GameHorizon.gr

Torment: Tides of Numenera – Final Review

Το Torment: Tides of Numenera ήταν από τους πρώτους «μεγάλους» τίτλους που πήραμε σαν Gamehorizon. Τότε, το είχα κάνει review όσο ήταν ακόμα στο early access, παραδίδοντάς το με περίπου 7 ώρες ασχολίας και χωρίς να έχω «ξεφύγει» από το Act 1. Το Torment δεν είναι το είδος του παιχνιδιού που ξεχνάς εύκολα όμως. Ένα χρόνο μετά το αρχικό review, το μυαλό μου επέστρεφε συνέχεια σε αυτό, ειδικά καθώς το δικό μου game development παίρνει στοιχεία αβέρτα από την Black Isle και τους πνευματικούς απογόνους της. Με το παιχνίδι να έχει βγει πλέον από το early access, το ξανάρχισα, επενδύοντας 37 ώρες για να τερματίσω επιτέλους την campaign και να λύσω τα μυστήρια του Changing God.

Tides of Numenera (3)

Ακόμα και η πρώτη μάχη μπορεί να αποφευχθεί με τα σωστά dialogue choices.

Story

Οι γνώμες ποικίλουν για τον Changing God, την απόλυτη ύπαρξη του Torment: Tides of Numenera. Από τη μία, οι απλοί πολίτες θαυμάζουν το πώς ο πανίσχυρος εφευρέτης-μάγος έχει χαράξει τα όρια σχεδόν σε κάθε επιστήμη, εξερευνώντας τις βαθύτερες γωνιές του σύμπαντος και αλλάζοντας τις ζωές εκατομμυρίων. Ανάμεσα στα άλλα επιτεύγματά του ήταν η απόκτηση της αθανασίας, με τη συνείδησή του να μεταφέρεται από σώμα σε σώμα, παραμένοντας για πάντα νέος και αποκτώντας νέες δυνάμεις με κάθε νέο σώμα.

Tides of Numenera (9)

Δεν υπάρχει καν ανάγκη να τα πολεμήσετε, χρησιμοποιήστε τα όργανα από γύρω για να τους αποσπάσετε την προσοχή.

Από την άλλη έχουμε τα σώματα που παρατάει ο Changing God, όταν τελικά τα βαριέται και διψάει για νέες δυνάμεις. Αυτοί είναι οι castoffs, πλάσματα χωρίς καμία ανάμνηση πριν τους παρατήσει ο Changing God, οι οποίοι βρίσκουν τους εαυτούς τους σε σε πολιτικές, στρατιωτικές και πολιτιστικές συγκυρίες στις οποίες δε ζήτησαν ποτέ να βρίσκονται. Με τη δαιμονική θεότητα Sorrow να τους κυνηγάει στην πορεία της για να πιάσει τον Changing God, οι castoffs έχουν χωριστεί σε δύο παρατάξεις: Αυτοί που θέλουν να επανασυνδεθούν με τον «πατέρα» τους με την ελπίδα να τους καθοδηγήσει και να τους δώσει νέες δυνάμεις, και αυτούς που θέλουν να ξεπαστρέψουν τον εγωκεντρικό μάγο, σπάζοντας επιτέλους την αλυσίδα βασάνων.

Tides of Numenera (6)

Τα Sagus Cliffs κερδίζουν το όνομά τους.

Εσείς είστε ο πιο πρόσφατος castoff, ο οποίος πέφτει από τον ουρανό στην πόλη των Sagus Cliffs, ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, το οποίο οφείλει την ίδια την ύπαρξή του στον Changing God, ο οποίος κυριολεκτικά αφάνισε μόνος του την φυλή που κατοικούσε παλιά εκεί. Από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνετε οτι ακόμα και ανάμεσα στους υπόλοιπους castoffs, ξεχωρίζετε. Το σώμα σας είναι πρακτικά αθάνατο, με τη συνείδησή σας να ταξιδεύει σε μια διαφορετική διάσταση που λέγεται «The Labyrinth» όσο το σώμα σας αυτοθεραπεύεται. Το Labyrinth υποτίθεται οτι βρίσκεται στο εσωτερικό του μυαλού σας, μόνο που ο έλεγχός σας πάνω του μόνο απόλυτος δεν είναι. Η Sorrow φαίνεται να σας ακολούθησε πνευματικά, προσπαθώντας να σας αφανίσει τόσο πνευματικά όσο και φυσικά.

