Sky είχα την εντύπωση οτι η ίδια η Zone με είχε βάλει στο μάτι, σε ελαφρώς ψυχωτικό βαθμό, με τις anomalies και τις επιθέσεις από mutants να μην είναι τόσο τυχαίες, όσο ένα οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης.

Το Gamehorizon δίνει με τα χίλια thumbs-up και στα τρία, και προτείνει ανεπιφύλακτα το Call of Pripyat για αγορά.

Μείνετε συντονισμένοι με το GameHorizon.gr για όλα τα νέα του Gaming, Anime, Gaming Gear αλλά και PnP. Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο και να κάνετε Like για να υποστηρίξετε την ομάδα μας.

Gaming | eSports | Previews| Reviews | Anime | Events | Technology .

S.T.A.L.K.E.R.

S.T.A.L.K.E.R.
7.4

Atmosphere

8.5/10

Gameplay

8.5/10

Graphics

7.5/10

Sound

5.0/10

Θετικά

  • Ανεπανάλητο setting.
  • Μοναδικό στο είδος του.
  • Πανέμορφα, ανοιχτά τοπία.
  • Τυχαιότητα.
  • Τα encounter με τους mutants.
  • Απολαυστικό πιστολίδι με bandits.
  • Εξερεύνηση άδειων κτηρίων.
  • Unscripted horror τη νύχτα.

Αρνητικά

  • Bugs, glitches και λοιπές βλακειούλες.
  • Ελάχιστη ποικιλία σε voice acting.
  • Χάνουν πολύ σε story/plot.
  • Η εισαγωγή του Clear Sky.
  • High-psi areas.
  • Δεν υπάρχουν αρκετά zombie.
  • Βαρετοί διάλογοι και χαζό humor.
  • Κάποιες περιοχές με gravity anomalies.
  • Weapon jamming στο SoC.

Πληροφορίες παιχνιδιού
Genre FPS, RPG, Survival-Horror,
Platforms PC, Xbox Original,
Αρ. παικτών Single Player
Εταιρία Ανάπτυξης GSC Game World
Εκδότης GSC Game World
Διάθεση Steam
Ημ. Διάθεσης 12 Φεβρουαρίου 2010

Απαιτήσεις παιχνιδιού
Λειτ. Σύστημα Windows XP, SP2
Επεξεργαστής 2.2 GHz Intel Pentium 4/ 2.2. GHz AMD Athlon XP 2200+
Μνήμη 768 MB RAM
Κάρτα Γραφικών nVidia GeForce 5900 128MB / AMD Radeon 9600 XT 128 MB
Χωρητικότητα 6 GB of free space

Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.