Για το παλιό review του Tides of Numenera, πατήστε εδώ.

Tides of Numenera (7)

Το Tides of Numenera δίνει μεγάλη έμφαση στη διαφορά ψυχής και νου. Ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού θα είναι να εξερευνήσετε τα μυστήρια του μυαλού, τόσο του δικού σας όσο και τον διαφόρων προσωπικοτήτων που συναντάτε. Με τα σημάδια να είναι ξεκάθαρα πλέον οτι ο Changing God πλησιάζει επιτέλους στη λύση για να καταστρέψει τη Sorrow και να κυβερνήσει το σύμπαν ανενόχλητος, η Sorrow έχει αρχίσει τη μανιώδη, συστηματική εξόντωση των castoffs. Τα αδέρφια και οι αδερφές σας έχουν πανικοβληθεί αντίστοιχα, κάνοντας ασυντόνιστα σχέδια για να βρουν το δημιουργό τους, ή να κρυφτούν σε άλλες διαστάσεις και πραγματικότητες πριν τους βρει η Sorrow.

Tides of Numenera (8)

Με πολλές από τις φανταστικές δυνάμεις του Changing God να μένουν στα σώματα των castoffs, τα αδέρφια σας γίνονται κίνδυνος για την ίδια την πραγματικότητα, με το χώρο, το χρόνο και την ίδια την ιδέα της ύπαρξης να είναι απλώς εμπόδια που πρέπει να παραμερίσουν. Το ταξίδι σας θα είναι χωρισμένο σε 4 Acts, με τον παίκτη να εξερευνά τα Sagus Cliffs, την Endless Gate και το Bloom σε μια κούρσα με το χρόνο, ενάντια στη First Castoff, τη Sorrow και τον πανούργο Changing God. Από τις τρεις τοποθεσίες, το αγαπημένο θα είναι με διαφορά σας το Bloom, μία ολόκληρη κοινωνία χτισμένη μέσα στα σπλάχνα ενός τεράστιου πλάσματος, το οποίο είναι όλο ζωντανό.

Survival Tip: Chemical Damage is your friend.

Tides of Numenera (17)

Σκέτη απογοήτευση το τέλος. Spoiler: Δε βρήκα τρόπο να παίξω μπουνίδια με τη Sorrow.

Εδώ να βγάλω τα δύο παράπονα που έχω για το Torment: Tides of Numenera, τουλάχιστον σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, το ανεπανάληπτο Planescape: Torment. Πρώτον (και αυτό είναι spoiler) ειδικά προς το τέλος μου φάνηκε οτι δεν έβγαιναν «φυσικά» τα μίζερα endings του παιχνιδιού. Σε μια προσπάθεια να τονίσει οτι η αιωνιότητα είναι ένα «torment«, το Tides of Numenera πιέζεται, και αυτό φαίνεται. Το δεύτερο (και σημαντικότερο για μένα), είναι οτι ενώ το βασικό plot είναι κλάσης ανώτερο από αυτό του Planescape: Torment, οι σχέσεις σας με τους συνταξιδιώτες σας δεν πλησιάζουν καν το θρυλικό RPG.

Διαβάστε επίσης: Observer Review

Tides of Numenera (14)

Οι επισκέψεις στα merecasters σας δίνουν ευκαιρίες να αλλάξετε το παρελθόν.

Στο Tides of Numenera, τα party member σας είναι απλοί συνεργάτες, άτομα με τα οποία τυχαίνει να έχετε κοινά συμφέροντα, και τα οποία δε θα το σκέφτονταν καν αν έπρεπε να σας μαχαιρώσουν πισώπλατα. Αυτό υποφέρει πολύ σε σχέση με το θρυλικό Planescape: Torment, όπου η φιλία (και σε κάποιες περιπτώσεις τα romance) που αναπτύσσατε με τα party member σας ήταν από τα κύρια ατού του τίτλου. Ποιος θα ξεχάσει τον Morte, το αγαπημένο sidekick σας, ή τον παρανοϊκό Ignus; Τη σοφή succubus Fall-From-Grace ή το tiefling Annah που ήταν πολύ πιο «μαλακιά» απ’οτι το έπαιζε;

Tides of Numenera (13)

Survival tip: Αγοράστε όλα τα upgrade από τον τρελό χειρούργο στα Sagus Cliffs.

Έχω δέκα χρόνια που το τερμάτισα, και ακόμα τους θυμάμαι έναν έναν (ναι, και τον Nordom και τον Dak’kon, απλώς το «γνωστικό» ακούγονταν χαζό σαν προσφώνηση). Από την άλλη το Tides of Numenera το τέλειωσα μόλις χθες και ήδη μόλις που θυμάμαι τα ονόματα των party members. My point is, στο Planescape θα τρώγατε σφαίρα για χάρη των party member σας, στο Tides of Numenera απλώς συγκρίνετε στατιστικά. Οι σχέσεις μεταξύ των party member σας είναι εξίσου ρηχές, με μια φοβερή έλλειψη διαλόγων σε σχέση με το πόσο τεράστια είναι η περιπέτεια που έχετε μαζί.

Tides of Numenera (11)

Από τα πιο αγχωτικά και καλοφτιαγμένα event του παιχνιδιού.

Gameplay

Με το τυπικό gameplay της Black Isle, βλέπετε τον κόσμο από πάνω, που είναι συνήθως τεράστιες 2D εκτάσεις με μερικά 3D εφέ για να σας τραβάνε την προσοχή. Με τις μάχες να είναι πιο σπάνιες (ή τουλάχιστον πιο εύκολο να αποφευχθούν) απ’οτι θα περίμενε κανείς, η προσοχή σας θα εστιάζεται στους διαλόγους με τους npc και την εύρεση όλων των κρυμμένων loot (οι vendors έχουν μερικά ΠΟΛΥ broken αλλά ακριβά items).

Ξεφεύγοντας από το κλασσικό D&D system, το Tides of Numenera δουλεύει με το σύστημα effort. Κάθε task, είτε στους διαλόγους είτε στη μάχη, έχει ένα κόστος σε effort, το οποίο καθορίζει τη δυνατότητα επιτυχίας του και το πόσο αποτελεσματικό είναι. Για παράδειγμα ο χαρακτήρας σας μπορεί να έχει 5 max effort στο strength, 3 στο speed και 10 στο intelligence.

Tides of Numenera (16)

Θα μπορούσαμε να έχουμε και πιο θετικές επιλογές, αν το game δεν ήταν τόσο αποφασισμένο να έχει κακό τέλος, σχεδόν χωρίς λόγο. «it’s a torment, get it? Did we hammer that in enough?»

Αν πρέπει να κάνει ένα task που απαιτεί smashing, τότε μπορεί να χρησιμοποιήσει 0 effort, με πιθανότητα επιτυχίας 15%, ή να ξοδέψει και τα 5 strength effort, αυξάνοντας την πιθανότητα επιτυχίας στα 90%. Τα strength που ξόδεψε θα ξαναγεμίσουν την επόμενη φορά που θα κάνετε rest, οπότε δώστε priority στο να βρίσκετε inns στις περιοχές που θα ταξιδεύετε. Είναι πολύ πιο σπάνια απ’όσο φαντάζεστε αρχικά. Μιλήστε με κάθε npc που θα συναντήσετε, και πάντα να προτιμάτε τις επιλογές που απαιτούν effort, καθώς το αποτέλεσμά τους είναι καλύτερο από τις κανονικές.

Tides of Numenera (4)

Σας προτείνω να κάνετε τον Changing God εδώ. Το να κάνετε free rest στο camp της Cult είναι πραγματική βοήθεια.

Διαβάστε επίσης: Halycon 6

Παρακάτω παραθέτω τα recruitable party members, καθώς και τις προτάσεις μου για party formation. Και καθώς τους κοιτάμε, ας παίξουμε ένα παιχνίδι. Μετρήστε πόσες φορές θα πω τη φράση «hammered in» για να περιγράψω τους χαρακτήρες των companion σας:

Tides of Numenera (5)Callistege: Μία ισχυρή nano, με τη δύναμη να είναι συνδεδεμένη με τους εαυτούς της από παράλληλα σύμπαντα. Στην αρχή του παιχνιδιού, θα κληθείτε να διαλέξετε ανάμεσα σε αυτήν και τον Aligern. Διαλέξτε αυτήν. Οι γνώσεις της σε lore και η τάση της γα intelligence builds θα σας δίνει εναλλακτικές όταν ο castoff σας ξεμένει από effort. Στο παιχνίδι τα υπόλοιπα party members θα κάνουν συχνά hammer in οτι είναι μια κακιά, διπρόσωπη οχιά, αλλά σε κανένα σημείο του story δε θα το δείτε αυτό. Ένα από τα τρία τελικά party member μου.

 

Tides of Numenera (4)Aligern: Ο τύπος που αφήσατε πίσω στα Sagus Cliffs επειδή πήρατε την Callistege. Όπως εσείς, είναι ένας castoff, με έμφαση στο healing. Στην πραγματικότητα το healing δεν είναι ποτέ απαραίτητο σε όλο το game, οπότε δεν τον έχετε ανάγκη.

 

Tides of Numenera (2)Rhin: Μια μικρή thief που βρέθηκε καταλάθος στα Sagus Cliff και θέλει να γυρίσει σπίτι. Για να κάνουμε hammer in οτι είναι μικρή και αβοήθητη, μία slaver boss την κυνηγάει για να την ξανακάνει απόκτημά της. Υποτίθεται οτι από τη στιγμή που θα πάει tier 3 αρχίζει να γίνεται πολύ χρήσιμη, αλλά frankly f@ck that, αν είναι να παίζετε με πρακτικά -1 party member μέχρι τότε. Πάρτε την για να κάνετε το quest της και να πάρετε το exp και μετά ξεφορτωθείτε την.

 

Tides of Numenera (6)Erritis: Ο νεαρός fighter φαίνεται να έχει δύο παραπάνω φωνές μέσα στο κεφάλι του, a la Deadpool. Η προσωπικότητά του δεν πάει πολύ μακρύτερα από το οτι είναι ηλίθιος, και προσωπικά τον βρήκα το λιγότερο συμπαθητικό χαρακτήρα σε όλο το Tides of Numenera, παρόλο που το παιχνίδι κάνει hammer in οτι είναι θύμα επειδή έχει δαίμονες μέσα του. Από την άλλη ο Erritis με διαφορά θα γίνει ο ποιος δυνατός damage dealer σας end-game (πρακτικά τελειώνει τα fights μόνος του στο τέλος) οπότε πάρτε τον οπωσδήποτε. Το δεύτερο από τα party member μου.

 

Oom: Μία μπάλα από γλίτσα. Τον κάνετε recruit από το Labyrinth όταν πεθάνετε. Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα τι παίζει μαζί του, καθώς πάντα είχα γεμάτο party. Ακόμα κι αν δεν τον πάρετε, όπωσδήποτε κάντε το quest για να εμφανιστεί στο κεφάλι σας, καθώς σας βοηθάει σε ένα encounter με τον Changing God, όπου θα μπορούσατε να φάτε instant game over.

 

Tides of Numenera (1)Matkina: Ένα ακόμα από τα castoff αδέρφια σας, κοινώς γνωστό ως η «White Death», η Matkina είχε μεγάλο build up και απογοητευτικό pay-off. Για να κάνουμε hammer in οτι είναι βασανισμένη προσωπικότητα υπάρχουν υπόνοιες οτι την είχαν βιάσει κάποτε, αν και τίποτα στο writing δε δηλώνει οτι την άλλαξε αυτό (προσπαθούν να κάνουν ένα quest, αλλά βγαίνει άτσαλο). Έχω την εντύπωση οτι προσπαθούσαν να ξανακάνουν την Annah από το Planescape, αλλά η Matkina δεν την πλησιάζει καν, είτε σε επιδόσεις είτε σε χαρακτήρα. Βασικά ένα από τα πιο wasted opportunities σε όλο το game, είναι οτι ποτέ δεν έχετε κάποια σχέση μαζί της, είτε σαν romance είτε σαν αδερφός της. Το τρίτο από τα party member μου.

 

Tides of Numenera (3)Tybir: Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα ποιος είναι. Ποτέ δεν τον συνάντησα, ούτε είχα ακούσει να αναφέρει κανείς το όνομά του.

 

Last Castoff: Εσείς. Προσωπικά προτείνω να παίξετε σαν nano (μάγος), καθώς βοηθάει πολύ στην εξερεύνηση των μυστικών που άφησε πίσω του ο Changing God. Εναλλακτικά, παίξτε σαν tank. Στο Bloom πουλιέται μια πανοπλία η οποία είναι απλώς broken (από τον vendor που έχει Bloom-flesh αντικείμενα) , οπότε με αυτήν σαν tank σας νικάει το game σχεδόν αυτόματα.

Tides of Numenera (15)

Το Bloom μπορεί να αφήνει τους τρελούς κατοίκους του να ζουν μέσα του, αλλά σε αντάλλαγμα τους τρώει σιγά σιγά, μεταφορικά ΚΑΙ κυριολεκτικά.

To general strategy μου ήταν να στέλνω των Erritis να κάνει tanking (και το περισσότερο damage) και να χρησιμοποιώ την Callistege και τον Last Castoff σαν supports από πίσω, σκάζοντας το βασικό tier 1 damaging spell (όποτε έχετε επιλογή, κάνετε chemical damage, σχεδόν τίποτα δεν έχει resistance πάνω του). Στο τέλος κάθε μάχης όλα τα πέσσοντα party members ξανασηκώνονται με λίγο health, ενώ η μάχη τελειώνει μόνο αν πέσει ο Last Castoff. Για αυτό δώστε στον εαυτό σας οτι chance για evasion μπορείτε να βρείτε, κρατείστε υγιή απόσταση από τους αντιπάλους σας, και αφήστε τον Erritis και την Matkina να φάνε το λούκι.

Tides of Numenera (1)

Το αν το Labyrinth είναι το εσωτερικό του μυαλού σας ή μια άλλη διάσταση είναι συζητήσιμο.

Να προειδοποιήσω οτι το game έχει πολλά minor bugs, οπότε αν χάσετε μια μάχη, παρόλο που ο Last Castoff θα αναστηθεί, καλύτερα κάνετε απλώς reload. 1-2 quest τα έχασα έτσι. Ειδικά στην αρχή του game θα δίνετε μάχες σπάνια, οπότε χρησιμοποιήστε το χρόνο σας για να κάνετε level up τους χαρακτήρες, κάνοντας όσο πιο πολλά quest γίνεται, optional και μη.

Survival tip: Ξεφορτωθείτε τη Rhin. Για το end-game θέλετε melee.

Tides of Numenera (5)

Ίσως η καλύτερη θέα σε όλα τα Sagus Cliffs.

 

Technical

Οπτικά το παιχνίδι είναι ένα αριστούργημα, συνδυάζοντας πανέμορφα 2D HANDRAWN backgrounds με 3D μοντέλα χαμηλής ανάλυσης, ώστε το μάτι σας δεν εστιάζει στους χαρακτήρες (όπως γίνονταν στο Dragon Age), αλλά στην αισθητική του κόσμου. Από την άλλη η έλλειψη μεγάλων portraits των companion σας παραπάει το θέμα εστίασης του ματιού, με τον παίκτη να πρέπει να βασίζεται πρακτικά μόνο στο text για να ταυτιστεί με τους χαρακτήρες (Hey, σας το’χα πει οτι το Tides of Numenera έχει θέμα με τους companions.).

Tides of Numenera (12)

Again, δεν είναι υπέροχο πόσο παρανοϊκό και πρωτότυπο είναι το setting του Bloom;

Παραδόξως δεν είδα πολλά από τα κλασσικά cliche της Unity, κυρίως επειδή πολύ λίγα πράγματα είναι όντως 3D και «ζωντανά» στο game. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που το Bloom θα γίνει η αγαπημένη περιοχή σας, με τα πλοκάμια και τα στόματα που σχηματίζονται στους τοίχους και το πάτωμα να τραβάνε τα βλέμματα. Μετά το Bloom έρχονται τα Sagus Cliffs σε καλύτερη αισθητική, καθώς πρόκειται για μια πόλη τόσο «καθαρή», που θα την αισθάνεστε συχνά ονειρική. Έπειτα έρχεται το Labyrinth, με τα κουλά backgrounds του (αν και δεν το εκμεταλλεύτηκαν όσο θα έπρεπε αυτό) και τέλος έχουμε την Endless Gate, η οποία είναι απλώς βαρετή.

Survival tip: Μην ποντάρετε στα cyphers, εκτός απ’αυτά που ανεβάζουν μόνιμα stats.

Tides of Numenera (2)

Η Sorrow απλώνει τα πλοκάμια της παντού, ακόμα και μέσα στο μυαλό σας.

Ακουστικά το Tides of Numenera είναι ελαφρώς απογοητευτικό. Προσπερνώντας τη σχετική απουσία μουσικής που θα σας βάζει στο κλίμα της κάθε περιοχής, το voice acting είναι εντελώς αδιάφορο και σπάνιο. Πού είναι το «Like a shadow I am…» ή το «In the eyes of Zerthimon, I am nothing.»; Πολύ λίγοι από τους ήδη σπάνιους διαλόγους είναι voice acted, και ακόμα και αυτοί δεν τραβάνε την προσοχή.

Tides of Numenera (10)

Μία από τις δύο πιο εκνευριστικές μάχες σε όλο το game.

Final Verdict

Χμ… Ακούγεται πολύ χειρότερο απ’οτι σκόπευα αρχικά. Κοιτάξτε, μπορεί στο κομμάτι των companion να χάνει σημαντικά, αλλά το Tides of Numenera έχει ένα φανταστικό, πολύπλοκο και βαθυστόχαστο story το οποίο θα σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι το τέλος. Σίγουρα έχει τις αδυναμίες του, αλλά παρόλα αυτά το παιχνίδι παραμένει μια μεγάλη εμπειρία η οποία αξίζει την προσοχή και τα λεφτά σας, ειδικά αν το πετύχετε 40% και πάνω.

Μείνετε συντονισμένοι με το GameHorizon.gr για όλα τα νέα του Gaming, Anime, Gaming Gear αλλά και PnP. Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο και να κάνετε Like για να υποστηρίξετε την ομάδα μας.

Gaming | eSports | Previews| Reviews | Anime | Events | Technology .

86

Gameplay

9/10

    Graphics

    9/10

      Story

      10/10

        Sound

        6/10

          Atmosphere

          9/10

            Θετικά

            • Βαθυστόχαστο main story.
            • Πανέμορφα περιβάλλοντα.
            • Ενδιαφέρον σύστημα μάχης.
            • Η αίσθηση των level-ups.
            • Όλο το Bloom.
            • Το twist του Specter.
            • Η ιδέα του Labyrinth.
            • Οι διάλογοι με τον χειρούργο.

            Αρνητικά

            • Απογοητευτικότατοι χαρακτήρες.
            • Επιτηδευμένα "downer" ending.
            • Πολύ λίγη χημεία χαρακτήρων.
            • Χαμένες ευκαιρίες με την Matkina.
            • Παραδόξως... Too many tentacles.
            • Bugs στα deaths.

            Πληροφορίες παιχνιδιού
            Genre Adventure, Indie, RPG, Strategy
            Platforms Steam, Xbox One,
            Αρ. παικτών Single Player
            Εταιρία Ανάπτυξης inXile Entertainment
            Εκδότης inXile Entertainment
            Διάθεση Steam, Xbox Live, PS Network
            Ημ. Διάθεσης 26 Jan, 2016

            Απαιτήσεις παιχνιδιού
            Λειτ. Σύστημα Windows 7/8/8.1/10 (64 bit)
            Επεξεργαστής Intel i5 series or AMD equivalent
            Μνήμη 8 GB RAM
            Κάρτα Γραφικών NVIDIA GeForce GTX 560 or equivalent
            Χωρητικότητα 20 GB available space

            Δημιουργός των Ayumi (+ enhanced edition), Broken Reality, The Devil Inside, Rot: A kinetic novel, ο Σταύρος ασχολείται από μικρή ηλικία με το gaming και το game development. Sucker για θρίλερ και το Cthulhu Mythos, θέλει να μοντερνοποιήσει πολλά στοιχεία του τελευταίου και να το ξαναφέρει στη mainstream horror κοινότητα.